">
Δύο παραστάσεις ανεβάζει ο δήμος Παύλου Μελά για να ενισχύσει το Κέντρο Διάθεσης Ειδών & Τροφίμων του δήμου.
Συγκεκριμένα, τη σύγχρονη πρωτοποριακή παράσταση των Μ. Ρέππα και Θ. Παπαθανασίου «Ποια Ελένη», ανεβάζει σε σκηνοθεσία είναι της Βάσως Παπαχαραλάμπους, το Θεατρικό Εργαστήρι (τμήμα Πολίχνης) του δήμου Παύλου Μελά, στις 12-13 Μαΐου στο Δημοτικό Θέατρο Πολίχνης «Έλλη Παπαπαναγιώτου» και στις 19-20 Μαΐου στο Θέατρο του Κέντρου Πολιτισμού «Χρήστος Τσακίρης» στις 9.00 μ.μ.. Πρόκειται για μια έξυπνη κωμική μεταφορά του Τρωικού Πολέμου στη σύγχρονη περίοδο με πολλά ενδιαφέροντα, μοντέρνα και διαχρονικά στοιχεία.
Παράλληλα, η θεατρική ομάδα «Καπνομάγαζο» παρουσιάζει την κωμωδία «Ένας υπουργός στο μπαούλο μας» (βασισμένη στο έργο Ροζ Μολότοφ των Παπαθανασίου – Ρέππα) σε σκηνοθεσία Δημήτρη Σακατζή, για τις 11, 12 και 13 Μαΐου στο Δημοτικό θέατρο «Χρήστος Τσακίρης» και στις 18, 19 και 20 Μαΐου στο Δημοτικό θέατρο Πολίχνης «Έλλη Παπαπαναγιώτου».
Πρόκειται για μία κωμωδία με ήρωες έναν υπουργό, έναν υφυπουργό, έναν μεγαλοεργολάβο δημοσίων έργων, μια κατά φαντασία ηθοποιό και μια υστερική υπηρέτρια. Χρήμα, εκβιασμοί, κομπίνες, δωροδοκίες, εξουσία, μίζες, σκάνδαλα, έρωτες, απιστίες, σκαμπρόζικα μυστικά και απατημένοι σύζυγοι, ερωτοχτυπημένοι υπουργοί αγκαλιά με κομπιναδόρους εργολάβους, γόνοι υψηλά ιστάμενων προσώπων που παίζουν με πιστόλια και νεροπίστολα. Όλοι κλεισμένοι μέσα σ’ ένα ελληνικό γούεστερν μπαούλο βάζουν στην άκρη σαν περιττά ρούχα "τα πιστεύω" τους και τους κανόνες της ηθικής και αφήνουν τον εαυτό τους γυμνό, ακάλυπτο και εκτεθειμένο στο γέλιο μας.
Αντί εισιτηρίου οι θεατές καλούνται να φέρουν τρόφιμα για το Κέντρο Διάθεσης Ειδών & Τροφίμων του δήμου.
«Ο πολιτισμός και η κοινωνική αλληλεγγύη συνευρίσκονται σε δύο δημοτικά θέατρα», δήλωσε ο δήμαρχος Παύλου Μελά Διαμαντής Παπαδόπουλος. «Είμαστε υπερήφανοι που υιοθετούμε έναν άλλο δρόμο προβολής των δυναμικών μας καλλιτεχνικών ομάδων και τη συνδυάζουμε με την κοινωνική προσφορά. Γιατί, η Τέχνη στο κάτω-κάτω δεν είναι ξέχωρη από την Κοινωνία. Δεν είναι μία περιθωριακή απασχόληση μακριά από τα κοινωνικά προβλήματα. Η Τέχνη είναι η ίδια η Κοινωνία. Και θυμίζω ότι ήδη αυτά τα δύο συναντιούνται τακτικά στη Μονή Λαζαριστών. Τώρα πια και στα δημοτικά μας θέατρα».
