Του Δ.Α.Κ.
Παρά το ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ που αποφάσισε η διάσκεψη κορυφής, η Ευρώπη παραδίδει την οικονομία της χώρας στο εκμεταλλευτικό κεφάλαιο με φουσκωμένα λόγια για ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ, με επιμήκυνση των χρεών και φθηνό επιτόκιο, αλλά νέο γύρο ολοκληρωτικής εξουθένωσης της πραγματικής οικονομίας της χώρας.
Όμως, έτσι η Ελλάδα αποδέχτηκε τον καλά οργανωμένο συμβιβασμό της με την εκμεταλλευτική «σαράφικη» γραμμή των Βρυξελλών, αντί να τινάξει την στυγνή πολιτική τους στον αέρα, για να αποκαλυφθεί και να αποδειχτεί η οργανωμένη επικίνδυνη κατεύθυνση, για τους μικρούς ευρωπαϊκούς λαούς της ΕΕ, την οποία ονομάτισε χθες ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, παραδίδοντας τα ξίφη στους νέους Ευέλπιδες, λέγοντας: «Πρέπει να κατανοήσουν οι Βρυξέλλες ότι με την πολιτική της κινδυνεύει ολόκληρη η Ευρώπη».
Αλλά, από άλλη οπτική γωνία, επιτέθηκε χθες ο Τούρκος πρωθυπουργός κ. Τ. Ερντογάν στην εν γένει οικονομική αποτυχία των μικρών, αλλά και μεγάλων κρατών της, την ώρα που επιζητεί η χώρα του την είσοδό της στην ΕΕ, με πλήρη ένταξη.
Πάντως, το αποτέλεσμα των πολλών διαβουλεύσεων στη χθεσινή ευρωπαϊκή διάσκεψη κορυφής, αποτελεί χρυσωμένο χάπι για τον ελληνικό λαό, τον οποίο (με την τρομοκράτησή του να μη χάσει την ελάχιστη πια επιβιωτική του δυνατότητα) καθήλωσαν, χωρίς και πάλι να τον ρωτήσουν οι κυβερνώντες, σε μια μακροχρόνια οικονομική σκλαβιά, η οποία δεν θα έχει τέλος. Γιατί αυτό το οδυνηρό τέλος θα το βιώσει εξελικτικά ο ελληνικός λαός, μέσα από τη συνεχή του εκπτώχευση, την ανημποριά και την απόγνωση. Για να γίνει ένας λαός κυνηγημένος στην ίδια τη χώρα του, για το σήμερα και το αύριο της οποίας, θα αποφασίζουν ξένοι, ανάδελφοι, με πολλά ή λίγα γαλόνια εκμεταλλευτικής ισχύος.
Λοιπόν, η χθεσινή «επιλεκτική πτώχευση» αποτελεί μια ταφόπλακα στον προ πολλού τεθνεώτα λαό μας, τον οποίο οδήγησαν στον αυτοθάνατό του, όλοι οι καταπατήσαντες το συνταγματικό όρκο τους, επίορκοι πολιτικοί μας.
Οι οποίοι κατάντησαν άδοξη την πάλαι ποτέ ΕΝΔΟΞΗ Ελλάδα, που έσωσε την Ευρώπη στις μάχες του Μαραθώνα και της Σαλαμίνας, για να γίνει τώρα προτεκτοράτο της ευρω-δυτικής εκμεταλλευτικότητας.
Η οποία, τώρα και με βούλα, θα αποτελεί την πραγματικότητα της προσκυνημένης και υποδουλωμένης -από την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα- σημερινής εξουθενωμένης αυτό και έτερο εξευτελιζόμενης χώρας των Ελλήνων.
Ως την ώρα που η μέγιστη πλειοψηφία της θα κατανοήσει τη νέα οικονομική σκλαβιά στην οποία τη βύθισαν με την αναποτελεσματική συναίνεση των αγκουσεμένων, αλλοτριωμένων και αυτοπαρατημένων, για αληθινές αντιστάσεις συνελλήνων.
Κι ας μην μας πουν ότι η υπεροχή των 4,5 μονάδων μπροστά της Νέας Δημοκρατίας σε σύγκριση με το ΠΑΣΟΚ, σημαίνει ότι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες έχουν φθάσει στο σημείο μιας πραγματικής αντίδρασης κατά του μακελειού που υφίστανται από ξένους που μας εξουσιάζουν και από τους Ελληνες που ασκούν αυτή την ξένη εξουσιαστικότητα.
Η αλήθεια όμως είναι, ότι ο λαός δεν έχει συνεγερθεί -όπως έκανε ο λαός της Αργεντινής- για να ξεφύγει από τα χέρια των οικονομικών εκμεταλλευτών, για να ελέγξει ο ίδιος την οικονομία του και την ελευθερία του.
Τώρα στο παιχνίδι της πολιτικής μπερλίνας, πάνω από το σώμα της ξέπνοης οικονομίας μας, οι κυβερνώντες και οι εν αναμονή να κυβερνήσουν, συνεργούν ουσιαστικά στην οικονομική διάλυση της χώρας.