Συζητάνε δύο παντρεμένοι για τις πεθερές τους. Ο ένας μοιάζει πολύ άνετος.
- “Που λες Γιάννη, εμένα η πεθερά μου είναι άγγελος”.
- “Α, ρε, τυχεράκια. Η δικιά μου ζει”.
Ενα αντρόγυνο καβγαδίζει, ως συνήθως, για τις καλοκαιρινές διακοπές.
- “Θα πάμε θάλασσα”, λέει με στόμφο ο άντρας.
- “Οχι, θα πάμε βουνό”, απαντάει η γυναίκα.
- “Ρε, συ, καλοκαίρι είναι. Τι πιο φυσιολογικό να πάμε θάλασσα”;
- “Ούτε να το σκέφτεσαι. Εγώ θέλω δροσιά. Θα πάμε βουνό”.
- “Είπα θάλασσα”!
- “Βουνό”!
Τι να κάνει ο σύζυγος, για να βγουν από το αδιέξοδο σκέφτεται μια λύση.
“Λοιπόν, άκου να δεις. Θα το παίξουμε κορώνα-γράμματα. Θα πετάξω ψηλά ένα νόμισμα. Αν έρθει κορώνα, τότε θα πάμε βουνό. Αν έρθει γράμματα, τότε θα πάμε θάλασσα. Κι αν σταθεί όρθιο, θα πάρουμε και τη μάνα σου μαζί μας”.
Ενας Σκοτσέζος μπαίνει σ’ ένα καπελάδικο για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια για να αγοράσει καπέλο, καθώς θυμήθηκε ότι τότε του είχαν κάνει έκπτωση. Ανοίγει την πόρτα και χαιρετάει τον καταστηματάρχη.
- “Καλημέρα σας, πάλι εγώ είμαι”!
«Αυτός που θέλει να τον υπακούν πρέπει να ξέρει να διατάζει».
Νικολό Μακιαβέλι, 1469-1527, Ιταλός πολιτικός φιλόσοφος
