">
Ο Ντ. Κάμερον θα είναι ο άνθρωπος που οδήγησε την Μ. Βρετανία στην απόλυτη απομόνωση
«Ο Ντέιβιντ Κάμερον είναι δειλός», είπε ο Ντανιέλ Κοκ-Μπενίτ, ευρωβουλευτής της Γαλλίας με το κόμμα των Πρασίνων
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η Σύνοδος Κορυφής τελείωσε με διαίρεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δυο πόλους. Από την μια πλευρά βρίσκονται ο γαλλογερμανικός άξονας (ουσιαστικά το Βερολίνο με κομπάρσο το Παρίσι) και από την άλλη πλευρά η Μεγάλη Βρετανία. Η δημοσιονομική φυλακή της Γερμανίας δεν βρήκε μπροστά της κανέναν άλλον από την Μ. Βρετανία, η οποία αρνήθηκε την αλλαγή της Συνθήκης της Λισσαβόνας. Ο Ντ. Κάμερον έλεγε αργά το βράδυ της Παρασκευής πως τήρησε το λόγο του προς τους Βρετανούς πολίτες, καθώς στις Βρυξέλλες «υπερασπίστηκα τα εθνικά συμφέροντα της χώρας μου». Δεν ήταν παρά λίγες μέρες πριν όταν το γαλλικό περιοδικό Τσάλεντζ έκανε ολοσέλιδο την Άνγκελα Μέρκελ με τίτλο «Η γερμανική Ευρώπη». Ωστόσο, όταν ο Ντ. Κάμερον τόλμησε να γίνει «ο άνθρωπος που είπε όχι στην Ευρώπη» (τίτλος στην ηλεκτρονική έκδοσης της γερμανικής Σπίγκελ), το όργιο δημοσιευμάτων τασσόταν αναφανδόν κατά της απόφασής του.
Ας κάνουμε μια βόλτα στις διεθνείς αντιδράσεις. «Ο Ντέιβιντ Κάμερον είναι δειλός» είπε ο Ντανιέλ Κοκ-Μπενίτ, ευρωβουλευτής της Γαλλίας με το κόμμα των Πρασίνων. «Απλά δεν θέλει να αντιμετωπίσει την κρίση της Ευρώπης εντός του κόμματός του», κατέληξε. Λάβρος κατά του Ντ. Κάμερον ήταν και Έλμαρ Μπροκ, μέλος των Χριστιανοδημοκρατών της Α. Μέρκελ. «Αν δεν είσαι διατεθειμένος να ακολουθήσεις το σχέδιο, τότε κράτα το στόμα σου κλειστό», είπε απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας. Ο γερμανός ευρωβουλευτής με τους Φιλελεύθερους του Φ. Ρέσλερ, Αλεξάντερ Γκραφ Λάμπσντορφ ήταν ακόμη πιο αιχμηρός, δηλώνοντας πως «Ήταν λάθος η είσοδος της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση»!
Δεν είναι μόνο οι εκπρόσωποι του γαλλογερμανικού άξονα που αντέδρασαν σφοδρά στο βέτο του Ντ. Κάμερον. Η βρετανική Γκάρντιαν κάνει λόγο για «ναυαγό της Ευρώπης», τονίζοντας πως ο πρωθυπουργός της χώρας «βύθισε την θέση της Βρετανίας στην Ευρώπη στην μεγαλύτερη αβεβαιότητα που έχει περιέλθει για μια γενιά». «Η Βρετανία είχε στόχο να εμποδίσει την κυριαρχία του γαλλογερμανικού άξονα στην Ευρώπη», συνεχίζει η Γκάρντιαν, «Πλέον δεν της πέφτει κανένας λόγος». Ο Ντ. Κάμερον θα είναι ο άνθρωπος που οδήγησε την Μ. Βρετανία στην απόλυτη απομόνωση, συμπεραίνει σε άλλο κομμάτι του κειμένου η εφημερίδα.
Οι ταμπλόιντ αντέδρασαν διαφορετικά. Η Ντέιλι Τέλεγκραφ έλεγε πως «Θα έπρεπε απλά να είμαστε ευγνώμονες», ενώ η Ντέιλι Μέιλ έλεγε πως πρόκειται για μια «αναμφίβολα γενναία απόφαση». Τους διθυράμβους σταματά η Σπίγκελ λέγοντας πως όχι μόνο το Λονδίνο θα απομονωθεί ευρωπαϊκά, αλλά θα χάσει και την γεωπολιτική του αξία για την συμμαχική του Ουάσινγκτον. Ωστόσο, η επίθεση των οίκων εναντίον της ευρωζώνης την προηγούμενη εβδομάδα, αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Η ΗΠΑ δεν επιθυμεί την επέκταση της γερμανικής επικυριαρχίας και η άρνηση του Ντ. Κάμερον δεν ήταν τυχαία.
Ενόσω μάλιστα τίθενται ερωτήματα σχετικά με το εάν μπορεί να εναρμονιστεί νομικά η νέα δημοσιονομική ένωση με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, η οποία ορίζει τα της διακυβέρνησης της Ε.Ε. και ακόμη είναι δεσμευτική, ένα είναι σαφές. Πώς ούτε ο γαλλογερμανικός άξονας είναι ικανοποιημένος από το τελικό αποτέλεσμα της Συνόδου. Σίγουρα κατάφεραν την δικλείδα των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών με αυτόματες κυρώσεις, μάλιστα χωρίς την παρατεταμένη διαδικασία επικύρωσης, αλλά έχασαν την Μ. Βρετανία. Ο Ντ. Κάμερον ήδη έριξε την πρώτη προειδοποιητική βολή μιλώντας ο ίδιος για νομικά κενά. Νωρίτερα, δικηγόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχαν εκφράσει τις αμφιβολίες τους για το κατά πόσο μια τέτοιου είδους δημοσιονομική ένωση εντός της ΕΕ μπορεί να γίνει δεκτή. Άλλωστε, οι αλλαγές των Συνθηκών πρέπει να είναι ομόφωνες, εξ ου και οποιαδήποτε άλλη συμφωνία δεν είναι δεσμευτική. Ήδη οι Γάλλοι Σοσιαλιστές έχουν πει πως αν υπάρχει τέτοια νομική δυνατότητα, τότε απλά δεν θα την δεχτούν.
Μέσα στον κυκεώνα των αλλαγών ξεχνούμε πως η Σύνοδος είχε ως στόχο την αντιμετώπιση του χρέους. Από πλευράς αγορών λοιπόν, η συμφωνία δεν αλλάζει τίποτα. Όπως λέει ο αρθρογράφος της Γκάρντιαν Λάρι Έλλιοτ «ένα ακόμη σκοτεινό στενό για την Ευρώπη και μια ακόμη Πύρρειος νίκη για την μ. Βρετανία».
