">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Μια επιχείρηση 40 λεπτών, ο Μπιν Λάντεν νεκρός, η αλ Κάιντα ακέφαλη και οι Αμερικάνοι στους δρόμους να πανηγυρίζουν. Έκτοτε ένας οργασμός πληροφοριών και ειδήσεων. Η επιχείρηση διεξήχθη από μια επίλεκτη ομάδα, ονόματι Navy Seals, και όχι τους πεζοναύτες. Η σορός του Σαουδάραβα ποντίστηκε στη θάλασσα, αλλά οι Αμερικάνοι φρόντισαν να τηρηθούν τα μουσουλμανικά έθιμα της ταφής. Το Πακιστάν γνώριζε πως στην διόλου απόκρυφη και απαρατήρητη κατοικία κρυβόταν ο διαβόητος τρομοκράτης. Έν τινι μέτρω όλες αυτές οι πληροφορίες φανερώνουν πτυχές των γεγονότων της περασμένης Κυριακής και όχι μόνο. Παράλληλα, όμως, αποτελούν την μεγαλύτερη απόδειξη της κουλτούρας του 21ου αιώνα, μια κουλτούρας τρομακτικής και μισαλλόδοξης, στο όνομα της «ασφάλειας».
«Η Αμερική τον έπιασε στο τέλος σαν ένας αληθινός Τζον Γουέιν». Έτσι τιτλοφορούνταν χθεσινό άρθρο του δημοσιογράφου Μάικλ Γουάιτ, της βρετανικής Guardian. Πραγματικά, επρόκειτο για την επιτομή του ανδρισμού, της δύναμης και της κυριαρχίας. Σε μια χώρα που η οπλοφορία και η θανατική ποινή εξακολουθούν να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχοσύνθεσης ενός μεγάλου μέρους των πολιτών της, η αυθόρμητη αντίδραση των οπαδικών πανηγυρισμών δεν προκαλεί καμία έκπληξη. Άλλωστε, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η Αμερική κούρνιασε στην πολεμοχαρή φτερούγα του νεότερου Μπους και περίμενε καρτερικά τη «νίκη» εναντίον των τρομοκρατών. Εξ ου και η επέμβαση στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, έχοντας απώτερα ενεργειακά κίνητρα, υπογράφτηκε εν λευκώ από τους Αμερικανούς πολίτες που στο πρόσωπο του Μπιν Λάντεν αντίκριζαν την ενσάρκωση του κακού.
Οι δυο πόλεμοι διήρκησαν πολύ όμως, ενώ μαζί με την επέκτασή τους προς Πακιστάν και Υεμένη ήρθε και η οικονομική κρίση. Έτσι, προτού κάποιος Ρεπουμπλικάνος Πρόεδρος μπορέσει να πανηγυρίσει την πολυπόθητη προχθεσινή «νίκη», ήρθε η εκλογή του Μπάρακ Ομπάμα. Προερχόμενος από τους δημοκρατικούς δεν θα μπορούσε να παίξει το ρόλο του προστάτη της εθνικής ασφάλειας όπως ο προκάτοχός του. Οπότε τροποποίησε την ρητορική και συνέχισε. Μετονόμασε τον «Πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» σε «Επιχείρηση Έκτακτης Ανάγκης» [Overseas Contingency Operation] και τα αμερικάνικα στρατεύματα συνεχίζουν να υπερασπίζονται την «ασφάλεια» των ΗΠΑ.
«Ο κόσμος είναι πλέον πιο ασφαλής»
Κάπως έτσι φτάσαμε στην επιχείρηση της περασμένης Κυριακής. Σύσσωμη η Δύση πανηγύρισε το θάνατο του Νο1 τρομοκράτη και η «διεθνής κοινότητα» προχώρησε σε άρση καπέλου προς τον πρόεδρο Ομπάμα. Εν μέσω των ζητωκραυγών των Αμερικάνων και των επευφημιών προέδρων και πρωθυπουργών, κανείς δεν αναρωτήθηκε το προφανές: ήταν άραγε εφικτή η σύλληψη του Μπιν Λάντεν. Η «απονομή δικαιοσύνης», όπως την αποκάλεσε ο Μπάρακ Ομπάμα, δεν ήρθε μέσω ενός δικαστηρίου αλλά μιας στρατιωτικής επιχείρησης που, σύμφωνα με πηγές του πρακτορείου Reuters, είχε στόχο τη ζωή του Μπιν Λάντεν. Οι ΗΠΑ, όμως, δεν θα επιθυμούσαν μια δίκη ενός τέως πρωτοπαλίκαρου, την εποχή που αγωνιζόταν για τις σωστές αξίες, εναντίον των Σοβιετικών. Μια τέτοια δίκη θα ήταν απλά αδύνατη.
Όμως, οι δηλώσεις των παγκόσμιων ηγετών μας καθησυχάζουν. «Ο κόσμος είναι πλέον πιο ασφαλής», δήλωσε ο Ομπάμα αλλά και πολύ άλλοι περιχαρής Βρετανοί, Γάλλοι, Γερμανοί. Τα ερωτήματα εδώ πληθαίνουν. Ποιος είναι ο «κόσμος» που πρέπει να χαίρεται για τη νέα του «ασφάλεια»; Μήπως ο αραβικός κόσμος που διώχνοντας, μέσω μαζικών κινητοποιήσεων, τους εντολοδόχους δικτάτορες κατάργησε τον Μπιν Λάντεν, κάνοντας αυτό που ο Νο1 εχθρός των ΗΠΑ δεν μπόρεσε; Τι είδους «ασφάλεια» είναι αυτή για την οποία κάνουν λόγο; Μια ασφάλεια στρατιωτικών επιχειρήσεων που εκτελούν τους «κακούς»;
Η ρητορική της κουλτούρας του τρόμου οφείλει να περιλαμβάνει τα πιο όμορφα και αγνά ιδανικά. Ο φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ, σε δοκίμιό του για την δημοκρατία, προειδοποιεί για τις μεταμφιέσεις που φορά ο νεοφιλελεύθερος κόσμος, ο οποίος μας υπαγορεύει πως η έλλειψη επιλογών, η μάστιγα της ανεργίας και η φτώχεια αποτελούν κομμάτια της γενικευμένης ελευθερίας που προσφέρει. Με μια άλλη μεταμφίεση, αυτή της αίσθησης της «ασφάλειας», που με τη σειρά της προστατεύει την ελευθερία, η Δύση πανηγύρισε την εκτέλεση του επικεφαλής της αλ Κάιντα. Μέσα από έναν σωρό άχρηστων πληροφοριών, ο κόσμος παραμένει «ασφαλής» και εξίσου ανελεύθερος, κυοφορώντας κάποιον άλλο Μπιν Λάντεν.
Διαβάστε για το ίδιο θέμα:
Οι χίπις, το Βιετνάμ και ο «Πόλεμος εναντίον των ναρκωτικών»
Εθνική συγκίνηση και ανανέωση τρομοκρατικών πρακτικών στην Αμερική
Όλο και πιο βαθιά χωμένοι στο χρέος
Θεατρινισμοί και ρητορείες Ομπάμα
Ο νέος κύκλος αίματος ξεκίνησε
Οριενταλισμός και «Επιχείρηση Τζερόνιμο»
