-Τι κάνουν οι ελέφαντες που κανείς άλλος δεν μπορεί να κάνει;
Άσπονδες φίλες
-Αχ χρυσή μου, λέει η κυρία Βιβή σε μια φαρμακερή φιλενάδα της, ανατριχιάζω ολόκληρη όταν σκέφτομαι την τεσσαρακοστή επέτειο των γενεθλίων μου.
Και η άλλη με ύφος τάχα αφελές:
-Γιατί αγαπητή μου; Τι σου είχε συμβεί τότε;
Στα καλύτερα…
-Μα βρε αγάπη μου δεν με πας σε κανένα ακριβό μέρος πια...
-Σήκω και ντύσου τότε, να σε πάω τώρα!
-Αααα ωραία! Πού θα με πας;
-Στο βενζινάδικο!
Κάθονται τρεις ξαδέλφες στο σαλόνι και συζητάνε παρουσία της κουφής γιαγιάς τους. Λέει η πρώτη:
-Κορίτσια διάβασα στο Elle ότι φέτος θα φορεθούν γάντια μέχρι εδώ. Και δείχνει τον καρπό της.
-Εγώ πάλι διάβασα στο Vogue ότι θα φορεθούν μέχρι εδώ, λέει η δεύτερη και δείχνει τον αγκώνα της.
-Εγώ κορίτσια, λέει η τρίτη, μίλησα εχτές με τη Λίτσα που δουλεύει για τον Ασλάνη και μου είπε ότι θα φορεθούν μέχρι εδώ. Και δείχνει τον ώμο της. Οπότε πετάγεται η γιαγιά και λέει:
-Κορίτσια... Καλό παιδί να ‘ναι κι ό,τι να ‘ναι!...
«Το πιο πολύτιμο αγαθό είναι η γνώση. Το χρήμα χάνεται, η υγεία και η δύναμη μειώνονται, αλλά ό,τι έχει κερδηθεί από το νου, μένει δικό του».
Κινέζικη σοφία
