">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Κυριολεκτικά πριν στεγνώσει το μελάνι στην υπογραφή του Δημοσιονομικού Συμφώνου, η Ισπανία μείωσε την σφοδρότητα της μείωσης του ελλείμματος από το 4,4%, το οποίο επέβαλε η ευρωπαϊκή λιτότητα, στο 5,8%! Τα διεθνή μέσα οργίαζαν για την Ισπανία που «καταργεί» την συμφωνία λιτότητας, με το Ρόιτερ να μεταδίδει πως τίθεται εν αμφιβόλω η επιτυχία του νέου Συμφώνου και τους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς να επισημαίνουν πως η Ισπανία «αψηφά» την Ευρώπη! Ακυρώνοντας τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της προηγούμενης κυβέρνησης του Χοσέ Θαπατέρο, ο συντηρητικός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι δήλωσε πως η απόφαση της κυβέρνησής του είναι λογική, ενώ τόνισε πως και το 5,8% βρίσκεται εντός των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ.
Άλλωστε, μόλις τρεις μήνες μετά την εκλογή του, ο Μ. Ραχόι και το συντηρητικό κόμμα του βυθίζεται στο φαύλο κύκλο των προγραμμάτων λιτότητας που έχουν, ταυτόχρονα, προκαλέσει ένα τσουνάμι διαμαρτυριών ανά την Ισπανία. Η κρατική καταστολή σε Βαρκελώνη, Βαλένθια και η ανακοίνωση για επιπλέον περικοπές 1,1 δις. ευρώ στην παιδεία προκάλεσαν ακόμη πιο ογκώδεις και μαζικές πορείες σε περισσότερες από 40 πόλεις ανά τη χώρα την περασμένη Τετάρτη και Πέμπτη. Παράλληλα, η Ισπανία σημείωνε νέο ιστορικό ρεκόρ ανεργίας. Στα τέλη Φεβρουαρίου ο αριθμός των ανέργων έφτασε τους 4.712.000, αριθμό - ρεκόρ και από την έναρξη της κρίσης το 2008, αλλά κυρίως από την πρώτη δημοσίευση των μηνιαίων στατιστικών για την ανεργία, το 1996!
Περίπου 1 στους 4 Ισπανούς είναι άνεργος, ενώ στους νέους κάτω από 25 χωρίς δουλειά είναι τουλάχιστον 1 στους 2! Στα όρια της κοινωνικής ανάφλεξης από μια «ιδιαιτέρως επιθετική μεταρρύθμιση» όπως την αποκάλεσε ο ίδιος ο υπουργός Οικονομίας της χώρας Λούις ντε Γκουίντος. Όπως ανακοινώθηκε την Παρασκευή, η οικονομία της χώρας θα συρρικνωθεί κατά 1,7% φέτος με τις περικοπές να φθάνουν τα 30 δις. ευρώ.
Με τα προγράμματα λιτότητας να βαθαίνουν την ύφεση, η Ισπανία ήταν προφανές πως δεν μπορούσε να φτάσει τον στόχο του 4,4%, καθώς θα απαιτούνταν άλλα 25 δις. σε περικοπές, κάτι που θα οδηγούσε σε περαιτέρω αύξηση της ανεργίας και της συρρίκνωσης της οικονομίας. Μάλιστα, ο Μ. Ραχόι δήλωσε πως δεν είχε καν ενημερώσει τους ευρωπαίους εταίρους του καθώς κάτι τέτοιο δεν ήταν αναγκαίο. «Αυτή είναι μια εθνική απόφαση που πήραν οι Ισπανοί» τόνισε!
Η αδυναμία εκπλήρωσης των δημοσιονομικών στόχων δεν είναι προνόμιο μονάχα της Ισπανίας. Τις περασμένες εβδομάδες οργίαζαν οι φήμες για νέο πακέτο βοήθειας προς την άλλη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου, την Πορτογαλία.
Οι Ιρλανδοί τους στέλνουν σε δημοψήφισμα!
Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο που υπέγραψαν οι 25 από τους 27 (εκτός Βρετανίας και Τσεχίας) σημαίνει ισοσκελισμό των κρατικών προϋπολογισμών και δημοσιονομική πειθαρχία. Κοινώς πρόκειται για μια αέναη φυλακή λιτότητας, παρά τις φαιδρές προσπάθειες για δημιουργία κλίματος περί ανάπτυξη που προωθείται τις τελευταίες μέρες. Η Ισπανία παρότι το υπερψήφισε ήδη δεν μπορεί να το τηρήσει. Την ίδια ώρα, στην Ιρλανδία ο πρωθυπουργός Έντα Κέννυ, παρά το γεγονός ότι είχε εγκρίνει το Σύμφωνο, αναγκάστηκε να κηρύξει δημοψήφισμα ελέω του Συντάγματος της χώρας. Ήδη, οι Ιρλανδοί είχαν φωνάξει ΟΧΙ το 2001 στη Συνθήκη της Νίκαιας, αλλά και το 2008 στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Και τις δυο φορές, η Ευρώπη τους ξαναπήγε στις κάλπες μέχρι να βγάλουν το σωστό αποτέλεσμα. Αυτή τη φορά δεν θα χρειαστεί καν αυτό. Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο μπορεί να τεθεί σε ισχύ ακόμη και αν οι 12 από τους 27 το εγκρίνουν, οπότε ότι και να γίνει στην Ιρλανδία δεν μπορεί να ανατραπεί το Σύμφωνο! Φαίνεται πως η πλειοψηφία θεωρείται πολυτέλεια για την σημερινή Ευρώπη. Όπως και η πολυφωνία στην Ελλάδα!
