Μπαίνουν σ’ ένα μπαρ ένας τύπος κοντά στα σαράντα παρέα με το σκύλο του. Ο τύπος αυτός ήταν εγγαστρίμυθος και αφού κάθισε δίπλα-δίπλα με το σκύλο, άρχισαν να... συζητούν.
- “Πώς πάει ρε Αζόρ”;
- “Πώς να πάει αφεντικό; Καλά περνάω. Τρώω, ξαπλώνω όλη μέρα, δεν έχω παράπονο”.
Βλέπει το σκηνικό ο μπάρμαν και παθαίνει πλάκα, νομίζοντας ότι ο σκύλος πράγματι μιλάει. Ο ιδιοκτήτης του σκύλου κάνει νόημα για παραγγελία. Πηγαίνει ο μπάρμαν και ρωτάει:
- “Τι θα πάρετε”;
- “Ενα ουίσκι εγώ και μια μπίρα για το σκύλο”.
- “Μπίρα για το σκύλο”;
- “Ναι, και παρακαλώ να είναι παγωμένη”, “απαντάει” ο σκύλος.
Ο μπάρμαν δεν πιστεύει στ’ αφτιά του. Αφού ετοιμάζει τις παραγγελίες και επιστρέφει με τα ποτά, στρέφεται στον ιδιοκτήτη και του λέει με τρόπο:
- “Ρε φίλε, πόσο τον πουλάς το σκύλο”;
- “Τέτοιος σκύλος πουλιέται”;
- “Κοίτα, δεν το συζητώ, πρόκειται για φαινόμενο. Γι αυτό και σου προσφέρω πολλά”.
- “Πόσα δηλαδή”;
- “Είκοσι χιλιάδες ευρώ”.
- “Πολλά είναι για τέτοιο σκύλο”;
- “Ακου, δεν έχω όρεξη για πολλά παζάρια. Θα σου δώσω τριάντα χιλιάρικα τώρα αμέσως. Τελευταία προσφορά”.
- “Τριάντα, ε; Μμμ... εντάξει. Σύμφωνοι”!
Φέρνει αμέσως ο μπάρμαν ένα πακέτο με 500ευρα και του τα δίνει. Οπότε πετάγεται ο σκύλος και “λέει”: “Ωστε αφεντικό αποφάσισες να με πουλήσεις; Ε, κι εγώ αν ξαναμιλήσω από εδώ και στο εξής να με χέσεις”!
«Πολιτική ισχύς είναι αυτό που φυτρώνει από την κάννη ενός όπλου».
Μάο Τσε-Τουνγκ, 1893-1976, Κινέζος ηγέτης
