Γράφει ο Παναγιώτης Κοκκόρης,
Α’ Υποδιοικητής e ΕΦΚΑ, Πρώην Γενικός Γραμματέας Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Μπορεί να αποχωρείς από την εργασία. Αλλά όχι από τη ζωή.
Μπορεί να πας για σύνταξη. Αλλά δεν πας για απόσυρση.
Η γήρανση δεν είναι ένα "φαινόμενο του μέλλοντος" – είναι η πιο καθημερινή πραγματικότητα της εποχής μας. Και, παράδοξα, είναι η πιο παραμελημένη. Ενώ μεγαλώνουμε όλοι – ατομικά και ως κοινωνία – επιμένουμε να φερόμαστε σαν η ηλικία να είναι ένα ενοχλητικό εμπόδιο, κι όχι ένα πολύτιμο κεφάλαιο.
Στην Ευρώπη, ένας στους πέντε είναι ήδη πάνω από τα 65. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά γερνούν μαζί μας – και μάλιστα πιο γρήγορα. Μέχρι το 2050, ένας στους τρεις θα είναι ηλικιωμένος. Αυτό δεν είναι αριθμός, είναι ψυχές, είναι άνθρωποι. Είναι παππούς, γιαγιά, πατέρας, μητέρα. Είμαστε εμείς.
Η πρόκληση λοιπόν δεν είναι αν θα προσαρμοστούμε. Είναι πώς. Και – κυρίως – με ποιο βλέμμα θα κοιτάξουμε τους ανθρώπους που έζησαν, πάλεψαν, πρόσφεραν, και δεν ζητούν «ειδική μεταχείριση», αλλά το αυτονόητο: να συνεχίσουν να είναι χρήσιμοι, ενεργοί, παρόντες.
Η ηλικία δεν είναι αποδρομή – είναι επάνοδος
Ο e-ΕΦΚΑ τολμά να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα με θάρρος, με σχέδιο και με ανθρωπιά. Όχι σαν ένας Φορέας που απλώς διαχειρίζεται συντάξεις, αλλά ως ένας ζωντανός οργανισμός που δίνει ζωή στη σύνταξη.
Στην καρδιά του νέου e-ΕΦΚΑ βρίσκεται η έννοια της ενεργού γήρανσης. Δηλαδή, το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να παραμένει δημιουργικός, να εργάζεται αν θέλει, να προσφέρει στην κοινωνία, όχι παρότι έχει μεγαλώσει, αλλά επειδή έχει μεγαλώσει. Με τη σοφία, την εμπειρία, την ψυχραιμία και την ευθύνη που μόνο τα χρόνια προσφέρουν.
Μιλάμε για πολιτική με υπόσταση. Με εφαρμογές, όχι μόνο με ευχές. Η χώρα μας ευθυγραμμίζεται με τους διεθνείς οργανισμούς – όπως ο ΠΟΥ και η Ε.Ε. – και εφαρμόζει στρατηγικές που ενθαρρύνουν τους συνταξιούχους να συνεχίσουν να εργάζονται. Να ζουν. Να μην εξαφανίζονται.
Και ξέρετε κάτι; Το αποτέλεσμα είναι συγκινητικό.
Το 2024, ένας στους δύο νέους συνταξιούχους αποφάσισε να παραμείνει στην εργασία. Όχι για τα χρήματα μόνο – για την αξιοπρέπεια, για την επαφή, για τη χαρά του να είσαι ακόμα απαραίτητος.
Πάνω από 230.000 ψυχές λένε το πιο όμορφο "δεν τελείωσα ακόμα"
Αυτή η αλλαγή νοοτροπίας δεν είναι μικρή υπόθεση. Είναι ένα πολιτισμικό σοκ – θετικό αυτή τη φορά. Είναι το πέρασμα από μια κοινωνία που αποσύρει τους ηλικιωμένους, σε μια κοινωνία που τους αγκαλιάζει ξανά, όχι σαν βάρος, αλλά σαν πηγή δύναμης.
Και αυτή η δύναμη, έχει όνομα και αξία. Silver economy τη λένε.
Μια οικονομία που δεν στηρίζεται μόνο στους "νέους και ωραίους", αλλά και στους σοφούς και έμπειρους.
Στην Ευρώπη η αξία της silver economy ξεπερνά τα 4 τρισεκατομμύρια ευρώ. Και συνεχίζει.
Ο e-ΕΦΚΑ δεν περιγράφει. Πράττει.
Δημιουργεί συνθήκες. Παρέχει θεσμικά κίνητρα. Μετατρέπει τις εισφορές των εργαζόμενων συνταξιούχων σε αυξημένα δικαιώματα και πραγματικές ενισχύσεις.
Αυτό δεν είναι "ευκολία". Είναι σεβασμός. Είναι το κράτος που λέει: σ’ ευχαριστώ που συνεχίζεις να είσαι εδώ.
Παράλληλα, αλλάζει ριζικά και το πώς λειτουργεί:
-Ψηφιακές υπηρεσίες,
-Πραγματική διαφάνεια,
-Συντάξεις που απονέμονται μέσα σε λιγότερο από 50 ημέρες.
Αυτά δεν είναι μόνο τεχνοκρατικά επιτεύγματα. Είναι δείκτες πολιτισμού. Είναι η απόδειξη ότι όταν θέλουμε, μπορούμε να δώσουμε στην κοινωνική ασφάλιση ανθρώπινο πρόσωπο.
Και τώρα; Ξανά από την αρχή. Πιο δυνατά.
Η επόμενη μέρα είναι μπροστά μας. Με νέα εργαλεία, επιμορφωμένα στελέχη, νέα συστήματα. Αλλά κυρίως: με μια νέα κουλτούρα. Πιο ουσιαστική. Πιο ζεστή. Πιο ελληνική. Πιο ανθρώπινη.
Γιατί, τελικά, δεν βγάζουμε απλώς υποθέσεις. Υπηρετούμε ανθρώπους.
Και το λέμε με όλη τη δύναμη της καρδιάς μας:
-Η ηλικία δεν είναι βάρος.
-Δεν είναι «τέλος διαδρομής».
-Είναι νέα αφετηρία.
Η πατρίδα σε χρειάζεται και σε ανταμείβει. Δεν είναι ανάγκη να αποδείξεις τίποτα και σε κανέναν – εκτός από το ότι υπάρχεις, ότι ζεις, ότι αναπνέεις και ότι εξακολουθείς να είσαι απαραίτητος.
Κι αυτό, πιστέψτέ το, όπως το πιστεύουμε κι εμείς δεν το αλλάζει καμία ημερομηνία γέννησης.
