Η πρώτη δωρήτρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα που ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη μιλά στον «Τ.Θ.»
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
«Αν κάποιος δίνει χρήματα για κάποιο σκοπό, θα συνεχίσει να δίνει και σε περίοδο οικονομικής στενότητας», δήλωσε η κα Καββαδά (ένθετη φωτογραφία).
Πριν 20 χρόνια διαβάζοντας ένα άρθρο σε μία εφημερίδα αποφάσισε να γίνει υποστηρίκτρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Ήταν η πρώτη που ενίσχυσε το ελληνικό τμήμα των ΓΧΣ και συνεχίζει να στηρίζει οικονομικά τη δράση της οργάνωσης μέχρι και σήμερα. Ο λόγος για τη Βίκη Καββαδά, που ζει και εργάζεται στην πόλη μας ως καθηγήτρια. Ο «Τ.Θ.» μίλησε μαζί της για το τι σημαίνει να προσφέρεις, αλλά και για το εάν και κατά πόσο έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση θέματα αλληλεγγύης. «Η προσφορά -σε όποιο επίπεδο και να γίνεται- είναι κατά βάση μια ψυχολογική διαδικασία. Οι Έλληνες θεωρώ ότι προσφέρουμε, απλά αυτό είναι πιο συνηθισμένο να συμβαίνει στην οικογένεια ή στους φίλους μας, τα τελευταία χρόνια συμβαίνει σε πιο μαζικό επίπεδο», δήλωσε. Όσο για το τι θα έλεγε σε κάποιον για να γίνει δωρητής; «Θα του έλεγα να φανταστεί μπροστά του τι μπορεί να γίνει με τα χρήματά του!».
-Πώς αποφασίσατε να γίνετε δωρήτρια;
-Αποφάσισα να γίνω υποστηρίκτρια των ΓΧΣ, διαβάζοντας ένα άρθρο σε μία εφημερίδα πριν από 20 χρόνια. Ήταν μία περίοδος προσωπικών αλλαγών για μένα, η πολιτική με την συμβατική μορφή της με είχε απογοητεύσει, είχα πάντοτε αναζητήσεις και ερωτηματικά "κοινωνικού'' και ανθρωπιστικού περιεχομένου και διαβάζοντας το άρθρο, ο σκοπός και η όλη φιλοσοφία της οργάνωσης μου φάνηκαν πολύ σημαντικά. Έτσι αποφάσισα να συνδράμω με όποιον τρόπο μπορούσα.
-Τι θυμάστε από εκείνη τη στιγμή;
-Αισθάνθηκα χαρά και ικανοποίηση. Πιστεύω ότι ο καθένας δίνοντας ικανοποιεί πρώτα δικές του ανάγκες, αλλιώς αν δεν πάρει ικανοποίηση -έστω και ανιδιοτελή- δεν αισθάνεται την ανάγκη να προσφέρει. Η προσφορά -σε όποιο επίπεδο και να γίνεται- είναι κατά βάση μια ψυχολογική διαδικασία. Οι Έλληνες θεωρώ ότι προσφέρουμε, απλά αυτό είναι πιο συνηθισμένο να συμβαίνει στην οικογένεια ή στους φίλους μας, τα τελευταία χρόνια συμβαίνει σε πιο μαζικό επίπεδο. Αυτά είναι διαδικασίες που χρειάζονται μεγάλα χρονικά διαστήματα για να φανούν σημαντικές αλλαγές.
-Τι σημαίνει να προσφέρεις;
-Να προσφέρεις σημαίνει να αποδίδεις στο κομμάτι του κοινωνικού συνόλου που έχεις επιλέξει, ιδέες, χρόνο, χρήμα, ικανότητες, μυαλό, ό,τι καλύτερο έχεις.
-Η οικονομική κρίση έχει φέρει αλλαγές στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε; Υπάρχει περισσότερη αλληλεγγύη ή έχουμε γίνει πιο εσωστρεφείς;
-Θεωρώ ότι η οικονομική κρίση μας επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό. Μας επηρεάζει σε πραγματικό επίπεδο, αν χάσουμε π.χ. την δουλειά μας, εμείς ή ένα μέλος της οικογένειάς μας, αυτό είναι πολύ σκληρό και μπορεί να μας φέρει αντιμέτωπους ακόμα και με θέματα επιβίωσης. Ακόμα και αν δεν συμβεί αυτό, μας επηρεάζει σίγουρα σε ψυχολογικό επίπεδο, αυτό είναι μια πιο υπόγεια και αργή διαδικασία. Οι αλλαγές που συμβαίνουν στην ελληνική κοινωνία είναι σαρωτικές και ειλικρινά δεν γνωρίζω πώς θα αντιδράσει η πλειονότητα των ανθρώπων. Όσο για το αν σε περιόδους κρίσης υπάρχει περισσότερη αλληλεγγύη ή γινόμαστε περισσότερο εσωστρεφείς, αυτό εξαρτάται από την συνολική θεώρηση του καθένα. Υπάρχουν άνθρωποι που θα αναζητήσουν λύσεις μέσα από ομάδες και θα γίνουν πιο συμμετοχικοί και αλληλέγγυοι και άλλοι που θα ακολουθήσουν πιο ατομικούς δρόμους φροντίζοντας μόνο τον εαυτό τους και την οικογένειά τους. Κάθε ιστορική περίοδος έχει -ευτυχώς- διαφορετικά στοιχεία, και πιθανώς να είμαστε σε μία περίοδο αναγέννησης των μαζικών κινημάτων. Αυτή η τάση, βοηθά πιστεύω και οργανώσεις όπως οι ΓΧΣ.
-Η έλλειψη χρημάτων μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά ως προς την προσφορά;
-Θεωρώ ότι αν κάποιος δίνει χρήματα για κάποιο σκοπό, θα συνεχίσει να δίνει και σε περίοδο οικονομικής στενότητας. Ίσως να δίνει μικρότερα ποσά, ή αν δεν έχει την οικονομική δυνατότητα η προσφορά του να πάρει άλλη μορφή. Εκείνο που φαντάζομαι ότι είναι δυσκολότερο σε περιόδους οικονομικής κρίσης, είναι να επεκτείνεται ο κύκλος των δωρητών.
-Τι θα λέγατε σε κάποιον για να γίνει δωρητής;
-Θα του έλεγα να φανταστεί μπροστά του τι μπορεί να γίνει με τα χρήματά του. Για μένα από τα σημαντικότερα πράγματα που με προσέλκυσε στους ΓΧΣ, είναι ότι διαχειρίζονται οι ίδιοι τα χρήματα των δωρεών. Δεν εμπιστεύονται την διαχείρισή τους, ούτε σε κυβερνήσεις, ούτε σε άλλες οργανώσεις, βρίσκονται στο πεδίο και έχουν άμεση εποπτεία.
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στη Θεσσαλονίκη
Η ομάδα Face to Face των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) θα βρίσκεται μέχρι και σήμερα στη Θεσσαλονίκη (πρωινές και απογευματινές ώρες σε πλατείες και κεντρικά σημεία της πόλης) με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των κατοίκων γύρω από το έργο και τη δράση της διεθνούς οργάνωσης που φέτος συμπληρώνει 40 χρόνια παγκόσμιας δράσης.
Η υπεύθυνη της ομάδας F2F των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Φανή Παπαγιαννοπούλου, δήλωσε με αφορμή την επίσκεψη: «Είναι σημαντικό να έρθουμε κοντά σε όλους εκείνους που βρίσκονται ή επιθυμούν να έρθουν κοντά στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα αναγνωρίζοντας και υποστηρίζοντας έμπρακτα την ανεξάρτητη ανθρωπιστική δράση μας». «Σε μια δύσκολη οικονομικά συγκυρία η υποστήριξη της δράσης μας αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία υπενθυμίζοντας ότι παρά τις δικές μας δοκιμασίες δεν πρέπει να ξεχνάμε τους ανθρώπους που δεν έχουν περιθώριο και επιλογή παρά μόνο μεταξύ ζωής και θανάτου», συμπληρώνει.
Στόχος της επίσκεψης αυτής είναι τα μέλη της ομάδας να επικοινωνήσουν με τον κόσμο ανταλλάσσοντας απόψεις και ζητώντας την υποστήριξή των κατοίκων της που αποτελεί βασική προϋπόθεση για να συνεχίσουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα να προσφέρουν ανθρωπιστική και ιατρική βοήθεια σε συνανθρώπους μας που δοκιμάζονται σκληρά σε διάφορα σημεία του πλανήτη.