Τα διαστημικά οχήματα "Βόγιατζερ" της NASA, που εκτοξεύτηκαν το 1977, βρίσκονται πλέον στα όρια του ηλιακού μας συστήματος, σε απόσταση άνω των 15 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη και τα δεδομένα που στέλνουν πίσω, υποδηλώνουν ότι τα «σύνορα» του ηλιακού μας συστήματος μπορεί να είναι γεμάτα με μια ταραχώδη θάλασσα μαγνητικών φυσαλίδων κάτι σαν γιγάντιο… «τζακούζι».
Τα δύο μυθικά πλέον σκάφη που αποτελούν τα πιο απομακρυσμένα μηχανήματα του ανθρώπου, μέσω των δεδομένων που στέλνουν, έχουν επιτρέψει στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα για τις συνθήκες που επικρατούν στη συνοριακή ζώνη, όπου η ύλη που εκτοξεύεται από τον ήλιο μας, συναντά το διαστρικό μαγνητικό πεδίο και την ύλη που έχει εκτοξευτεί από άλλα άστρα του γαλαξία μας.
Η ανάλυση των δεδομένων των "Βόγιατζερ" 1 και 2, με τη βοήθεια μοντέλων ηλεκτρονικών υπολογιστών, δείχνουν πως οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου που μεταφέρονται με τον ηλιακό "άνεμο" της ύλης που εκπέμπει το μητρικό άστρο μας, συνεχώς διασπώνται και επανασυνδέονται υπό μεγάλη πίεση. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί μέσα στον ηλιακό άνεμο γιγάντιες "φυσαλίδες" με πλάτος μέχρι 160 εκατομμυρίων χιλιομέτρων η κάθε μία.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι μαγνητικές φυσαλίδες αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνάς μας ενάντια στις κοσμικές ακτίνες, ωστόσο δεν έχουν καταλήξει ακόμη αν αυτό είναι καλό πράγμα ή όχι. Πάντως, δηλώνουν έκπληκτοι από την μαγνητική αναταραχή που επικρατεί στα απώτατα όρια του ηλιακού μας συστήματος, τα οποία ανέμεναν να είναι πιο γαλήνια.
Τα "Βόγιατζερ" ολοκλήρωσαν το 1989 τον αρχικό στόχο της αποστολής τους να μελετήσουν τους εξωτερικούς πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος Δία, Κρόνο, Ουρανό και Ποσειδώνα και, έκτοτε, έβαλαν πλώρη για το "βαθύ διάστημα", με γενική κατεύθυνση το κέντρο του γαλαξία μας. Τα όργανά τους συνεχίζουν να λειτουργούν με τη βοήθεια της ραδιενέργειας, αν και, λόγω της μεγάλης απόστασης που τα χωρίζει πλέον από τον πλανήτη μας, ένα ραδιομήνυμά τους πρέπει να ταξιδέψει περίπου 16 ώρες για να φτάσει στη Γη.
Κανένας επιστήμονας ακόμα δεν είναι απόλυτα σίγουρος πού ακριβώς τελειώνει το ηλιακό μας σύστημα και πού αρχίζει ο διαστρικός χώρος.
Τα τελευταία στοιχεία δημοσιεύονται στο περιοδικό αστροφυσικής "The Astrophysical Journal".