Άρθρο του Χάρη Αηδονόπουλου*
Τη φετινή χρονιά, με τις δημοτικές εκλογές μπροστά μας, όλες και όλοι ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο, πιο ουσιαστικό και αποτελεσματικό. Αναπόδραστη συνθήκη η γενικότερη πολιτική και οικονομική κατάσταση, δύσκολη και δυσβάσταχτη. Ο καθένας από το δικό του μετερίζι, ωστόσο, μπορούμε να ανασχέσουμε την κοινωνική κρίση με απλές δράσεις που ξεκινούν από τον περίγυρό μας και εξαπλώνονται σαν ομόκεντροι κύκλοι σε ολόκληρη την πόλη μας.
Οι υποχρεώσεις και τα καθήκοντα μιας Δημοτικής Αρχής είναι γνωστά, κοινά για όλο τον κόσμο -και ο τροχός ανακαλύφθηκε πριν πολλές χιλιάδες χρόνια. Αν εκχωρηθεί οποιαδήποτε αρμοδιότητα, αναπόφευκτα θα αρχίσει η απαξίωση των υπηρεσιών με την αυτονόητη συνέχεια του «λιγότερου κράτους». Με την εμπειρία μου ως επί 27 χρόνια αιρετός ξέρω ότι αυτό δεν μπορεί ποτέ να είναι θετικό όσον αφορά τόσο τη συνέπεια όσο και την αποτελεσματικότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Ο λόγος είναι ότι οι αβελτηρίες που ενδεχομένως θα προκύψουν δεν θα έχουν υπόλογους -γιατί η παραπομπή στον ανάδοχο είναι σαν το ανάθεμα που το ρίχνεις και φεύγεις…
Η Αυτοδιοίκηση και οι άνθρωποί της, εργαζόμενοι και αιρετοί, ζούμε στη ίδια πόλη, ωφελούμαστε ή ζημιωνόμαστε εξ ίσου από τα καλά και τα κακά των Αρχών και είμαστε άμεσα ελεγκτέοι. Την ώρα που οι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υλοποιούν την Ευρώπη των Περιφερειών και των αποκεντρωμένων αιρετών δομών, στη χώρα μας ο εναγκαλισμός από την εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση καλά κρατεί.
Αυτό άραγε γίνεται γιατί δεν υπάρχει εμπιστοσύνη; Αδυνατώ να το πιστέψω, γιατί οι εκάστοτε υπουργοί έχουν συχνά θητεύσει στην Αυτοδιοίκηση και η απαξίωσή της μηδενίζει και τη δική τους συμμετοχή στο παρελθόν… Μήπως, λοιπόν, μεθοδεύεται η διατήρηση ομφάλιου λώρου στο διηνεκές ώστε να μην υπάρξει αυτοτέλεια και δυνατότητα για δημιουργία;
Ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων, ο Καποδίστριας, ο Καλλικράτης, ο Κλεισθένης, βασικοί νόμοι των ΟΤΑ, θεωρητικά κινούνταν και κινούνται στην κατεύθυνση του ιδανικού αλλά οι παραπομπές σε μηδέποτε εκδοθείσες υπουργικές αποφάσεις είναι το άλλοθι και η “καραμέλα” που οι επόμενοι κυβερνώντες χρησιμοποιούν για να δικαιολογήσουν την ανυπαρξία παραγόμενου έργου.
Ο νέος νόμος που καθιερώνει την απλή αναλογική σε Δήμους και Περιφέρειες έχει τουλάχιστον ένα καλό, αυτό της λιγότερης αλαζονείας πλέον του πρώτου συνδυασμού που δεν θα έχει δεδομένη την πλειοψηφία στο σώμα. Το γεγονός αυτό δεν συνιστά ακυβερνησία όταν η αυτοδιοίκηση ασχολείται με τα δικά της θέματα -για παράδειγμα η ψήφιση μίας ασφαλτόστρωσης είναι αυτονόητη για όλα τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου αφού η γενικότερη βελτίωση της ποιότητας ζωής δεν έχει πολιτική χροιά.
Στα πεζοδρόμια πατούν όλοι οι πολίτες χωρίς διάκριση λόγω πολιτικού κόμματος, τη δε κοινωνική πολιτική, την ευταξία, την ποιότητα ζωής την έχουμε ανάγκη όλοι μας, χωρίς αστερίσκους. Όποιοι δημοτικοί άρχοντες θέλησαν να εμπλακούν σε υπερτοπικά θέματα, ανάλωσαν χρόνο και δημιουργικότητα δίχως αποτέλεσμα και ύψωσαν ψεύτικα τείχη καλλιεργώντας τον διχασμό.
Η Δημοτική Αρχή έχει στην φαρέτρα της την Ιστορία, όχι σαν εργαλείο μίσους η χαμένων μεγαλείων αλλά ως επιβεβαίωση της ίδιας της ύπαρξής της. Οι όψιμοι αναθεωρητές και μηδενιστές ας αναζητήσουν ακροατές και οπαδούς σε άλλες αίθουσες και όχι στα τοπικά κοινοβούλια.
Η παράταξη μας και εγώ προσωπικά, διαφυλάσσοντας τις αρχές μας, δηλώσαμε την παρουσία μας από τον περασμένο Απρίλιο, πριν γίνει συζήτηση για την απλή αναλογική, πριν από το νόμο για τον Κλεισθένη και με δεδομένο ότι το χρίσμα αφορά μόνο τους μαθητές του Χριστού -τους δόθηκε μια φορά, το 33 μ.Χ. - και φυσικά την Εκκλησία ως μυστήριο.
Οι λέξεις, οι πράξεις και το όραμα για να βγούμε από το τέλμα της επιδοματικής πολιτικής που μόνο παραγωγική δεν είναι, βρίσκονται στην καθημερινότητά μας, στη συνέργεια και στον δρόμο.
Καλή χρονιά με υγεία!
*Ο Χάρης Αηδονόπουλος είναι υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την παράταξη Synergeia πρώτα η πόλη μας, με πολλές θητείες Αντιδημάρχου και Αντιπεριφερειάρχη.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΤΥΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ»
