">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Περίπου δυο μήνες έχουν περάσει από τις πρώτες «μέρες οργής» στην Λιβύη, η οποία βιώνει μια πολύ διαφορετική «άνοιξη» από τις υπόλοιπες αραβικές χώρες. Ο ένοπλος χαρακτήρας της εξέγερσης εναντίον του Καντάφι ξεχώρισε εξ αρχής τη Λιβύη από τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις στις υπόλοιπες χώρες. Εν συνεχεία, το «Όχι επέμβαση εξωτερικών δυνάμεων», όπως έλεγε πανό των αντικαθεστωτικών στη Βεγγάζη, μετατράπηκε σύντομα σε κάλεσμα υπέρ της «πρόθυμης» συμμαχίας, θέτοντας νέα και αναπόφευκτα δεδομένα. Την ίδια στιγμή, ενώ τα κρίσιμα ερώτηματα για τη Λιβύη αυξάνονται καθημερινά, στην Ακτή Ελεφαντοστού η επέμβαση του ΟΗΕ και της Γαλλίας υπέρ του Ουαταρά δικαιολογείται με αναφορές περί εμφυλίου πολέμου και προωθείται ως ο μόνος τρόπος για να επιστρέψει η ειρήνη στη χώρα, με την πλήρη συγκάλυψη των συμφερόντων του Παρισιού και του Λευκού Οίκου.
Ξεκινώντας, λοιπόν, από τη Βεγγάζη, το προπύργιο των αντικαθεστωτικών στη Λιβύη, αντικρίζουμε ολοένα και περισσότερο μια συμπαγή συνεργασία με τη Δύση, όμοια της οποίας δεν έχουν να επιδείξουν οι υπόλοιποι εξεγερμένοι λαοί του αραβικού κόσμου. Οι Λίβυοι ήταν οι πρώτοι και μοναδικοί, έως τώρα, οι οποίοι απαίτησαν τη συμβολή δυτικής επέμβασης στην προσπάθειά τους να διώξουν τον Μουαμάρ Καντάφι και όταν το αίτημά τους εισακούσθηκε, πανηγύρισαν τους βομβαρδισμούς της συμμαχίας. Παράλληλα, την τελευταία βδομάδα οι εξεγερμένοι της ανατολικής Λιβύης, το πλούσιο σε πετρέλαιο μέρος της χώρας, έκαναν την απαρχή του επιχειρηματικού σκέλους της κυριαρχίας τους. Το ελληνικής πλοιοκτησίας και με σημαία Λιβερίας δεξαμενόπλοιο «Equator», ετοιμάζεται να φορτώσει περίπου 1 εκατομμύριο βαρέλια αργού πετρελαίου, αξίας, σύμφωνα με τις τρέχουσες τιμές, περίπου τα 100 εκατομμυρίων δολαρίων.
Ενόσω οι αντικαθεστωτικοί ετοιμάζονται να κεφαλαιοποιήσουν την εξουσία τους στην ανατολική Λιβύη, ο στρατιωτικός επικεφαλής των δυνάμεών τους, στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ Γιουνίς, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά του ΝΑΤΟ. «Από τη στιγμή που το ΝΑΤΟ ανέλαβε τις επιχειρήσεις, οι βομβαρδισμοί περιορίστηκαν και εμείς οπισθοχωρούμε», δήλωσε το πρώην πρωτοπαλίκαρο και υπουργός εσωτερικών του Καντάφι, για την κατάσταση στις πόλεις Μπρέγκα και Μιζουράτα. Επιπλέον, απείλησε ότι οι αντικαθεστωτικοί θα προσφύγουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ «εάν το ΝΑΤΟ δεν κάνει σωστά τη δουλειά του», ενώ επιβεβαίωσε ότι οι δυνάμεις των αντικαθεστωτικών έχουν παραλάβει εξοπλισμό προερχόμενο από τις χώρες της συμμαχίας. Το ανοιχτό σε ερμηνεία ψήφισμα 1973 του ΟΗΕ επιτελεί την οδηγία για «λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων», καθώς ο εξοπλισμός δεν είναι κομμάτι της πολυσυζητημένης ζώνης απαγόρευσης, όπως ούτε και οι βομβαρδισμοί άλλων στόχων πλην της αεράμυνας του Καντάφι.
Ακτή Ελεφαντοστού
Ο Λοράν Γκμπαγκμπό, ο απερχόμενος πρόεδρος της άνωθεν αναφερθείσας χώρας, μιλώντας στο γαλλικό κανάλι LCI, διέψευσε τις φήμες που τον εμφάνιζαν έτοιμο να παραιτηθεί και επανέλαβε ότι θεωρεί τον εαυτό του νικητή των προεδρικών εκλογών του περασμένου Νοεμβρίου. Ωστόσο, στην πραγματικότητα ο Γκμπαγκμπό διαπραγματεύεται τους ευνοϊκότερους όρους της παράδοσης της εξουσίας στον Ουαταρά και της αποχώρησης του από την Ακτή Ελεφαντοστού. Στη μάχη της απόλυτης κυριαρχίας, καθώς ο πρόεδρος στις περισσότερες χώρες της Αφρικής, όπως και στη συγκεκριμένη, έχει στα χέρια του όλες τις εξουσίες, ο Ουαταρά δεν βάδισε μόνος. Τόσο η Γαλλία, όσο και τα «ειρηνευτικά» στρατεύματα του ΟΗΕ συνέδραμαν στις ανηλεείς επιθέσεις εναντίον των δυνάμεων του Γκμπαγκμπό.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, χαιρέτησε τη συνδρομή κυανοκράνων και Γάλλων, οι οποίοι «διασφαλίζουν την ασφάλεια στην περιοχή». Για να θεωρεί επέμβαση, άλλωστε, θα πρέπει πρώτον να έχει τελειώσει η αποικιοκρατία και να υφίσταται εθνική κυριαρχία, κάτι που όπως αποδεικνύουν οι 10.000 κυανόκρανοι και 1.000 Γάλλοι δεν ισχύει.
Οι συγκρούσεις, οι καταστροφές και οι ανατροπές στη Λιβύη και την Ακτή Ελεφαντοστού διαφέρουν, όμως, διαθέτουν ένα σημείο επαφής. Την ηγεμονία. Στη Λιβύη η εξέγερση, όπως και αν άρχισε, έχει πλέον γίνει μια επιχείρηση, με τη Δύση να κινεί τα νήματα, εξασφαλίζοντας ότι δεν θα δυσκολευτεί να τοποθετήσει κάποιον μελλοντικό ηγέτη στη Λιβύη, αλλά και την εν γένει παρουσία της σε μια περιοχή που εμφανίζει σημάδια αναγέννησης. Η πρόθυμη συμμαχία έχει στόχο να αναχαιτίσει τα κινήματα της Τυνησίας, της Αιγύπτου, της Υεμένης, ενώ οι δηλώσεις περί ανεπαρκείας του ΝΑΤΟ, ίσως να αποτελούν ένα όχημα προς την κατεύθυνση μιας χερσαίας εισβολής, την οποία πάντως δεν επιθυμούν ως τώρα οι Αμερικανοί. Παράλληλα, στην Ακτή Ελεφαντοστού, το Παρίσι και η Ουάσιγκτον δεν έπαψαν ποτέ να αποτελούν τον κύριο εκμεταλλευτή της χώρας και τη ρίζα της συνεχούς κρίσης. Άλλωστε, η εν λόγω εκμετάλλευση και τα παχυλά συμβόλαια αμερικανικών και γαλλικών εταιριών, βασίζονται στην παρουσία του ΟΗΕ και στη ρήξη των Γκμπαγκμπό-Ουαταρά, ενώ, με στόχο τη λεία τους δεν φοβούνται να διατάζουν περιστασιακές σφαγές.
