">
Όταν η καγκελάριος Μέρκελ επισκέφτηκε τον Μπάρακ Ομπάμα στο Λευκό Οίκο, η εντολή ήταν σαφής: η Γερμανία οφείλει να διαχειριστεί την ελληνική κρίση. Έπειτα, η Μέρκελ επέστρεψε στην πατρίδα της και δεν χρονοτρίβησε. Παρά τις γερμανικές απειλές και νουθεσίες προς την Ελλάδα, η Γερμανική Βουλή ενέκρινε άνετα το νέο πακέτο διάσωσης. Το συγκεκριμένο δείγμα της ευρωπαϊκής και αμερικάνικης αγωνίας για τη «διάσωση» της Ελλάδας δεν ήταν επαρκές, καθώς οι εκβιασμοί και η καταστροφολογία δεν σταμάτησαν. Ο επίτροπος της Κομισιόν, Όλι Ρεν, μιλούσε για συναίνεση και καλούσε σε ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου με 180 ψήφους, διαφορετικά η πέμπτη δόση και το νέο πακέτο θα βρίσκονταν στον αέρα. Όμως, η αστάθεια του κυβερνώντος κόμματος και η κοινωνική έκρηξη οδήγησε όλους τους «σκληρούς» διαπραγματευτές σε πλήρη αναδίπλωση και αποκάλυψε τους φόβους τους.
Την ώρα που η Ελλάδα βίωνε το σουρεαλιστικό διάγγελμα Παπανδρέου, αποδεικνύονταν περίτρανα πως ο χρόνος δεν εξαντλείται μόνο για τους «πολιτικούς ηγέτες της Ελλάδας», όπως δήλωνε προ ημερών ο Όλι Ρεν. Ο χρόνος εξαντλείται για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα που απειλείται με ολική κατάρρευση σε οποιαδήποτε περίπτωση χρεοκοπίας της Ελλάδας. Ενόσω τα ελληνικά ΜΜΕ συνεχίζουν την προσπάθεια τρομοκράτησης και μιλούν με ζοφερά χρώματα για την επόμενη μέρα, η εξαμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Financial Stability Review June 2011) τους εκθέτει ανεπανόρθωτα.
Η ΕΚΤ ξεκαθαρίζει ότι ένα πιστωτικό γεγονός στη νομισματική ένωση, όποια μορφή και εάν είχε αυτό, από αναδιάρθρωση κρατικού χρέους έως και χρεοκοπία, θα είχε καταστροφικές συνέπειες για όλη την Ευρωζώνη. «Η Ελλάδα μπορεί να προκαλέσει ένα ντόμινο», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, Βίτορ Κονστάντσιο, κατά την παρουσίαση της έκθεσης, προσθέτοντας: «Αυτός είναι ο λόγος που είμαστε εναντίον κάθε μορφής χρεοκοπίας με «κούρεμα» και εναντίον κάθε μορφής συμμετοχής ιδιωτών που μπορεί να οδηγήσει σε πιστωτικό γεγονός ή σε γεγονός αξιολόγησης».
Όταν η ίδια ΕΚΤ κατ’ ουσίαν παραδέχεται πως φοβάται τη χρεοκοπία της Ελλάδας, είναι αναμενόμενο να αλλάξει και η σκληρή και άτεγκτη ρητορική. Η υπουργός οικονομικών της Αυστρίας, Μαρία Φέκτερ δήλωσε πως «αν αφεθεί η Ελλάδα να χρεοκοπήσει, θα μπορούσε να προκληθεί μία αλυσιδωτή αντίδραση με ολέθριες συνέπειες για τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης». Μιλώντας στην αυστριακή βουλή για τα προγράμματα διάσωσης στην Ευρωζώνη, η Φέκτερ προειδοποίησε πως «Δεν μπορεί να προβλεφθεί ποιος μπορεί να πληγεί», και τέλος πρόσθεσε «μία προσεκτική και ελεγχόμενη προσέγγιση για να βοηθηθεί η Ελλάδα να μειώσει το χρέος της είναι η σοφότερη πορεία δράσης».
Άτακτη υποχώρηση
Γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα μπλόφας, ο Όλι Ρεν θέλησε να καθησυχάσει τους πάντες για την πέμπτη δόση και το νέο πακέτο. «Είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να ολοκληρώσουμε την επιθεώρηση στις επόμενες ημέρες, μέχρι την Κυριακή, και μπορούμε να πάρουμε τις αποφάσεις για τις δόσεις αντίστοιχα των δύο οργανισμών, οπότε η επόμενη δόση να καταβληθεί στις αρχές Ιουλίου».
Εν συνεχεία, απηύθυνε έκκληση προς τη Γερμανία για συμβιβασμό. «Καλώ όλους τους πολιτικούς της ΕΕ και ιδιαίτερα τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης να ξεπεράσουν την επόμενη Κυριακή τις διαφορές και να καταλήξουν σε μία υπεύθυνη συμφωνία σε αυτή την κρίσιμη στιγμή», τόνισε. Άλλωστε σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times και η Γερμανία έχει αρχίσει να υποχωρεί ως προς τη συμμετοχή των ιδιωτών στη χρηματοδότηση της Ελλάδας, καθώς δεν επιμένει σε ένα συγκεκριμένο τρόπο που θα γίνει αυτή δυνατή και μια εθελοντική συμμετοχή ίσως βρίσκεται προ των πυλών.
Ενόσω το Μεσοπρόθεσμο δεν έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, και η απαίτηση του Όλι Ρεν για 180 ψήφους είναι αδύνατη, και ενώ δεν έχει επιτευχθεί ακόμη συμφωνία ανάμεσα στη Γερμανία και την ΕΚΤ για τη συμμετοχή ιδιωτών στο νέο πακέτο, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ έχουν κάνει ήδη στροφή 180 μοιρών. Οι σκληροί διαπραγματευτές υποχώρησαν εσπευσμένα, φοβούμενοι μια ελληνική χρεοκοπία, όμως, με αυτή τους την κίνηση αποσαφήνισαν πλήρως την κατάσταση. Η ελληνική κρίση είναι μια ωρολογιακή βόμβα που είναι έτοιμη να συνταράξει τα θεμέλια ολόκληρου του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, αλλά και τις αμερικάνικες τράπεζες.
Ο φόβος για το «πιστωτικό γεγονός» στην Ελλάδα είναι πλέον ευδιάκριτος και η πλευρά των εταίρων-δανειστών έχασε το σκληρό προσωπείο, δίνοντας στην Ελλάδα το διαπραγματευτικό πλεονέκτημα. Οι μάσκες έχουν πέσει και η «διάσωση» της Ελλάδας είναι στην πραγματικότητα διάσωση ενός μεγάλου οικοδομήματος, που μέσω αλληλεξαρτήσεων, δονείται από την Ελλάδα. Ο Γιώργος Παπανδρέου φωνάζει προς τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον πως «Εγώ θα συνεχίσω τον ίδιο δρόμο», όμως, δεν μπορεί να συνεχίσει να κωφεύει επ’ άπειρον στο λαϊκό αίτημα των εκλογών, όπως καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αγνοήσει τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές που απορρίπτουν το μνημόνιο της διάσωσης του τραπεζικού συστήματος. Και οι διαδηλωτές ξέρουν πως κρατούν στα χέρια τους τούτο το όπλο της διεκδίκησης.
