">
Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ
Ωρολογιακές βόμβες έτοιμες ανά πάσα στιγμή να σκάσουν, είναι το 60% των κατοικιών στη Θεσσαλονίκη, τα οποία δεν έχουν τις κατάλληλες προδιαγραφές στις τοποθετήσεις καυστήρων. Αυτά επισήμανε στον «Τ.Θ.», ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συντηρητών Καυσίμων, Ηλίας Καλαντίδης.
Αφορμή για να επανέρθει το θέμα αυτό στο προσκήνιο στάθηκε η χθεσινή φωτιά σε διαμέρισμα 5ου ορόφου στη συμβολή των οδών Αϊδινίου και Κουντουριώτου, στην Καλαμαριά, όπου διέμενε τριμελής οικογένεια. Η φωτιά σύμφωνα με την πυροσβεστική οφείλονταν σε διαρροή στον καυστήρα πετρελαίου που βρισκόταν στο μπαλκόνι, κάτι που προκάλεσε έκρηξη.
Μπορεί, ευτυχώς, από το χθεσινό περιστατικό να μην υπήρξαν θύματα, καθώς η μητέρα που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο διαμέρισμα πρόλαβε και βγήκε εγκαίρως και ενημέρωσε τους γείτονες για το συμβάν, όμως ο κίνδυνος για εκατοντάδες σπίτια στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε όλη την Ελλάδα να μετατραπούν σε ωρολογιακές βόμβες είναι υπαρκτός.
«Η κρίση φέρνει κρίση. Δυστυχώς εδώ και πολύ καιρό δεν υπάρχει ελεγκτικός μηχανισμός, ο οποίος θα ελέγχει αν τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας όσον αφορά τους καυστήρες», αναφέρει ο κ. Καλαντίδης. «Οι τελευταίες οδηγίες που έχουν βγει είναι ότι απαγορεύεται να βάλεις λέβητα στην ταράτσα ή στο μπαλκόνι σου αν δεν τηρεί τις προδιαγραφές λειτουργίας. Ποιος όμως βάζει στο μπαλκόνι του τον καυστήρα και μετά πάει στην πολεοδομία και λέει εγώ στο μπαλκόνι μου έβαλα λέβητα;», αναρωτάται ο κ. Καλαντίδης.
Τονίζει παράλληλα πως, λόγω της κρίσης οι ενδιαφερόμενοι δεν αγοράζουν τα ακριβά υλικά για τους καυστήρες, τα οποία είναι και πιο ασφαλή, αλλά προτιμούν τα φθηνότερα. «Όταν βλέπει ο πελάτης, που θέλει να αγοράσει μία δεξαμενή, πως η πλαστική κοστίζει 55 ευρώ, τότε επιλέγει αυτήν από το να αγοράσει μια σιδερένια που σαφώς είναι ακριβότερη», αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει πως «δυστυχώς υπεύθυνα για την κατάσταση αυτή καταρχήν είναι τα καταστήματα που πωλούν τις δεξαμενές και δεν ενημερώνουν τον πελάτη ότι η πλαστική δεξαμενή δεν ενδείκνυται για πετρέλαιο και πως αν τελικά την πάρει καλό θα είναι να μην είναι στο ίδιο σύστημα με αυτό του λέβητα καυστήρα. Επίσης υπεύθυνοι είναι και οι τεχνικοί που θα τις τοποθετήσουν, οι οποίοι όμως όταν παίρνουν μια δουλειά σε πολλές περιπτώσεις δεν βγάζουν τα μάτια τους μόνοι τους λέγοντας στο πελάτη αυτά που αγόρασες δεν είναι καλά, αντίθετα σιωπούν. Προσωπικά αυτό που λέω στο σύνδεσμό μας και στους συναδέλφους είναι ότι θα πρέπει να λέτε τα πάντα, ώστε να γνωρίζει ο πελάτης, καθώς μετά το σωματείο δεν μπορεί να τρέχει να καλύπτει τέτοιες περιπτώσεις».
Εν τω μεταξύ σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα ασφαλείας, όπως υποστήριξε ο ίδιος, υπάρχουν νομοθετήματα και από τον ΕΛΟΤ και από την Ε.Ε. που ορίζουν ότι οι πλαστικές δεξαμενές δεν κάνουν για πετρέλαιο. Το πλαστικό επισήμανε πως είναι παράγωγο του πετρελαίου και με το χρόνο φθείρεται και φτάνει σε ένα δυσμενές αποτέλεσμα. Ο κ. Καλαντίδης παραδέχτηκε πάντως πως και ο ίδιος βάζει πλαστικές δεξαμενές, όμως επισήμανε πως όταν βάζει προσπαθεί να χρησιμοποιεί συστήματα ασφαλείας και να μην είναι στον ίδιο χώρο με τον καυστήρα.
Επίσης χαρακτήρισε ως πολύ μεγάλο πρόβλημα το γεγονός ότι άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με το επάγγελμα ασχολούνται με τη συντήρηση και εγκατάσταση καυστήρων. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν ελέγχονται από πουθενά, και ας υπάρχει μόλυνση του περιβάλλοντος, η ξεσπούν πυρκαγιές, φωτιές και καταστροφές κάθε τόσο», σημείωσε.
Τόνισε δε, πως γενικότερα τα προβλήματα του κλάδου και του χώρου δεν είναι μόνο ο καυστήρας. Όπως επισήμανε τα προβλήματα προέρχονται και από τις λάθος κατασκευές σπιτιών. «Σημαντικό ρόλο παίζει πως θα χτιστεί μία νέα οικοδομή. Δυστυχώς πάμε σε καινούργιες οικοδομές πραγματοποιούμε μια εγκατάσταση και ξαφνικά την επόμενη χρονιά που πάμε να κάνουμε συντήρηση ψάχνουμε που ήταν το λεβητοστάσιο, καθώς όλος ο υπόγειος χώρος έχει γίνει αποθήκες ή διαμέρισμα. Π.χ. Στο Ωραιοκάστρο μία τριώροφη μεζονέτα είχε το λεβητοστάσιο κάτω από τη σκάλα. Αυτό ήταν ό,τι χειρότερο γιατί αν γίνει έκρηξη για να σωθείς θα πρέπει να πηδήξεις από το παράθυρο», τονίζει.
