">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Οι δυνάμεις ασφαλείας κινήθηκαν χθες σε όλη τη Συρία για την «αποκατάσταση της τάξης». Οι διαδηλωτές εναντίον του Μπασάρ αλ-Άσαντ είχαν να αντιμετωπίσουν τα πυρά του καθεστώτος στη Ντεραά, στο χωριό Μπούσρα αλ Χαρίρ, αλλά και στη Δαμασκό όπου δυο άνθρωποι σκοτώθηκαν. Παράλληλα, δεκάδες τανκ και στρατιώτες έχουν αναπτυχθεί γύρω από την πόλη Τζισρ αλ-Σουγούρ, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. Οι κάτοικοι της εν λόγω πόλης είχαν κάνει έκκληση προ ημέρων, ζητώντας την μεσολάβηση της διεθνούς κοινότητας, φοβούμενοι αντίποινα από το καθεστώς για το θάνατο 123 αντρών των δυνάμεων ασφαλείας.
Η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί πως θα «ενεργήσει δυναμικά προκειμένου να επανακτήσει τον έλεγχο στην περιοχή και να αποκαταστήσει την ασφάλεια εκεί». Όπως μετέδιδε και η κρατική τηλεόραση «η επιχείρηση έχει ως στόχο να απελευθερώσει την πόλη από τις ένοπλες συμμορίες», ενώ τόνιζε πως η απόφαση ελήφθη έπειτα από την έκκληση των πολιτών που έχουν πέσει θύματα τρομοκρατίας. Ωστόσο, οι πληροφορίες για το θάνατο των ανδρών των δυνάμεων ασφαλείας είναι συγκεχυμένες και ανεπιβεβαίωτες από ανεξάρτητες πηγές. Η κυβέρνηση συνεχίζει να μιλά για συμμορίες και τρομοκράτες, όμως πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρξε ανταρσία μεταξύ των στρατιωτών που είχαν αναπτυχθεί στην περιοχή. Σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή οι 123 άνδρες πέθαιναν επειδή αρνήθηκαν να πυροβολήσουν το πλήθος.
Η πολιορκία της πόλης Τζισρ αλ-Σουγούρ προμηνύονταν εδώ και καιρό. Η κρατική τηλεόραση μετέδιδε τις τελευταίες ημέρες εικόνες από καμένα χωράφια, αποδίδοντας τις καταστροφές σε ένοπλες συμμορίες, ενώ η ανεπιβεβαίωτη είδηση των 123 νεκρών ανδρών, έδωσε το τελικό έναυσμα για την επιχείρηση. Η εν λόγω πόλη θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς αποτελεί τον κόμβο μέσω του οποίου οι Σύριοι προσφυγές μεταβαίνουν στην Τουρκία. Συγκεκριμένα, κατά τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, συνολικά 2.500 Σύροι έχουν βρει καταφύγιο στη νότια Τουρκία.
Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι εξελίξεις στην Τζισρ αλ-Σουγούρ θα είναι καθοριστικές για το μέλλον του προέδρου Άσαντ, ενώ η γειτονική Τουρκία, μόλις μια μέρα πριν την πολιορκία της πόλης, κατηγόρησε το συριακό καθεστώς για «ωμότητες» και χαρακτήρισε απαράδεκτη την καταστολή των διαδηλώσεων. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σε συνέντευξή του, «Μίλησα με τον Μπασάρ αλ-Άσαντ πριν από τέσσερις ή πέντε ημέρες... Όμως (οι Σύριοι) υποτιμούν την κατάσταση και δυστυχώς δεν συμπεριφέρονται ανθρώπινα». Ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε πως η χώρα του αφήνει ανοικτά τα σύνορά της για τους Σύριους πρόσφυγες, όμως αναρωτήθηκε: «Μέχρι πού θα συνεχιστεί αυτό;»
Η εμπλοκή της Τουρκίας είναι ιδιαιτέρως κρίσιμη, καθώς δεν θέλει να διαταράξει τις καλές της σχέσεις με την Συρία, ενώ παράλληλα φοβάται μήπως επικρατήσει πολιτικό χάος στη χώρα, με αποτέλεσμα να συρρεύσουν μαζικά πρόσφυγες στο έδαφός της και αποσταθεροποιηθούν τα σύνορά της. Επιπλέον, η αποδυνάμωση του αλ-Άσαντ, θα μπορούσε να οδηγήσει σε ενδυνάμωση των κουρδικών μειονοτήτων, που ζουν και στις δύο πλευρές των συνόρων, κάτι που θέλει οπωσδήποτε να αποφύγει ο Ερντογάν με το φόβο των επιχειρήσεων των ανταρτών του PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν) εναντίον των τουρκικών δυνάμεων.
Η Σαουδική Αραβία «αγοράζει» την «τάξη και ασφάλεια»
Οι μαζικές κινητοποιήσεις στον αραβικό κόσμο έχουν προσπεράσει έως τώρα τη Σαουδική Αραβία. Ο λόγος είναι πως ο βασιλιάς Αμπντάλα, με την υποστήριξη της Δύσης και κυρίως των ΗΠΑ, έχει δαπανήσει, σύμφωνα με τους New York Times, περισσότερα από 130 δις δολάρια σε «αυξήσεις μισθών, ανέγερση κατοικιών και χρηματοδότηση θρησκευτικών οργανώσεων».Στην προσπάθεια του να κατευνάσει κάθε είδος αντίδρασης είχε και την υποστήριξη της θρησκείας, η οποία έπειτα από την αδρή επιχορήγηση, διακήρυξε πως οι εξεγερμένοι ανά τον αραβικό κόσμο είναι «βλάσφημοι και ιερόσυλοι». Στα εν οίκω ο Αμπντάλα, με σαρωτικές κινήσεις, κατάφερε να διαμορφώσει τις απαραίτητες συνθήκες για την εξασφάλιση του μέλλοντος του καθεστώτος του, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έδειξε το «ενδιαφέρον» του για τις γειτονικές χώρες. Η στρατιωτική εμπλοκή στο Μπαχρέιν και το Ομάν είναι δυο τρανταχτά παράδειγμα αυτής της πρακτικής. Και όλα αυτά χωρίς ούτε μια λέξη αποδοκιμασίας από τον κυριότερο σύμμαχο της Σαουδικής Αραβίας, αλλά και υπερασπιστή των Λίβυων εναντίον του τύραννου Καντάφι, δηλαδή τις ΗΠΑ του Μπάρακ Ομπάμα.
