">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Πασίγνωστο είναι πλέον πως η ελληνική κοινωνία βρίσκεται στα όριά της. Το επαναλαμβάνουν νυχθημερόν οι πολιτικοί ηγέτες της τρικομματικής κυβέρνησης, το είπε ακόμη και η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ. Τώρα λοιπόν που μας ανακοινώθηκε αυτό το οξυδερκές πολιτικό συμπέρασμα και ενώ η νέα φορολαίλαπα του πακέτου μέτρων έχει μπει σε τροχιά γύρω μας, μπορούμε να κοιτάξουμε κατάματα το κτήνος.
Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου έστρωσαν με ροδοπέταλα την πρωθυπουργοποίηση του Α. Σαμαρά και οι 179 έδρες της τριανδρίας ήταν ο θρίαμβος των ευρωπαϊκών δυνάμεων της χώρας. Ο ελληνικός λαός ειδικά προ της δεύτερης κάλπης πείστηκε πως η μοναδική του επιλογή ήταν ο σχηματισμός αυτής της κυβέρνησης, ώστε να διαφυλαχθεί η θέση μας στο κοινό νόμισμα και να αποφευχθεί η χρεοκοπία. Οι κορώνες για «επαναδιαπραγμάτευση» μπορεί να ήταν για λαϊκή κατανάλωση, όμως ούτως ή άλλως το σημαντικότερο, το κομβικό, αυτό που μέτρησε πίσω από το παραβάν ήταν πως η εναλλακτική κυβέρνηση, με μπροστάρη το ΣΥΡΙΖΑ, θα αντιμετωπιζόταν ως παρίας από τους Ευρωπαίους, οι οποίοι και θα μας πετούσαν από το ευρώ. Μία απειλή που έπιασε.
Μέχρι σήμερα, οι κυβερνόντες έχουν πολλάκις χρησιμοποιήσει την επιθυμία των Ελλήνων για παραμονή στο ευρώ ώστε να καθαγιάσουν τα μέτρα (Μία επιθυμία πλήρως εξηγήσιμη: οι Γερμανοί ακούνε μάρκο και δακρύζουν από νοσταλγία, ενώ οι Έλληνες ακούν δραχμή και τρέχουν. Χωρίς να προχωρούμε σε μία ποιοτική κρίση δεν μπορούμε να μην λάβουμε υπόψη την ανηλεή προσπάθεια των γερμανικών μέσων να πείσουν τους Γερμανούς πως με το ευρώ πληρώνουν τους νότιους τεμπέληδες, αλλά και των ελληνικών που και μόνο η αναφορά στη δραχμή ισοδυναμεί με ύβρη). Τρικλίζει το οικοδόμημα της κυβέρνησης, όμως, όταν οι εφιάλτες – καταθέσεις, μισθοί, συντάξεις, υγεία κτλ - μετατρέπονται σε βίωμα.
Αρχικά, ας εξετάσουμε τι συμβαίνει στο μέτωπο των καταθέσεων, όπου μέσα σε 31 μήνες εξανεμίστηκαν 83,6 δισ. ευρώ! Συγκεκριμένα, στο τέλος Δεκεμβρίου 2009 τα υπόλοιπα των καταθετικών λογαριασμών νοικοκυριών και επιχειρήσεων ήταν 237,53 δισ. ευρώ, ενώ τον Ιουλίου του 2012 είχαν μειωθεί στα 153,89 δισ. ευρώ. Αυτό το 35% της μείωσης δεν ανήκει μόνο σε αυτούς που απέσυραν τα χρήματά τους για το εξωτερικό. Τουναντίον, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία 54.000 Έλληνες - τα ονόματα των οποίων βρίσκονται στο περιβόητο CD - «έβγαλαν» στο εξωτερικό 22 δισ. ευρώ. Τα υπόλοιπα 60 δισ. δεν τοποθετήθηκαν όπως συνηθίζουμε να λέμε σε σεντούκια και μπαούλα – αυτή είναι η μειονότητα – αλλά σε κάθε είδους ανάγκη. Από το φόρο που επέβαλε η κυβέρνηση μέχρι το φαγητό στο τραπέζι. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών το 81,5% των καταθετών είχε τον Ιούνιο στην τράπεζα μέχρι 2.000 ευρώ! Μόλις το 11,3% είχε μέχρι 10.000, ενώ μόλις το 0,9% των καταθετών είχε έως και 100.000.
Στο μέτωπο της υγείας, ο πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ ανακοίνωσε την Παρασκευή πως ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας αδυνατεί να καλύψει τα χρέη του προς ιδιωτικές κλινικές. Πρότεινε, μάλιστα, για το τελευταίο τρίμηνο του 2012 ο Οργανισμός να καλύπτει μόνο το 50% του κλειστού ενοποιημένου νοσηλείου και το υπόλοιπο 50% να το πληρώνουν οι ασθενείς απ’ την τσέπη τους. Ακόμη χειρότερα τα πράγματα για τους ασφαλισμένους του ΟΓΑ, οι οποίοι θα πληρώνουν το 90%! Την ίδια στιγμή, με γάζες και επιδέσμους στα χέρια θα πρέπει κάποιος να επισκεφτεί τα 8 δημόσια νοσοκομεία όπου τα υπέρογκα χρέη προς τους προμηθευτές οδήγησαν σε «εμπάργκο». Παράλληλα, άλλα 6,5 δισ. προβλέπεται να προέλθουν από τους συνήθεις υπόπτους. Μισθωτοί και συνταξιούχοι στη μέγγενη.
Στα όριά μας, λοιπόν. Ωστόσο, γιγαντιαίο ατόπημα θα διέπραττε όποιος προχωρούσε σε μία ηθική αξιολόγηση της κρίσης που μαστίζει Ελλάδα και Ευρώπη. Μονάχα μισαλλοδοξίες, στερεότυπα και μίση προκύπτουν από τις προπαγανδιστικού τύπου αιτιολογίες που μας φλομώνουν καθημερινά.
