Κάποτε ο βασιλιά Όθωνας είχε καλέσει τον Κολοκοτρώνη για δείπνο. Είχε όμως ένα πρόβλημα, δεν ήξερε πώς να τον φωνάζει αφού το επίθετό του είχε μία …κακιά λέξη. Αποφάσισε λοιπόν να τον φωνάζει σκέτο «Κοτρώνη». Όταν πήγε ο Κολοκοτρώνης και τον χαιρέτησε, του λέει ο Όθωνας:
-Παρακαλώ, καθίστε κύριε Κοτρώνη.
-Πώς να κάτσω, αφού μου κόψατε τον κώλο;
Να τρως...
Κάποιο γυφτάκι στημένο σε μία γωνία ζητιανεύει. Περνάει μία καθωσπρέπει κυρία και το γυφτάκι αρχίζει:
-Καλέ κυρία, πεινάω...
Και του απαντά η κυρία:
-Να τρως παιδάκι μου, να τρως...
Το παραμύθι
Ο μικρός δεν μπορούσε να κοιμηθεί μέχρι αργά τη νύχτα. Η μαμά του προσπαθεί να τον ηρεμήσει.
-Σώπα παιδάκι μου, όπου να ‘ναι θα ’ρθει ο μπαμπάς και θα μας πει ένα παραμύθι.
-Τι παραμύθι μαμά;
-Πού ήταν μέχρι αυτή την ώρα!...
«Πρέπει να έχουμε και φίλους και εχθρούς. Τους φίλους, για να μας θυμίζουν το καθήκον μας και τους εχθρούς, για να μας υποχρεώνουν να το κάνουμε».
Πλούταρχος, 47-120 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας ιστορικός
