">
Στον Ιερό Ναό Αγίου Θεράποντα κηδεύεται, σε, περίπου, μία ώρα, ο Νίκος Παπάζογλου. Το δημοφιλή τραγουδιστή θα συνοδέψουν, στην τελευταία του κατοικία φίλοι και συγγενείς, ενώ σε απόσταση μερικών μέτρων βρίσκεται το περίφημο στούντιο "Αγροτικόν 3", εκεί που ο Παπάζογλου ηχογράφησε την "Εκδίκηση της Γυφτιάς", το δίσκο των Μανώλη Ρασούλη και Νίκου Ξυδάκη, που επαναπροσδιόρισε την πορεία του ελληνικού τραγουδιού και το ξανάφερε στην κορυφή των προτιμήσεων του κόσμου.
Ο Νίκος Παπάζογλου έχασε, χθες, τη μάχη που έδινε, το τελευταίο χρονικό διάστημα, με τον καρκίνο, σε ηλικία 63 χρόνων.
Ο Θεσσαλονικιός σπουδαίος καλλιτέχνης, συνέδεσε τη φωνή του με μερικά από τα καλύτερα και πιο πολυτραγουδισμένα τραγούδια των τελευταίων 20 ετών. Ξεχώριζε τόσο για το μοναδικό του στυλ – τζην και κόκκινο μαντίλι – όσο και για τον απλό του χαρακτήρα. Το κοινό τον λάτρευε και στις συναυλίες του επικρατούσε το αδιαχώρητο.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και άρχισε να παίζει μουσική με το δικό του συγκρότημα από το 1965 ως το 1970. Για μικρό διάστημα μετακόμισε στο Άαχεν της Δυτικής Γερμανίας με το συγκρότημά του “Ζηλωτής”.
Έγραψαν έξι τραγούδια που ηχογραφήθηκαν στο Μιλάνο, τα οποιά σήμερα υπάρχουν μόνο σε συλλογές φίλων. Γύρισε στην Ελλάδα και έπιασε ξανά στα χέρια το μπουζούκι με το οποίο βρήκε πια τον μουσικό του δρόμο.
Το 1977 ο Νίκος Παπάζογλου κατέβηκε στην Αθήνα, για τις ανάγκες της παράστασης “Αχαρνής” του Διονύση Σαββόπουλου, όπου έπαιζε και τραγουδούσε.
Λίγο αργότερα ήρθε η Εκδίκηση της γυφτιάς του Νίκου Ξυδάκη σε φωτισμένη παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου.
Η εκδίκηση της γυφτιάς θεωρήθηκε ο δίσκος που αναμόρφωσε το ελληνικό τραγούδι. Με λίγους στίχους, ο Μανώλης Ρασούλης, περιέγραφε την κατάσταση στην ελληνική δισκογραφία και η φωνή του τραγουδιού, ο Νίκος Παπάζογλου, γινόταν ο τραγουδιστής ενός άλλου ελληνικού τραγουδιού, με ρίζες στα ρεμπέτικα, στον Τσιτσάνη, στον Μητσάκη, ακόμη – ακόμη και στον Χιώτη. Το κυρ διευθυντά των δίσκων, μας γνώριζε τα παρασκήνια της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Η ηχογράφηση της εκδίκησης της Γυφτιάς έγινε στο περίφημο στούντιο “Αγροτικόν Νούμερο 3”, της Κάτω Τούμπας. Ο Παπάζογλου ζούσε στην Τούμπα, όπως κι ο Μανώλης Ρασούλης. Ήταν ο τελευταίος των μοϊκανών, που επέμενε να ζει στην πόλη του, μετά το θάνατο του Ρασούλη πριν, περίπου, ενάμιση μήνα. Και, κατά μία περίεργη σύμπτωση, το στούντιο βρίσκεται πολύ κοντά στον Άγιο Θεράποντα, την εκκλησία της κηδείας του δημοφιλούς τραγουδιστή.
Ο Παπάζογλου συνεχίζει τη συνεργασία του με τον Ρασούλη. Ηχογραφούν “Τα Δήθεν”, ενώ προωθεί και την προσωπική του δουλειά. Αποδεικνύεται και καλός στιχουργός και –ακόμη καλύτερος- συνθέτης. Το 1983 όλα όσα υπήρχαν σε σχέδια, σημειώσεις και χαμηλόφωνες ηχογραφήσεις μαζεύονται στο δίσκο “Χαράτσι” που προτείνει ένα “είδος μεικτό και μόνιμο”. Ακολουθεί το “Μέσω Νεφών” το 1986, με το πλέον rock τραγούδι του Νίκου Παπάζογλου, πάλι σε στίχους Ρασούλη: Στη ρωγμή του χρόνου.
Σχηματίζει το συγκρότημα Λοξή Φάλαγγα και τριγυρνά την Ελλάδα. Δίνει συναυλίες παντού. Όχι μόνον στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, αλλά και στη Σαμοθράκη και στην Αντίπαρο. Και κλείνει κάθε καλοκαίρι με μια εμφάνιση στο θέατρο Δάσους. Για τους Θεσσαλονικιούς φίλους του.
Ο Παπάζογλου συνεχίζει με τα “Σύνεργα” το 1991 και ένα χρόνο αργότερα η “Επιτόπιος Ηχογράφησις” στο θέατρο του Λυκαβηττού (30 Σεπτεμβρίου 1991). Τον Απρίλιο του 1995 κυκλοφόρησε η δισκογραφική δουλειά με τίτλο “Όταν Κινδυνεύεις Παίξε την Πουρούδα” -στην κυπριακή διάλεκτο- σημαίνει το κλάξον ποδηλάτου.Το 2005 κυκλοφόρησε η τελευταία του δουλεια το “Μά’ϊσσα Σελήνη”.
Την ημέρα της κυκλοφορίας της “Μά’ισσας σελήνης”, ο Νίκος Παπάζογλου κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) για τη μουσική του στην ταινία η “Νοσταλγός”. Μάλιστα είχε γράψει κι άλλες φορές μουσική για ταινίες.
Ήταν και πετυχημένος παραγωγός. Είχε δημιουργήσει την εταιρία “Στρόγγυλοι Δίσκοι” κι ανακάλυψε αξιόλογους τραγουδοποιούς όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης, το μουσικό σχήμα Μικρές Περιπλανήσεις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου κ.ά.
