Το λεωφορείο
Ένας επιβάτης στο κάθισμα ενός λεωφορείου πετάει σπόρια στο πάτωμα.
Μόλις το βλέπει αυτό ο οδηγός του λέει:
-Έτσι κάνεις και στο σπίτι σου;
-Γιατί, εσύ στο σπίτι σου κόβεις εισιτήρια;
Τα ταξί …πετάνε!
Μία φοιτήτρια μπαίνει σε ταξί στο Μεσολόγγι. Ρωτάει ο ταξιτζής:
-Πού να σε πάω;
-Στην Αθήνα και γρήγορα γιατί δύο απουσίες ακόμα και χάνω το εξάμηνο.
Τρέχει ο ταξιτζής και αυτή του λέει:
-Έτσι πας; Οι ταξιτζήδες στην Αθήνα πετάνε!
Τελικά προλαβαίνει η κοπέλα. Στον ίδιο ταξιτζή μπαίνει φαντάρος για τα Γιάννενα.
-Γρήγορα φίλε γιατί βγαίνω ΑΑ.
Τρέχει ο ταξιτζής και του λέει ο φαντάρος:
-Πώς πας έτσι; Οι ταξιτζήδες στην Αθήνα πετάνε!
Τελικά προλαβαίνει και ο φαντάρος.
Ο ταξιτζής παίρνει περίεργος το λεωφορείο για να δει τα ταξί της Αθήνας. Φτάνει στην Αθήνα, παίρνει ένα ταξί. Του λέει ο Αθηναίος ταξιτζής:
-Πού να σε πετάξω;
-Στη Συγγρού, του απαντάει.
Ο Αθηναίος ταξιτζής:
-Σε ποιο ύψος;
-Άσε τις βλακείες και πήγαινε απ’ το δρόμο…
«Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις. Να μην τις παίρνει ο άνεμος».
Μανόλης Αναγνωστάκης, ποιητής, 1925-2005
