">
«Θα με θυμηθείς»!…
Πάει ένας τύπος στο τυροπιτάδικο και ζητάει τυρόπιτα, οπότε του λέει το αφεντικό:
-Πάρε σπανακόπιτα και θα με θυμηθείς!...
-Όχι φιλαράκο γουστάρω τυρόπιτα…
-Καλά, πάρε.
Την άλλη μέρα:
-Μία τυρόπιτα.
-Πάρε σπανακόπιτα και θα με θυμηθείς!...
-Πλάκα μου κάνεις; Φέρε τυρόπιτα.
-Καλά, πάρε.
Τρεις-τέσσερις μέρες το ίδιο βιολί, οπότε την πέμπτη μέρα:
-Πιάσε μια τυρόπιτα.
-Τελείωσαν σήμερα. Θες σπανακόπιτα; Πάρε και θα με θυμηθείς!...
-Άντε λοιπόν, φέρε την να δούμε επιτέλους!...
Κόβει μια μπουκιά, γυρίζει στον τυροπιτά και του λέει:
-Ρε Μήτσο; Εσύ είσαι;
Τα εισιτήρια
Στο γραφείο, μεταξύ δύο φίλων:
-Μου περισσεύουν δύο εισιτήρια για μια παράσταση στο θέατρο σήμερα το βράδυ. Τα θέλεις; Εγώ δεν μπορώ να πάω, γιατί η γυναίκα μου έχει καλέσει έναν ανόητο, δεν θυμάμαι ποιον, για δείπνο…
-Όχι, ευχαριστώ, δεν μπορώ να πάω γιατί σήμερα το βράδυ είμαι καλεσμένος για φαγητό στο σπίτι σου...
«Δεν είμαι αθηναίος, ούτε Έλληνας πολίτης, αλλά πολίτης του κόσμου».
