">
Της Νάντιας Κοκκίνου, Ψυχολόγου
Ο Freud ισχυρίστηκε ότι το κόστος της πολιτιστικής προόδου είναι η απαγόρευση της ηδονής. Απαιτεί ο πολιτισμός αυτή την απαγόρευση; Τι συνέπειες έχουν για το άτομο οι προσπάθειες να καταπιεστούν τα ένστικτα και να απαγορευθεί η “αχαλίνωτη” ικανοποίηση των σεξουαλικών επιθυμιών του; Πρόσφατη έρευνα του Daniel Wegner και των συνεργατών του υποστηρίζει ότι η καταπίεση των ερωτικών σκέψεων που προκαλούν διέγερση είναι δυνατόν να συντελεί στην παραγωγή αρνητικών συναισθηματικών αντιδράσεων και την ανάπτυξη φοβιών (παράλογοι φόβοι) και εμμονών (ενασχόληση με ανεξέλεγκτες σκέψεις).
Σ’ αυτή την έρευνα ζήτησαν από τα υποκείμενα να μην σκέφτονται το σεξ. Η προσπάθεια αυτή προκάλεσε συναισθηματική φόρτιση, όπως συνέβη και με τα υποκείμενα που είχαν την άδεια να σκέφτονται το σεξ. Αν και η φόρτιση μειώθηκε λίγα λεπτά αργότερα και στις δύο ομάδες, τα επακόλουθα διέφεραν για τα υποκείμενα των ομάδων αυτών. Στην πρώτη ομάδα, η προσπάθεια να καταπιεστούν οι ερωτικές σκέψεις οδήγησε στην απόλυτη συνειδητοποίηση αυτών των σκέψεων και στην έντονη επιθυμία πραγματοποίησής τους. Αυτό δε συνέβη με τα υποκείμενα που είχαν τη δυνατότητα να σκέφτονται το σεξ. Οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι η καταπίεση ερεθιστικών σκέψεων μπορεί να αυξήσει τη διέγερση.
Εν συντομία, τέτοιες προσπάθειες καταπίεσης πιθανόν να μην μας εξυπηρετούν ούτε συναισθηματικά, ούτε ψυχολογικά. Κλείνοντας το άρθρο θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η σεξουαλικότητα έχει να κάνει με τρεις παραμέτρους, τις βιολογικές, τις ψυχολογικές και τις κοινωνικο-πολιτισμικές. Η σεξουαλικότητα δεν είναι απλά η δυνατότητα του ατόμου για ερωτική δραστηριότητα και αναπαραγωγή, αλλά εξαρτάται και από την προσωπικότητά του. Το σεξ έχει διαφορετική σημασία σε διαφορετικούς ανθρώπους, αλλά αφορά όλους τους ανθρώπους.
Υ.Γ. Μην αφήνετε τα ήθη της εκάστοτε εποχής να εισβάλουν και να καταπιέσουν το περιεχόμενο (ερωτικό ή μη) των ιδεών και σκέψεών σας.
