">
Δικαστική έρευνα, που αναμένεται να επεκταθεί σε βάθος δεκαετίας, για το λαθρεμπόριο καυσίμων ανοίγει ο Οικονομικός Εισαγγελέας κ. Γρ. Πεπόνης.
Ο κ. Πεπόνης ζητά να ερευνηθεί ποια μέτρα θεσμοθετήθηκαν για την πάταξη της λαθρεμπορίας και να διακριβωθεί αν εφαρμόστηκαν, ενώ αν δεν έτυχαν εφαρμογής ζητά να εντοπιστούν οι υπαίτιοι για την ολιγωρία.
Από τους πρώτους μάρτυρες που θα κληθεί να εισφέρει στην έρευνα θα είναι ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής Γ. Σούρλας, καθώς είχε προβεί σε καταγγελίες ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής τον Μάιο του 2011 σχετικά με λαθρεμπορία στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Ο κ. Σούρλας είχε υποστηρίξει, ότι στα καύσιμα που προμηθεύονται οι Ένοπλες Δυνάμεις συντελείται εκτεταμένη νοθεία, με αποτέλεσμα οι καρκινογόνες συγκεντρώσεις θείου να είναι υπερ-πολλαπλάσιες του επιτρεπόμενου.
Επιπλέον, είχε χαρακτηρίσει το θέμα "το μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα των τελευταίων δεκαετιών" καθώς, όπως είχε αναφέρει, τα ποσά που καταχρώνται, υπερβαίνουν κατά πολύ εκείνα που περικόπηκαν πρόσφατα απ' τους μισθούς και τις συντάξεις.
Τα ποσά που υπολογίζεται ότι χάνει ετησίως το Δημόσιο από την λαθρεμπορία σύμφωνα με στοιχεία του προέδρου του Συνδέσμου Εταιρειών Πετρελαιοειδών Γιάννη Ψυχογιού προς την Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, είναι περίπου 300-500 εκατομμύρια ευρώ.
Η εισαγγελική έρευνα, μέσω των αρμόδιων εισαγγελικών και αστυνομικών αρχών, θα επεκταθεί σύντομα και εκτός Αττικής.
ΠΟΠΕΚ: Ζητά απόσυρση δύο διατάξεων που αφορούν τα πρατήρια
Εξάλλου, την άμεση απόσυρση δύο διατάξεων του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων που συζητείται στη Βουλή, αναφορικά με τα πρατήρια καυσίμων, ζητά η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων (ΠΟΠΕΚ). Ειδικότερα, η Ομοσπονδία αναφέρεται στο άρθρο 114 παράγραφος 3, όπου «προβλέπει ότι επανέρχονται σε ισχύ άδειες ίδρυσης πρατηρίων και εγκρίσεις κυκλοφοριακών συνδέσεων που είχαν εκδοθεί από το… 1970 με το Βασιλικό Διάταγμα 465, έως το 1989». Η ΠΟΠΕΚ τονίζει ότι δεν είναι δυνατόν να αναβιώνουν οι άδειες που είχαν εκδοθεί με τα τότε δεδομένα. Επίσης, τονίζει ότι «ερωτηματικά αλλά και κίνδυνοι για το κοινωνικό σύνολο προκύπτουν από την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου, με την οποία επιτρέπεται η προσθήκη εγκαταστάσεων υγραερίου στον ακάλυπτο χώρο στεγασμένων σταθμών αυτοκινήτων με αντλίες υγρών καυσίμων». Ταυτόχρονα, προσθέτει ότι η διάταξη με την οποία απαγορεύεται η προσθήκη εγκαταστάσεων υγραερίου σε κτίρια που φιλοξενούν και άλλες χρήσεις εκτός από πάρκινγκ αυτοκινήτων «είναι εντελώς προσχηματική».
