Skip to main content
Menu

ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός: Η μητέρα των μαχών στην Τούμπα!

παοκ-τουμπα

Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα (ΙΙ)

Του Γιώργου Παπαδημητρίου
[email protected]

Την προηγούμενη εβδομάδα γράφαμε πως ο ΠΑΟΚ οφείλει να βγει ατσαλάκωτος και αλώβητος από τα δύο back to back ντέρμπι με ΑΕΚ και ΟΣΦΠ, προκειμένου να βρεθεί αγκαλιά με το Χρυσό Δισκοπότηρο του πρωταθλήματος, ένα όνειρο που βρίσκεται ένα βήμα από το να γίνει επιτέλους πραγματικότητα.

Την Κυριακή που μας πέρασε, ο ΠΑΟΚ απέδειξε για πολλοστή φορά πως πλέον είναι εξοπλισμένος με το πολυτιμότερο συστατικό σε μια συνταγή πρωταθλητισμού: το λεγόμενο «μέταλλο», ένα στοιχείο που του έλειπε εμφατικά εδώ και δεκαετίες. Οι αναμνήσεις, όμως, αυτής της χρόνιας ηττοπάθειας φαντάζουν πολύ μακρινές και ξένες. Εδώ και καιρό, ο ΠΑΟΚ έχει μετατραπεί στην απόλυτη “refuse to lose” ομάδα (τουλάχιστον εντός των τειχών, διότι η φετινή ευρωπαϊκή περιπέτεια υπήρξε απογοητευτική), ακόμη κι όταν ένα παιχνίδι στραβώνει, έχοντας ως κυριότερο όπλο στη φαρέτρα του μια εντυπωσιακή αυτοπεποίθηση.

Κάπως έτσι, φτάσαμε στην τελική ευθεία: τη μητέρα των μαχών εναντίον του έτερου διεκδικητή του τίτλου, το βράδυ της Κυριακής, στην Τούμπα. Φυσικά, το μυαλό όλων δεν γίνεται να μην ταξιδέψει στο περσινό αντίστοιχο παιχνίδι, μια εμπειρία ολότελα τραυματική για κάθε οπαδό του ΠΑΟΚ και ιδίως για όσους είδαν ιδίοις όμμασι, από τις κερκίδες, να διαδραματίζεται το απόλυτο θέατρο του παραλόγου.

Ας ελπίσουμε πως αυτή τη φορά οι φύλακες θα έχουν γνώση και όχι αφέλεια. Διότι, ας μην γελιόμαστε, δεν περιμένουμε από τον οργανισμό του Ολυμπιακού να αλλάξει νοοτροπία και τρόπο λειτουργίας ως δια μαγείας. Ο Ολυμπιακός θα προσπαθήσει να κερδίσει το παιχνίδι εντός γηπέδου, μονάχα αν εξαντλήσει τις πιθανότητες να πετύχει μια εξωγηπεδική νίκη στα χαρτιά. Εξυπακούεται, φυσικά, πως το πλάνο «παίρνω την ομάδα και φεύγω για ψύλλου πήδημα» συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες αν το παιχνίδι εξελιχθεί ευνοϊκά για τον ΠΑΟΚ.

Η τοποθέτηση προστατευτικού διχτυού περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου είναι ένα πρώτο βήμα στη σωστή κατεύθυνση. Από εκεί και έπειτα, τόσο οι φίλαθλοι όσο και οι παίκτες-προπονητές-διοικούντες του ΠΑΟΚ θα πρέπει να έχουν κρύο αίμα στις φλέβες όσο κι αν γίνουν δέκτες προκλήσεων και θεατρινισμών. Η φιλολογία που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες μέρες σχετικά με την παρουσία του Βαγγέλη Μαρινάκη στις κερκίδες της Τούμπας ακριβώς εκεί αποσκοπεί, όπως είναι φανερό. Ας θυμούνται όλοι στον ΠΑΟΚ πως όσο περισσότερο ασχοληθούν με τα ερυθρόλευκα τερτίπια και καμώματα, σε χορτάρι, πάγκους και σουίτες, τόσο μεγαλύτερη χείρα βοηθείας θα προσφέρουν στον αντίπαλο.

Κλείνοντας το σκέλος που αφορά το παιχνίδι καθαυτό, να εκφράσουμε την ελπίδα η ομάδα και οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ να μην πέσουν στην παγίδα των «αποδείξεων». Όσο κι αν o κόσμος λαχταρά ένα θρίαμβο που θα βουλώσει στόματα, οι παίκτες της ομάδας θα πρέπει να μείνουν ανεπηρέαστοι από την πίεση της έδρας και μην νιώσουν πως οφείλουν να αποδείξουν οτιδήποτε στον οποιοδήποτε.

Τέλος, αντί επιλόγου, να κάνουμε μνεία σε ένα ζήτημα εσωτερικής τάξης του ΠΑΟΚ, που προέκυψε, κυριολεκτικά από το πουθενά, αμέσως μετά το τέλος του κυριακάτικου αγώνα στο ΟΑΚΑ, με την ανακοίνωση 23 συνδέσμων της ομάδος (εκ των οποίων πολλοί είχαν έδρα το εξωτερικό, ενώ τουλάχιστον 4 εξ αυτών δήλωσαν επισήμως πως ουδέποτε συνυπέγραψαν τη συγκεκριμένη ανακοίνωση) που καλούσαν σε συλλαλητήριο για το μακεδονικό ζήτημα, την ημέρα του αγώνα με τον Ολυμπιακό.

Ειλικρινά, το θεωρούμε εξωφρενικό την ημέρα του πιο κρίσιμου αγώνα στην ιστορία της ομάδας εδώ και δεκαετίες να υπάρχουν οπαδοί του ΠΑΟΚ, οι οποίοι μάλιστα προσδιορίζονται και ως μέλη του οργανωμένου συνδεσμιακού κινήματος, που επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν μια τόσο κομβική και σημαδιακή ημέρα με τρόπο χυδαία εργαλειακό, προκειμένου να προωθήσουν μια προσωπική ατζέντα, η οποία ουδόλως σχετίζεται με το συμφέρον του ΠΑΟΚ. Σε αυτή την ούτως ή άλλως αδιανόητη στάση, έρχεται να προστεθεί η εκκωφαντική αδιαφορία των υποκινητών του «συλλαλητηρίου» για τις συνέπειες που θα εγκυμονούσε μια τέτοια ενέργεια (είσοδος προβοκατόρων στο γήπεδο, επεισόδια έξω από το γήπεδο που θα μπορούσαν να επισύρουν τιμωρία της ομάδος κτλ).

Ευτυχώς τα χειρότερα απετράπησαν χάρη στην τεράστια κινητοποίηση ενός υγιώς σκεπτόμενου κομματιού των οργανωμένων οπαδών της ομάδος, αλλά και του απλού κόσμου που έβλεπε την καταστροφή να έρχεται. Όπως και να έχει, οι πρωτεργάτες αυτής της πρωτοβουλίας οφείλουν να μπουν στα μαύρα κατάστιχα των ασπρόμαυρων συνειδήσεων. Είναι, εξάλλου, οι ίδιοι νοματαίοι που έχουν εκμεταλλευτεί τα μάλα την κοινωνική και πολιτική συγκυρία για να διατρανώσουν τα ειδεχθή πολιτικά τους πιστεύω. Τα οποία έχουν κάθε δικαίωμα να υποστηρίζουν, αλλά ποτέ καπηλευόμενοι ένα μέγεθος που τους ξεπερνά κατά πολύ, όπως ο ΠΑΟΚ.

Σε περίπτωση, πάντως, που έχετε ακόμη αμφιβολίες για το ποιόν αυτού του ολιγομελούς πυρήνα που ενστερνίζεται ιδεολογίες που ουδεμία σχέση έχουν με τα ιδανικά του ΠΑΟΚ και την παρακαταθήκη του οπαδικού του κινήματος, ρίξτε μια ματιά στην ανακοίνωση ακύρωσης/αναβολής του «συλλαλητηρίου». Η οποία απειλεί ευθέως και απροκάλυπτα συνοπαδούς, την ίδια στιγμή που χύνει κροκοδείλια δάκρυα υποκριτικής συσπείρωσης, και έχει ως κατακλείδα μια αγαπημένη ρήση του Μπενίτο Μουσολίνι. 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ