">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η επέμβαση στη Λιβύη ενορχηστρώθηκε με έναν γρήγορο, απαλό και αποτελεσματικό τρόπο. Την ταχύτητα της επέμβασης την οφείλουν οι δυτικές δυνάμεις στις δηλώσεις ακόμη παραπάνω και από τους βομβαρδισμούς του Μουαμάρ Καντάφι. Άλλωστε, όταν κάποιος δηλώνει πως «θα έρθουμε στα σπίτια σας, θα σας βρούμε και θα σας σκοτώσουμε», μπορεί να μην ξυπνάει το, βαθιά κοιμώμενο, διεθνές περί δικαίου αίσθημα, αλλά σίγουρα επιτρέπει την εκμετάλλευση του προαναφερθέντος επιλεκτικού αισθήματος. Ο απαλός τρόπος αφορά την ευεργετική, για τις ΗΠΑ του Ομπάμα, παρουσία ενός σχεδόν έκπτωτου προέδρου, ο οποίος στην προσπάθειά του να αυξήσει της πιθανότητές του για παραμονή στην πολιτική σκηνή, πρωτοστάτησε στην επέμβαση. Πλέον οι εξεγερμένοι στη Λιβύη, αυτοί που επιθυμούν την επέμβαση, φωνάζουν «Σαρκοζί» και μόνο στη θέα ενός αεροπλάνου, ενώ η Αμερική δεν έχει στις πλάτες της μια ακόμη επέμβαση σε μουσουλμανική χώρα (παρότι η αμερικάνικη αεροπορία είχε τον πρώτο λόγο). Η αποτελεσματικότητα, όμως, της επέμβασης είναι το πιο εντυπωσιακό κομμάτι της…φετινής επέμβασης.
Μέσα σε λίγες μόνο μέρες, ούτε καν δυο βδομάδες από την εφαρμογή της, τουλάχιστον ειρωνικά επονομαζόμενης «Αυγή της Οδύσσειας», οι στόχοι της συμμαχίας φαίνεται να έχουν ήδη υλοποιηθεί. Ναι, οι Λίβυοι εξακολουθούν να πεθαίνουν και οι δυνάμεις του Καντάφι εξακολουθούν να αποδεικνύουν την ισχύ τους, αλλά υπάρχουν και άλλες πτυχές που πρέπει να προσμετρήσουμε. Τα κέρδη ξεκίνησαν πριν καν τους βομβαρδισμούς καθώς, όταν όλα τα διεθνή μέσα ασχολούνταν με το επικείμενο ακόμη ψήφισμα 1973 του ΟΗΕ, πραγματοποιήθηκε η πρώτη δυτική επέμβαση εναντίον εξεγερμένων στον αραβικό κόσμο. Δυο μέρες πριν το ανοιχτό σε ερμηνεία ψήφισμα, στις 15 Μαρτίου, εισέβαλαν στο Μπαχρέιν στρατεύματα της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ώστε να συνδράμουν στην καταστολή των «ταραξιών». Το Οβάλ Γραφείο, ως μακροχρόνιος σύμμαχος του σάπιου κατεστημένου ειδικά στη Σαουδική Αραβία, είτε συμφώνησε, είτε έδωσε την εντολή, όπως αποδεικνύουν οι χλιαρές δηλώσεις περί αυτοσυγκράτησης και, λοιπές γιόγκα τακτικές, της Κλίντον. Οι άοπλοι σιίτες εξεγερμένοι του μικρού, πλην κομβικού Μπαχρέιν, δέχτηκαν επίθεση και 2 άνθρωποι σκοτώθηκαν, ενώ εκατοντάδες τραυματίστηκαν.
«Απάνθρωπα» αναμνηστικά
Παράλληλα, μια μέρα πριν ανακοινωθεί ότι η αεράμυνα του Καντάφι «δεν υφίσταται», στις 22 Μαρτίου, το περιοδικό Der Spiegel δημοσίευσε φωτογραφίες Αμερικανών στρατιωτών στο Αφγανιστάν, οι οποίοι στέκονται δίπλα στη σωρό ενός αμάχου, τον οποίο δολοφόνησε σκοπίμως η μονάδα τους και τραβούν τον νεκρό από τα μαλλιά εν είδει τροπαίου. Πριν προλάβει ο στρατός να ανακοινώσει τη «συγγνώμη» του, το περιοδικό Rolling Stone, εξέδωσε άλλες φωτογραφίες, ανάλογου περιεχόμενου, στις 28 Μαρτίου. Η δημοσίευση αυτών των τεκμηρίων προβλήθηκε σαφώς λιγότερο από την ομιλία του Ομπάμα, στις 29 Μαρτίου, στην οποία φάσκοντας και αντιφάσκοντας, ουσιαστικά απέδειξε την έλλειψη κάποιου σαφούς πλάνου όσον αφορά την επέμβαση στη Λιβύη. Όπως το βίντεο της δολοφονίας των δυο δημοσιογράφων του Reuters στο Ιράκ που εξέδωσε το Wikileaks, έτσι και οι εν λόγω φωτογραφίες πέρασαν στα αζήτητα των διεθνών μέσων. Προσθέτοντας την αυξανόμενη, και ελάχιστα προβεβλημένη, καταστολή στην Υεμένη, αλλά και τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα (στους οποίους βέβαια η διεθνής κοινότητα έχει απονευρωθεί εδώ και χρόνια), αλλά και την επάνοδο του Σαρκοζί στις δημοσκοπήσεις, αναγάγουμε την επέμβαση στη σωστή της βάση.
Ο Μπάρακ Ομπάμα σε ομιλία του ξεκαθάρισε πως «δεν πρέπει να κάνουμε τα λάθη που κάναμε στο Ιράκ». Με αυτό το γνώμονα κινήθηκε η αμερικάνικη πολιτική εξ αρχής για να φτάσει σε μια επέμβαση γρήγορη και αποτελεσματική, δίχως να πλήξει το ανθρωπιστικό κύρος του προέδρου και της χώρας. Ο Λευκός Οίκος εκμεταλλεύτηκε τόσο τις πολεμοχαρείς δηλώσεις Καντάφι, όσο και τον πρόεδρο των σκανδάλων Σαρκοζί και πλέον ετοιμάζει την επόμενη μέρα. Σύμφωνα με τους New York Times, ο Ομπάμα φέρεται να έχει υπογράψει μυστική συμφωνία για παροχή υποστήριξης στους εξεγερμένους στη Λιβύη από τη CIA, οπότε, χωρίς το κόστος της επέμβασης στο Αφγανιστάν, οι μυστικές υπηρεσίες θα αναδείξουν έναν νέο Καρζάι. Δίχως καν να ηχήσουν τα τύμπανα του πολέμου, οι ΗΠΑ, εντός λίγων ημερών θέτουν τις βάσεις για την προστασία στρατηγικών δεσμών, όπως τα καθεστώτα σε Μπαχρέιν, Υεμένη αλλά και Σαουδική Αραβία, την εξασφάλιση μιας συμμαχικής Λιβύης, καθώς και την αναχαίτιση των λαϊκών κινημάτων σε όλη την περιοχή ενώ οι εξεγερμένοι θα φωνάζουν «Σαρκοζί».
Άμαχοι νεκροί από «συμμαχικούς» βομβαρδισμούς
Αντιπρόσωπος του Βατικανού δήλωσε ότι τουλάχιστον 40 άμαχοι σκοτώθηκαν από τις αεροπορικές επιδρομές των δυτικών στην Τρίπολη. «Οι αποκαλούμενες ανθρωπιστικές επιδρομές είχαν θύματα δεκάδες αμάχους σε ορισμένες συνοικίες της Τρίπολης», δήλωσε ο Τζοβάνι Ινοτσέντσο Μαρτινέλι, Αποστολικός Βικάριος της Τρίπολης. «Συγκέντρωσα αρκετές αφηγήσεις από αξιόπιστους αυτόπτες μάρτυρες. Ιδιαίτερα στη συνοικία Μπούσλιμ, εξαιτίας των βομβαρδισμών, κατέρρευσε ένα κτίριο όπου κατοικούσαν πολίτες, προκαλώντας το θάνατο 40 ανθρώπων», δήλωσε στο Fides, το πρακτορείο ειδήσεων της ιεραποστολικής υπηρεσίας του Βατικανού. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι «οι αναφορές για θύματα μεταξύ των αμάχων κατά τις δυτικές αεροπορικές επιδρομές στη λιβυκή πρωτεύουσα ερευνώνται, όμως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν πληροφορίες που να επιβεβαιώνουν τέτοιες αναφορές».
Παράλληλα, αυτομόλησε και μετέβη στη Βρετανία, ο υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης, Μούσα Κούσα. Ο Λίβυος υπουργός έφθασε αιφνιδιαστικά στη Βρετανία μέσω Τυνησίας την Τετάρτη το βράδυ, όπου ανακρίνεται από τις βρετανικές υπηρεσίες, αλλά δεν θα του προσφερθεί ασυλία, όπως ανακοίνωσε ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Γουίλιαμ Χέιγκ. Εξάλλου, το Λονδίνο ανακοίνωσε ότι παραιτήθηκε από τη θέση που κατείχε στην κυβέρνηση της Λιβύης και πως εγκατέλειψε τη θέση του με τη θέλησή του. Μολονότι, αρχικά, η Τρίπολη υποστήριξε πως ο Μούσα Κούσα δεν αυτομόλησε, αλλά βρίσκεται στη Βρετανία με ειδική αποστολή, λίγο αργότερα παραδέχθηκε πως ο υπουργός Εξωτερικών παραιτήθηκε. Οι βρετανικές αρχές υποστηρίζουν ότι η κίνηση του Μούσα Κούσα δείχνει πόσο εύθραυστο και πιεσμένο είναι πλέον το καθεστώς της Λιβύης. Το υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας κάλεσε δε «όσους βρίσκονται γύρω από τον Καντάφι να τον εγκαταλείψουν και να αγκαλιάσουν ένα καλύτερο μέλλον για τη Λιβύη που επιτρέπει την πολιτική μετάβαση και πραγματικές μεταρρυθμίσεις, που να συνάδουν με τα οράματα του λιβυκού λαού».
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η επέμβαση στη Λιβύη ενορχηστρώθηκε με έναν γρήγορο, απαλό και αποτελεσματικό τρόπο. Την ταχύτητα της επέμβασης την οφείλουν οι δυτικές δυνάμεις στις δηλώσεις ακόμη παραπάνω και από τους βομβαρδισμούς του Μουαμάρ Καντάφι. Άλλωστε, όταν κάποιος δηλώνει πως «θα έρθουμε στα σπίτια σας, θα σας βρούμε και θα σας σκοτώσουμε», μπορεί να μην ξυπνάει το, βαθιά κοιμώμενο, διεθνές περί δικαίου αίσθημα, αλλά σίγουρα επιτρέπει την εκμετάλλευση του προαναφερθέντος επιλεκτικού αισθήματος. Ο απαλός τρόπος αφορά την ευεργετική, για τις ΗΠΑ του Ομπάμα, παρουσία ενός σχεδόν έκπτωτου προέδρου, ο οποίος στην προσπάθειά του να αυξήσει της πιθανότητές του για παραμονή στην πολιτική σκηνή, πρωτοστάτησε στην επέμβαση. Πλέον οι εξεγερμένοι στη Λιβύη, αυτοί που επιθυμούν την επέμβαση, φωνάζουν «Σαρκοζί» και μόνο στη θέα ενός αεροπλάνου, ενώ η Αμερική δεν έχει στις πλάτες της μια ακόμη επέμβαση σε μουσουλμανική χώρα (παρότι η αμερικάνικη αεροπορία είχε τον πρώτο λόγο). Η αποτελεσματικότητα, όμως, της επέμβασης είναι το πιο εντυπωσιακό κομμάτι της…φετινής επέμβασης.
Μέσα σε λίγες μόνο μέρες, ούτε καν δυο βδομάδες από την εφαρμογή της, τουλάχιστον ειρωνικά επονομαζόμενης «Αυγή της Οδύσσειας», οι στόχοι της συμμαχίας φαίνεται να έχουν ήδη υλοποιηθεί. Ναι, οι Λίβυοι εξακολουθούν να πεθαίνουν και οι δυνάμεις του Καντάφι εξακολουθούν να αποδεικνύουν την ισχύ τους, αλλά υπάρχουν και άλλες πτυχές που πρέπει να προσμετρήσουμε. Τα κέρδη ξεκίνησαν πριν καν τους βομβαρδισμούς καθώς, όταν όλα τα διεθνή μέσα ασχολούνταν με το επικείμενο ακόμη ψήφισμα 1973 του ΟΗΕ, πραγματοποιήθηκε η πρώτη δυτική επέμβαση εναντίον εξεγερμένων στον αραβικό κόσμο. Δυο μέρες πριν το ανοιχτό σε ερμηνεία ψήφισμα, στις 15 Μαρτίου, εισέβαλαν στο Μπαχρέιν στρατεύματα της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ώστε να συνδράμουν στην καταστολή των «ταραξιών». Το Οβάλ Γραφείο, ως μακροχρόνιος σύμμαχος του σάπιου κατεστημένου ειδικά στη Σαουδική Αραβία, είτε συμφώνησε, είτε έδωσε την εντολή, όπως αποδεικνύουν οι χλιαρές δηλώσεις περί αυτοσυγκράτησης και, λοιπές γιόγκα τακτικές, της Κλίντον. Οι άοπλοι σιίτες εξεγερμένοι του μικρού, πλην κομβικού Μπαχρέιν, δέχτηκαν επίθεση και 2 άνθρωποι σκοτώθηκαν, ενώ εκατοντάδες τραυματίστηκαν.
«Απάνθρωπα» αναμνηστικά
Παράλληλα, μια μέρα πριν ανακοινωθεί ότι η αεράμυνα του Καντάφι «δεν υφίσταται», στις 22 Μαρτίου, το περιοδικό Der Spiegel δημοσίευσε φωτογραφίες Αμερικανών στρατιωτών στο Αφγανιστάν, οι οποίοι στέκονται δίπλα στη σωρό ενός αμάχου, τον οποίο δολοφόνησε σκοπίμως η μονάδα τους και τραβούν τον νεκρό από τα μαλλιά εν είδει τροπαίου. Πριν προλάβει ο στρατός να ανακοινώσει τη «συγγνώμη» του, το περιοδικό Rolling Stone, εξέδωσε άλλες φωτογραφίες, ανάλογου περιεχόμενου, στις 28 Μαρτίου. Η δημοσίευση αυτών των τεκμηρίων προβλήθηκε σαφώς λιγότερο από την ομιλία του Ομπάμα, στις 29 Μαρτίου, στην οποία φάσκοντας και αντιφάσκοντας, ουσιαστικά απέδειξε την έλλειψη κάποιου σαφούς πλάνου όσον αφορά την επέμβαση στη Λιβύη. Όπως το βίντεο της δολοφονίας των δυο δημοσιογράφων του Reuters στο Ιράκ που εξέδωσε το Wikileaks, έτσι και οι εν λόγω φωτογραφίες πέρασαν στα αζήτητα των διεθνών μέσων. Προσθέτοντας την αυξανόμενη, και ελάχιστα προβεβλημένη, καταστολή στην Υεμένη, αλλά και τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς στη Γάζα (στους οποίους βέβαια η διεθνής κοινότητα έχει απονευρωθεί εδώ και χρόνια), αλλά και την επάνοδο του Σαρκοζί στις δημοσκοπήσεις, αναγάγουμε την επέμβαση στη σωστή της βάση.
Ο Μπάρακ Ομπάμα σε ομιλία του ξεκαθάρισε πως «δεν πρέπει να κάνουμε τα λάθη που κάναμε στο Ιράκ». Με αυτό το γνώμονα κινήθηκε η αμερικάνικη πολιτική εξ αρχής για να φτάσει σε μια επέμβαση γρήγορη και αποτελεσματική, δίχως να πλήξει το ανθρωπιστικό κύρος του προέδρου και της χώρας. Ο Λευκός Οίκος εκμεταλλεύτηκε τόσο τις πολεμοχαρείς δηλώσεις Καντάφι, όσο και τον πρόεδρο των σκανδάλων Σαρκοζί και πλέον ετοιμάζει την επόμενη μέρα. Σύμφωνα με τους New York Times, ο Ομπάμα φέρεται να έχει υπογράψει μυστική συμφωνία για παροχή υποστήριξης στους εξεγερμένους στη Λιβύη από τη CIA, οπότε, χωρίς το κόστος της επέμβασης στο Αφγανιστάν, οι μυστικές υπηρεσίες θα αναδείξουν έναν νέο Καρζάι. Δίχως καν να ηχήσουν τα τύμπανα του πολέμου, οι ΗΠΑ, εντός λίγων ημερών θέτουν τις βάσεις για την προστασία στρατηγικών δεσμών, όπως τα καθεστώτα σε Μπαχρέιν, Υεμένη αλλά και Σαουδική Αραβία, την εξασφάλιση μιας συμμαχικής Λιβύης, καθώς και την αναχαίτιση των λαϊκών κινημάτων σε όλη την περιοχή ενώ οι εξεγερμένοι θα φωνάζουν «Σαρκοζί».
ΠΛΑΙΣΙΟ
Άμαχοι νεκροί από «συμμαχικούς» βομβαρδισμούς
Αντιπρόσωπος του Βατικανού δήλωσε ότι τουλάχιστον 40 άμαχοι σκοτώθηκαν από τις αεροπορικές επιδρομές των δυτικών στην Τρίπολη. «Οι αποκαλούμενες ανθρωπιστικές επιδρομές είχαν θύματα δεκάδες αμάχους σε ορισμένες συνοικίες της Τρίπολης», δήλωσε ο Τζοβάνι Ινοτσέντσο Μαρτινέλι, Αποστολικός Βικάριος της Τρίπολης. «Συγκέντρωσα αρκετές αφηγήσεις από αξιόπιστους αυτόπτες μάρτυρες. Ιδιαίτερα στη συνοικία Μπούσλιμ, εξαιτίας των βομβαρδισμών, κατέρρευσε ένα κτίριο όπου κατοικούσαν πολίτες, προκαλώντας το θάνατο 40 ανθρώπων», δήλωσε στο Fides, το πρακτορείο ειδήσεων της ιεραποστολικής υπηρεσίας του Βατικανού. Από την πλευρά του, ο εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι «οι αναφορές για θύματα μεταξύ των αμάχων κατά τις δυτικές αεροπορικές επιδρομές στη λιβυκή πρωτεύουσα ερευνώνται, όμως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν πληροφορίες που να επιβεβαιώνουν τέτοιες αναφορές».
Παράλληλα, αυτομόλησε και μετέβη στη Βρετανία, ο υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης, Μούσα Κούσα. Ο Λίβυος υπουργός έφθασε αιφνιδιαστικά στη Βρετανία μέσω Τυνησίας την Τετάρτη το βράδυ, όπου ανακρίνεται από τις βρετανικές υπηρεσίες, αλλά δεν θα του προσφερθεί ασυλία, όπως ανακοίνωσε ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Γουίλιαμ Χέιγκ. Εξάλλου, το Λονδίνο ανακοίνωσε ότι παραιτήθηκε από τη θέση που κατείχε στην κυβέρνηση της Λιβύης και πως εγκατέλειψε τη θέση του με τη θέλησή του. Μολονότι, αρχικά, η Τρίπολη υποστήριξε πως ο Μούσα Κούσα δεν αυτομόλησε, αλλά βρίσκεται στη Βρετανία με ειδική αποστολή, λίγο αργότερα παραδέχθηκε πως ο υπουργός Εξωτερικών παραιτήθηκε. Οι βρετανικές αρχές υποστηρίζουν ότι η κίνηση του Μούσα Κούσα δείχνει πόσο εύθραυστο και πιεσμένο είναι πλέον το καθεστώς της Λιβύης. Το υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας κάλεσε δε «όσους βρίσκονται γύρω από τον Καντάφι να τον εγκαταλείψουν και να αγκαλιάσουν ένα καλύτερο μέλλον για τη Λιβύη που επιτρέπει την πολιτική μετάβαση και πραγματικές μεταρρυθμίσεις, που να συνάδουν με τα οράματα του λιβυκού λαού».
