">
Συνέντευξη στον ΔΑΝΙΗΛ Γ. ΠΑΠΑΔΑΝΙΗΛ
Συνέντευξη εκ βαθέων και εφ’ όλης της ύλης, παραχωρεί ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (ΠΑΜΑΚ), κ. Γιάννης Χατζηδημητρίου στον «Τύπο Θεσσαλονίκης», μέσα στη λαίλαπα των ημερών και στο πλαίσιο του διαρκούς αγώνα από την πλευρά των Πανεπιστημίων μας, να μείνουν όρθια και να προσφέρουν το ιδιαίτερα σημαντικό τους έργο, τόσο στους νέους της χώρας, όσο και στην ευρύτερη, σκληρά δοκιμαζόμενη, σύγχρονη κοινωνία. Το ΠΑΜΑΚ, ένα Πανεπιστήμιο πρότυπο, με τεράστιο έργο στο ενεργητικό του, λειτουργεί με υψηλή αποδοτικότητα και εγκυρότητα παρά την κρίση και το κόψιμο των κονδυλίων. Οι πανεπιστημιακές σχολές είναι όλες ενωμένες και δεν υπάρχει στείρος ανταγωνισμός. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν κάποιοι φορείς οι οποίοι για λόγους δήθεν οικονομίας, θέλουν να συνενωθεί με το περίφημο κατά τα άλλα και ιστορικό Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, το ΑΠΘ. Ο πρύτανης όμως του ΠΑΜΑΚ, λέει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφή και δεν έχει να κερδηθεί τίποτα με την κατάλυση ενός προτύπου Πανεπιστημίου. Ενώ τούτο το Πανεπιστήμιο, κάλυψε νέες ανάγκες, με νέους προσανατολισμούς και ποτέ δεν πρέπει να καταργηθεί.
Έχετε πει στο παρελθόν ότι «κάθε Πρύτανης ακολουθεί το δικό του στιλ διοίκησης». Εσείς με πιο στιλ διοικείτε το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (ΠΑΜΑΚ) από την αρχή της θητείας σας μέχρι τώρα;
H διοίκηση είναι μια εξαιρετικά πολυσύνθετη λειτουργία που επηρεάζεται όχι μόνο από την ιιοσυγκρασία, τα χαρακτηριστικά και τις ικανότητες του διοικούντος, αλλά και από τις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον στο οποίο ασκείται η διοίκηση. Εμείς αναλάβαμε τη διοίκηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη δυσκολότερη ίσως περίοδο για την πατρίδα μας. Υποχρεωθήκαμε να πάρουμε δύσκολες και επώδυνες αποφάσεις έτσι ώστε η εκπαίδευση και η ερευνητική δραστηριότητα να υποστούν τις ελάχιστες δυνατές αρνητικές επιδράσεις. Περιγράφουμε πάντα με ειλικρίνεια στα μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας τα προβλήματα και εξηγούμε τους λόγους για τους οποίους θεωρούμε ότι οι επιλογές και οι αποφάσεις μας είναι οι καλύτερες δυνατές. Ταυτόχρονα ήμαστε ανοιχτοί σε προτάσεις και ακούμε πάντα πολύ προσεκτικά τις απόψεις, τις ιδέες και τα προβλήματα των μελών της Πανεπιστημιακής Κοινότητας. Για όσες από τις ιδέες και προτάσεις δεν υιοθετούμε, εξηγούμε καλόπιστα τους λόγους. Η φιλοσοφία μας είναι πως μπορούμε να συζητάμε καλοπροαίρετα και να διαφωνούμε χωρίς να μαλώνουμε, χωρίς να αναπτύσσουμε προσωπικές αντιπαλότητες που στο τέλος μόνο κακό κάνουν στο Πανεπιστήμιό μας. Όσον αφορά τα προβλήματά των μελών της Κοινότητάς μας, τα αντιμετωπίζουμε με προσοχή, ενδιαφέρον αλλά και αντικειμενικότητα και δίνουμε απαντήσεις και λύσεις στα πλαίσια της νομιμότητας. Εν κατακλείδι, η διοίκησή μας βασίζεται στην κατανόηση, τον καλοπροαίρετο διάλογο, τη συναίνεση, τη σύνθεση, την αντικειμενικότητα, τη νομιμότητα και την αρχή ότι όλοι μας ενδιαφερόμαστε για το καλό του Πανεπιστημίου μας.
Όταν εκλεγήκατε τον Μάιο του 2010 νέος Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας για την επόμενη τετραετία, είχατε πει ότι «η επόμενη ημέρα θα μας βρει όλους ενωμένους, με μοναδικό στόχο να συνεχίσουμε την ανοδική πορεία του πανεπιστημίου και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια». Σήμερα, σχεδόν δύο χρόνια μετά, μπορείτε να το επαναλάβετε με τον ίδιο εμφατικό τρόπο, σα να είναι τώρα η αρχή σας;
Όπως ανάφερα και προηγουμένως, πιστεύω ότι όλα τα μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας ενδιαφέρονται για το καλό του Πανεπιστημίου μας και προσπαθούν για τη συνέχιση της ανοδικής του πορείας. Με αυτή την έννοια, μπορώ να επαναλάβω εξίσου εμφατικά ότι όλοι ήμαστε ενωμένοι στην προσπάθεια αυτή. Σαφώς υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις σε πολλά θέματα. Ωστόσο, αυτό είναι χρήσιμο και εποικοδομητικό καθώς είναι η σύνθεση των διαφορετικών απόψεων που συχνά οδηγεί στο καλύτερο.
Πέστε μας, ποιες λύσεις δόθηκαν στα προβλήματα του πανεπιστημίου; Δημιουργήθηκαν οι απαραίτητες συνθήκες «ώστε να επιτρέψουν την περαιτέρω ανάπτυξη και την πρωταγωνιστική του θέση, προωθώντας παράλληλα ένα υγιές ακαδημαϊκό περιβάλλον και μια ζωντανή πανεπιστημιακή κοινότητα», όπως λέγατε;
Όταν αναλάβαμε τη διοίκησή του, το πανεπιστήμιό μας δεν είχε σοβαρά προβλήματα, με την εξαίρεση του κτιριακού, τα οποία απαιτούσαν άμεσες λύσεις. Οι προηγούμενες Πρυτανείες είχαν φέρει το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας σε πολύ υψηλό ακαδημαϊκό επίπεδο. Με δεδομένη την οικονομική κρίση στην οποία βυθίστηκε η πατρίδα μας λίγο πριν αναλάβουμε τη διοίκηση και τη δραστική μείωση της δημόσιας χρηματοδότησης που ακολούθησε, στους δεκαέξι μήνες της Πρυτανείας μας προσπαθήσαμε, και πιστεύω ότι καταφέραμε, να διατηρήσουμε το υγιές ακαδημαϊκό περιβάλλον, την ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχουμε και το υψηλό επίπεδο της έρευνας που διεξάγει το επιστημονικό δυναμικό του Πανεπιστημίου μας. Όσον αφορά την περαιτέρω ανάπτυξη του Πανεπιστημίου μας, αυτό απαιτεί οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους οι οποίοι δυστυχώς δεν θα είναι διαθέσιμοι τα επόμενα χρόνια. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι το 2011 η δημόσια χρηματοδότηση (χωρίς τη μισθοδοσία) ήταν περίπου η μισή (50%) της χρηματοδότησης του 2009.
Όταν αναλάβατε, το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν το κτιριακό. Το ΠΑΜΑΚ ασφυκτιούσε από πλευράς χώρων, με αποτέλεσμα να …διώχνει τους φοιτητές του. Μετά τη μη ευτυχή κατάληξη για το ΠΑΜΑΚ, να του παραχωρηθεί το παλιό 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εκπαίδευσης, τι γίνεται με την παραχώρηση της έκτασης 100 στρεμμάτων στην περιοχή της Περαίας για να γίνουν εκεί νέες κτιριακές εγκαταστάσεις;
Το κτιριακό παραμένει το μεγαλύτερο πρόβλημά μας. Δυστυχώς η Πολιτεία έχει αδικήσει κατάφωρα το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας σε αυτό το θέμα και έχει περιορίσει δραστικά τις δυνατότητές μας να αναπτυχθούμε και να προσφέρουμε ακόμα καλύτερη εκπαίδευση στους φοιτητές μας. Όσον αφορά την έκταση στην Περαία, το Δημοτικό Συμβούλιο το Δήμου Θερμαϊκού αποφάσισε να τη δωρίσει στο Πανεπιστήμιό μας. Ωστόσο, υπάρχει μια εκκρεμότητα που περιμένουμε να τακτοποιηθεί για να προχωρήσουμε στην αποδοχή της δωρεάς και αυτή είναι η μετακίνηση σε άλλη έκταση του οικισμού των Ρομά που βρίσκεται εκεί.
Πώς αντιμετωπίζονται σήμερα οι ανάγκες του κτιριακού, η φιλοξενία των φοιτητών του ΠΑΜΑΚ στις φοιτητικές εστίες καθώς και η σίτισή τους;
Οι ανάγκες και τα προβλήματα του κτιριακού παραμένουν το ίδιο πιεστικά. Σε πολλές περιπτώσεις οι φοιτητές κυριολεκτικά στοιβάζονται σε αίθουσες και αμφιθέατρα, ενώ οι χώροι και το διδακτικό προσωπικό δεν επαρκούν για να χωρίσουμε τους φοιτητές σε περισσότερα τμήματα. Η διαθεσιμότητα δωματίων στις φοιτητικές εστίες παραμένει η ίδια τα τελευταία χρόνια. Αντιθέτως η δημόσια χρηματοδότηση για τη σίτιση των φοιτητών έχει μειωθεί σημαντικά με αποτέλεσμα να μειωθεί και ο αριθμός των φοιτητών που έχουν δωρεάν σίτιση.
Δημιουργήθηκαν νέοι θεσμοί, όπως ονειρευόσασταν, όπως για παράδειγμα «ο συνήγορος του φοιτητή», για να επιλύει το όποιο ακαδημαϊκό πρόβλημα έχει κάθε φοιτητής;
Δυστυχώς, εξαιτίας της δραστικής μείωσης της δημόσιας χρηματοδότησης αλλά και της μεγάλης μείωσης των εσόδων του Πανεπιστημίου μας από άλλες πηγές λόγω της οικονομικής κρίσης, νέοι θεσμοί δεν έχει καταστεί δυνατό να λειτουργήσουν. Ο θεσμός του Συνηγόρου του Φοιτητή προβλέπεται και στο νέο νόμο πλαίσιο για την παιδεία αλλά απ’ ότι γνωρίζω δεν έχει λειτουργήσει ακόμα σε κανένα Πανεπιστήμιο, καθώς απαιτείται η σύνταξη και η έγκριση του Οργανισμού του Πανεπιστημίου. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα καταβάλλεται προσπάθεια για να λειτουργήσει και πάλι στο Πανεπιστήμιό μας ο Συμβουλευτικός Σταθμός Φοιτητών που θα βασίζεται ολοκληρωτικά σε εθελοντική εργασία καθηγητών του Πανεπιστημίου μας και συνεργατών τους.
Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, κατάφερε να βγει προς τα έξω, δηλαδή προς την κοινωνία της Θεσσαλονίκης; Κατάφερε να γίνει περισσότερο γνωστό στη Θεσσαλονίκη αλλά και στη Βόρεια Ελλάδα;
Στον τομέα αυτό εκτιμώ ότι το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας έχει βελτιώσει την αναγνωρισιμότητά του τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα. Αυτό το συμπεραίνουμε από αιτήματα που έχουμε για πληροφορίες για σπουδές στο Πανεπιστήμιό μας αλλά και από το ενδιαφέρον που υπάρχει για τα μεταπτυχιακά μας προγράμματα από τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα.
Θέλατε να κάνετε περισσότερες εκδηλώσεις οι οποίες να απευθύνονται στο ευρύ κοινό, να αξιοποιήσετε την ομάδα θεάτρου των φοιτητών του ΠΑΜΑΚ. Τι έγινε στην κατεύθυνση αυτή;
Η απότομη και δραστική μείωση της δημόσιας χρηματοδότησης δυστυχώς δεν μας επέτρεψε να διοργανώσουμε περισσότερες εκδηλώσεις που να απευθύνονται στο ευρύ κοινό. Πέρυσι χρηματοδοτήσαμε την ομάδα θεάτρου των φοιτητών του Πανεπιστημίου μας η οποία έδωσε πολλές και πετυχημένες παραστάσεις. Ωστόσο, φοβάμαι πως φέτος η χρηματοδότησή της θα είναι δύσκολη λόγω της αναμενόμενης περαιτέρω σημαντικής μείωσης της δημόσιας χρηματοδότησης. Πάντως, συνεχίζονται οι συναυλίες που δίνουν στο Πανεπιστήμιό μας οι φοιτητές και οι καθηγητές του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης οι οποίες είναι ανοιχτές στο κοινό της Θεσσαλονίκης. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου μας. Επίσης, συνεχίζονται οι διαλέξεις που δίνουν αφιλοκερδώς καθηγητές του Πανεπιστημίου μας στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης.
Τι … γεύση σας άφησαν οι καταλήψεις του φετινού φθινοπώρου και πόσο στοίχησαν τελικά στους ίδιους τους φοιτητές και το ΠΑΜΑΚ;
Οι καταλήψεις προκάλεσαν μεγάλη αναστάτωση, ταλαιπωρία και οικονομικό κόστος σε χιλιάδες προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου μας και στις οικογένειές τους χωρίς να αποφέρουν κάτι ουσιαστικό για τις λίγες εκατοντάδες φοιτητών που ψήφιζαν υπέρ των καταλήψεων. Το συνολικό κόστος ήταν ακόμη μεγαλύτερο για τις εκατοντάδες φοιτητές που ήθελαν να πάρουν το πτυχίο τους τον Σεπτέμβριο, ιδιαίτερα γι’ όσους ήθελαν να φύγουν για μεταπτυχιακές σπουδές, και τελικά δεν τα κατάφεραν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να καθυστερήσουν να αποφοιτήσουν. Σοβαρά προβλήματα προκλήθηκαν και στις ερευνητικές δραστηριότητες καθηγητών και υποψηφίων διδακτόρων, πολλοί από τους οποίους αντιμετώπισαν τον κίνδυνο να χάσουν τη χρηματοδότησή τους, καθώς είχαν αυστηρές προθεσμίες για την παράδοση του έργου τους. Πιστεύω ότι οι φοιτητές πρέπει να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τις καταλήψεις ως μέσο διεκδίκησης καθώς έχουν τεράστιο κόστος για την εκπαιδευτική και την ερευνητική διαδικασία, αλλά και για τις οικογένειές τους. Είχα πει τον Σεπτέμβριο, και το επαναλαμβάνω, ότι ένα κλειστό Πανεπιστήμιο είναι ένα νεκρό Πανεπιστήμιο.
Τι προτίθεται να πράξει το ΠΑΜΑΚ όσον αφορά το νέο Νόμο Πλαίσιο για τα ΑΕΙ;
Η τήρηση των νόμων του κράτους είναι υποχρέωση κάθε πολίτη σε μια ευνομούμενη πολιτεία, είτε του αρέσει ο νόμος είτε όχι. Φανταστείτε τι θα γίνει αν κάθε πολίτης εφαρμόζει μόνο τους νόμους που του αρέσουν και παραβαίνει τους υπόλοιπους. Στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας έχουμε ήδη εφαρμόσει τις διατάξεις του νέου νόμου που οφείλαμε να εφαρμόσουμε μέχρι σήμερα. Όσον αφορά τις εκλογές για το Συμβούλιο του Ιδρύματος, η διαδικασία έχει παγώσει επειδή η διαπιστωτική πράξη που εξέδωσε η Υπουργός Παιδείας για τον ορισμό της επιτροπής διεξαγωγής των εκλογών περιέχει λάθη τα οποία, κατά την άποψη του καθηγητή και προέδρου της επιτροπής που είναι νομικός, καθιστούν αναγκαία την έκδοση νέας ορθής διαπιστωτικής πράξης, διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος να ακυρωθούν οι εκλογές. Το έγγραφο του προέδρου της επιτροπής διαβιβάστηκε στο Υπουργείο στα τέλη Νοεμβρίου και έκτοτε η επιτροπή αναμένει τη νέα διαπιστωτική πράξη για να προχωρήσει τη διαδικασία διεξαγωγής των εκλογών.
Μετά τη γενιά των 700 και τη γενιά των 500 ευρώ πιστεύετε ότι θα υπάρξει γενιά με λιγότερα ευρώ;
Εκτιμώ ότι δεν θα υπάρξει γενιά που θα δουλεύει πλήρες ωράριο και θα αμείβεται με λιγότερο από 500 ευρώ. Ωστόσο, φοβάμαι πως οι επόμενες γενιές θα πρέπει να δουλεύουν πολύ περισσότερο για να εξασφαλίσουν τις σημερινές αμοιβές.
Θα μειωθεί η αγοραστική δύναμη των πολιτών και θα αυξηθεί το κόστος ζωής; Τι μέλλει γενέσθαι με τα οικονομικά των νοικοκυριών;
Η αγοραστική δύναμη των πολιτών έχει ήδη μειωθεί δραστικά μετά την καταιγιστική επιβολή νέων φόρων, όπως οι διαδοχικές αυξήσεις του ΦΠΑ και η αύξηση των ειδικών φόρων στη βενζίνη και στο πετρέλαιο θέρμανσης, η αύξηση της φορολογίας στα εισοδήματα από εργασία, η κατάργηση φοροαπαλλαγών, η μεγάλη μείωση του αφορολόγητου ορίου εισοδήματος, η επιβολή έκτακτων εισφορών στα εισοδήματα και η στην ακίνητη περιουσία. Από την αρχή του έτους τα νοικοκυριά δέχτηκαν άλλο ένα χτύπημα καθώς η κυβέρνηση δυστυχώς αποφάσισε να επιτρέψει στη ΔΕΗ να επιβάλλει μεγάλες αυξήσεις στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτό πλήττει άμεσα το εισόδημα των νοικοκυριών αλλά και έμμεσα καθώς η τιμή πολλών προϊόντων και υπηρεσιών που στην παραγωγή τους χρησιμοποιείται σημαντική ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας, αναπόφευκτα θα αυξηθεί, αυξάνοντας το κόστος ζωής ακόμα περισσότερο. Δυστυχώς οι προοπτικές για τα οικονομικά των νοικοκυριών δεν είναι καλές.
Πιστεύετε ότι οι δυσκολίες θα διαρκέσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρις ότου έρθει η περιβόητη «ανάκαμψη»;
Φοβάμαι ότι έχουμε τουλάχιστον δύο με τρία πολύ δύσκολα και επίπονα χρόνια μπροστά μας πριν την ανάκαμψη και το 2012 θα είναι το δυσκολότερο από αυτά. Αυτό βέβαια με την προϋπόθεση ότι η πατρίδα μας θα παραμείνει στο ευρώ. Στην απευκταία περίπτωση που θα υποχρεωθούμε να επιστρέψουμε στη δραχμή, η οικονομική καταστροφή θα πάρει τραγικές διαστάσεις και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια το μέγεθός της και τις αρνητικές επιπτώσεις της για τα εισοδήματα και την περιουσία των νοικοκυριών. Σε μια τέτοια περίπτωση μας περιμένουν πολλά χρόνια υψηλού πληθωρισμού, ανεργίας και οδυνηρής φτώχειας για μεγάλο μέρος των νοικοκυριών. Και πρέπει να θυμόμαστε ότι τέτοιες καταστάσεις οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε κοινωνική αναταραχή και πολιτική αστάθεια που εξασθενούν τη διεθνή θέση της χώρας με απρόβλεπτες επιπτώσεις για τα εθνικά μας θέματα και συμφέροντα.
Με δυο λόγια, πώς φαντάζεσθε το πανεπιστημιακό αύριο στην Ελλάδα; Πώς ονειρεύεστε να κυλήσει το υπόλοιπο της θητείας σας στο τιμόνι του ΠΑΜΑΚ;
Δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος για την πορεία των Πανεπιστημίων μας για τα επόμενα 2 – 3 χρόνια. Είναι βέβαιο ότι η κρατική χρηματοδότηση θα μειωθεί κι άλλο με δυσάρεστες συνέπειες για το εκπαιδευτικό και ερευνητικό προϊόν των Ελληνικών Πανεπιστημίων, ενώ η συγκυρία είναι η χειρότερη δυνατή για άντληση οικονομικών πόρων από τον ιδιωτικό τομέα. Ταυτόχρονα καθηγητές συνταξιοδοτούνται ενώ ελάχιστοι νέοι καθηγητές διορίζονται με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται το ερευνητικό και διδακτικό δυναμικό τους. Επιπλέον, λόγω των μεγάλων μειώσεων των αποδοχών των καθηγητών αλλά και της μεγάλης αύξησης της φορολογίας, πολλοί εξαίρετοι συνάδελφοι παραιτούνται για να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, ενώ Έλληνες από πανεπιστήμια του εξωτερικού αρνούνται το διορισμό τους στο Πανεπιστήμιο, καθώς οι οικονομικές συνθήκες έχουν πλέον χειροτερεύσει δραματικά σε σχέση με την εποχή που είχαν αποφασίσει να επιστρέψουν στην πατρίδα μας. Τέλος, το Πανεπιστήμιο έχει χάσει πολλά ικανά και έμπειρα υψηλόβαθμα διοικητικά στελέχη με τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, που είναι αδύνατο να αντικατασταθούν, και φοβάμαι ότι θα χάσει κι άλλα. Όσον αφορά το υπόλοιπο της θητείας μου, που σύμφωνα με το νέο νόμο λήγει αυτόν τον Αύγουστο παρά το ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα μάς εξέλεξε για να διοικήσουμε το Πανεπιστήμιο μέχρι τον Αύγουστο του 2014, είναι τόσο σύντομο που, σε συνδυασμό με την πολύ άσχημη οικονομική και κοινωνική κατάσταση, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για όνειρα. Αυτό που εύχομαι είναι να έχουμε όλοι υγεία και να επικρατήσει ηρεμία και ειρήνη στο Πανεπιστήμιό μας.
Υπάρχουν πληροφορίες που λένε ότι ορισμένα τμήματα του ΠΑΜΑΚ απειλούνται με κλείσιμο, λόγω του ότι μειώνεται συνεχώς η χρηματοδότησή του από το κράτος. Αληθεύουν ή όχι;
Όχι, δεν αληθεύουν. Κανένα Τμήμα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας δεν απειλείται με κλείσιμο. Όλα τα Τμήματα του Πανεπιστημίου μας προσφέρουν σύγχρονες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες σε αντικείμενα αιχμής και έχουν μεγάλη ζήτηση μεταξύ των υποψηφίων. Αυτό που φαίνεται ότι μάλλον είναι θέμα χρόνου να συμβεί, καθώς αποτελεί απόφαση της κυβέρνησης, είναι η επιστροφή στη Θεσσαλονίκη των δύο Τμημάτων που έχει το Πανεπιστήμιό μας στην Έδεσσα και τη Νάουσα. Ωστόσο, για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει πρώτα να βρεθούν οι επιπρόσθετοι χώροι που απαιτούνται για την ομαλή λειτουργία τους (εργαστήρια, αίθουσες διδασκαλίας, γραφεία).
Μιας και ο «Καλλικράτης» στα Πανεπιστήμια φέρνει συγχωνεύσεις σε 60 ΤΕΙ αλλά και ΑΕΙ, υπάρχει πιθανότητα συγχώνευσης του ΠΑΜΑΚ με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο;
Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας με έχει διαβεβαιώσει ότι δεν υφίσταται τέτοιο θέμα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κάποιοι εκτός Πανεπιστημίου Μακεδονίας που για τους δικούς τους λόγους προωθούν την ιδέα της συγχώνευσης των δύο Πανεπιστημίων. Η θέση μας είναι ότι ακόμη και αν προκύψουν κάποια ελάχιστα οικονομικά οφέλη από τη συγχώνευση των δύο Πανεπιστημίων, οι αρνητικές ακαδημαϊκές επιπτώσεις για τα Τμήματα του Πανεπιστημίου μας θα είναι πολύ μεγάλες.
Με τη μείωση της χρηματοδότησης στο ΠΑΜΑΚ κατά 50%, όπως δηλώσατε, αλλά και συνολικές μειώσεις πιστώσεων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, μπορούμε να μιλήσουμε για μια «επίθεση» που δέχονται τα πανεπιστήμια της χώρας συνολικά;
Η λέξη «επίθεση» ίσως είναι μάλλον υπερβολική. Κατανοώ πλήρως τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το δημόσιο και κατ’ επέκταση η χώρα μας, πιστεύω όμως ότι η μείωση της χρηματοδότησης της τριτοβάθμιας παιδείας είναι υπερβολική και το κόστος για το μέλλον της οικονομίας της πατρίδας μας τεράστιο. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει άλλος δημόσιος οργανισμός που η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 50% από το 2009.
«Αυτοί που μας παίρνουν τα βιβλία μας κατηγορούν ότι είμαστε αδιάβαστοι», έλεγε ο Μ. Μπρεχτ. Τι γίνεται αλήθεια με τα όλο και λιγότερα δωρεάν συγγράμματα για τους φοιτητές;
Η αλλαγή που έγινε πρόσφατα στη διανομή δωρεάν συγγραμμάτων είναι ότι οι καθηγητές μπορούν να δώσουν μόνο ένα τόμο και όχι δύο ή τρεις για κάθε επιλογή συγγράμματος που προτείνουν σε κάθε μάθημα. Ωστόσο, οι φοιτητές συνεχίζουν να έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ένα μεταξύ δύο ή περισσοτέρων διαφορετικών βιβλίων για κάθε μάθημα. Δυσκολία προέκυψε και για τους καθηγητές που πρέπει να βρούμε και να προτείνουμε βιβλία που καλύπτουν σε ένα τόμο την ύλη που θέλουμε να διδάξουμε και όχι σε δύο ή περισσότερους. Δυστυχώς είναι και αυτό αποτέλεσμα των οικονομικών προβλημάτων του κράτους. Εν μέρει οι φοιτητές μπορούν να αντισταθμίσουν την απώλεια κάποιων βιβλίων χρησιμοποιώντας περισσότερο τις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες και το διαδίκτυο.
