">
Του Γρηγόρη Μυστιλιάδη
Όπως κάθε χρόνο, έφτασε η εποχή που ο μαραθώνιος του κολεγιακού τουρνουά μπάσκετ στην Αμερική φτάνει στην τελική του ευθεία. Καθώς το ΝCAA επιδεικνύει στον κόσμο την αφρόκρεμα των νεαρών αθλητών που αποτελούν το μέλλον του αμερικανικού μπάσκετ, οι τέσσερις καλύτερες ομάδες είναι οι μόνες που στέκουν ακόμα όρθιες και κοιτάζουν μπροστά τους το τέλος του δρόμου. Μονάχα μία, όμως θα είναι αυτή που θα κατακτήσει την κορυφή. Το κολοσσιαίο AT&T Stadium του Άρλινγκτον στο Τέξας, «σπίτι» των Dallas Cowboys του NFL, θα φιλοξενήσει τη σύγκρουση των τεσσάρων μονομάχων που κατάφεραν να φτάσουν μέχρι εδώ: των Florida Gators, των Connecticut Huskies, των Wisconsin Badgers και των Kentucky Wildcats. Απόψε το βράδυ, στην 1 ώρα Ελλάδας, οι Gators αντιμετωπίζουν τους Huskies, ενώ τρεις περίπου ώρες αργότερα οι Badgers θα παίξουν με τους Wildcats, για τα δύο εισιτήρια που οδηγούν στον τελικό της Δευτέρας. Πάμε λοιπόν να ρίξουμε μια ματιά στους τέσσερις φιναλίστ.
Florida Gators
Ο δρόμος μέχρι εδώ: Καθοδηγούμενοι από τον Billy Donovan, τον προπονητή που έχει ήδη πανηγυρίσει δύο τίτλους στον πάγκο των Gators, είχαν κατά γενική ομολογία το ευκολότερο έργο μέχρι το Final Four. Είναι το μοναδικό νούμερο 1 του πίνακα που έφτασε εδώ, και για να το κάνουν απέκλεισαν κατά σειρά το Albany, το Pittsburgh, το UCLA και το Dayton, με όλα τα παιχνίδια να λήγουν με διψήφια διαφορά υπέρ τους. «Τρέχουν» το μεγαλύτερο σερί νικών (30), καθώς έχουν να ηττηθούν από τον Δεκέμβριο, όταν και έχασαν με 1 πόντο από την ομάδα που θα βρουν μπροστά τους στον ημιτελικό, τους Huskies.
Ο σταρ: Οι Gators τρέχουν στο ρυθμό του Scottie Wilbekin. Ο εκρηκτικός point guard είναι εκείνος που ανάβει κάθε σπίθα στο παιχνίδι της ομάδας, έχει την μπάλα τον περισσότερο χρόνο στα χέρια του και θα πάρει το κρίσιμο σουτ. Με φυσιογνωμία που παραπέμπει σε κάτι ανάμεσα σε κακό παιδί και μέλος boy band, ο Wilbekin αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με την οικογένειά του αλλά και με το κολέγιο κατά το παρελθόν, όμως υπό την καθοδήγηση του Donovan δείχνει επιτέλους να βρίσκει το δρόμο του.
Πρόβλεψη: Η Florida είναι φαβορί, αν και όχι ξεκάθαρο. Μπορεί να αντιμετώπισε σχετικά μέτριες ομάδες στο δρόμο για το Final Four και να μην πέρασε δια πυρός και σιδήρου, όπως για παράδειγμα το Kentucky, αλλά έδειξε σοβαρότητα και δεν αντιμετώπισε προβλήματα. Αν η άμυνά της συνεχίσει να είναι σκληρή και ο Wilbekin δεν ξεμείνει από θαύματα, έχει πολύ καλή τύχη να πανηγυρίσει το βράδυ της Δευτέρας.
Connecticut Huskies
Ο δρόμος μέχρι εδώ: Οι Huskies του coach Kevin Ollie είναι η πρώτη ομάδα που φτάνει σε Final Four έχοντας ξεκινήσει από το νούμερο 7 του πίνακα. Ξεπέρασαν σχετικά εύκολα τα εμπόδια του Saint Joseph’s και του Villanova, ζορίστηκαν πάρα πολύ στη φάση των 16 απέναντι στο Iowa State και έδειξαν χαρακτήρα στους 8, αφήνοντας έξω το μεγάλο φαβορί, τους Spartans του Michigan State.
Ο σταρ: Το παιχνίδι του Connecticut αρχίζει και τελειώνει στα χέρια του Shabazz Napier. Ο 22χρονος είναι πιθανότατα ο καλύτερος πόιντ γκαρντ στην Αμερική στην ηλικία του και ένας πραγματικός παίκτης – ορχήστρα. Οδηγεί τους Huskies σε πόντους, ριμπάουντ, ασίστ και τρίποντα και η μονομαχία του με τον Wilbekin θα είναι αν μη τι άλλο συναρπαστική.
Πρόβλεψη: Ξεκινούν τον ημιτελικό ως αουτσάιντερ, αλλά το μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι ότι δεν φοβούνται τους Gators: τους αντιμετώπισαν ξανά και τους κέρδισαν. Αν η άμυνα της Florida δεν βρει τρόπο να «διώξει» την μπάλα από τα χέρια του Napier, οι Huskies μπορούν να κάνουν σοβαρή ζημιά.
Wisconsin Badgers
Ο δρόμος μέχρι εδώ: Οι Badgers είχαν εύκολο έργο μέχρι και το «Elite 8», έχοντας αποκλείσει διαδοχικά American, Oregon και Baylor. Εκεί βρήκαν στο δρόμο τους την ισχυρή Arizona, εκ των μεγάλων φαβορί πριν ξεκινήσει το τουρνουά. Οι παίκτες του Bo Ryan έκαναν κατάθεση ψυχής στο Anaheim απέναντι στο νούμερο 1 του πίνακα της Δυτικής Περιφέρειας και ανταμείφθηκαν όταν το σουτ – προσευχή του Nick Johnson στην παράταση δεν βρήκε στόχο.
Ο σταρ: Ο Frank Kaminsky είναι ο πρώτος σκόρερ και ριμπάουντερ αυτής της ομάδας, και αναμφίβολα ο ηγέτης της. Ο λευκός σέντερ δεν είναι ιδιαίτερα αθλητικός, είναι όμως εξαιρετικό σουτέρ, διαθέτει ουκ ολίγες κινήσεις κοντά στο καλάθι και ιδιαιτέρως υψηλό μπασκετικό IQ. Σε γενικές γραμμές, είναι ένα εξαίρετο δείγμα των παικτών που παραδοσιακά απαρτίζουν τις ομάδες του Bo Ryan. Ερωτηθείς για το πώς πιστεύει ότι βλέπουν αυτόν και τους συμπαίκτες του οι παίκτες του Kentucky, ο Kaminsky ήταν αφοπλιστικός: «As a bunch of white guys»…
Πρόβλεψη: Οι Badgers κάνουν λίγα φάουλ και ακόμα λιγότερα λάθη. Ωστόσο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα έχουν πρόβλημα απέναντι στο physical game του Kentucky. Αν καταφέρουν να κρατήσουν το τέμπο αργό και «σβήσουν» το ρυθμό, το ταλέντο του Kaminsky και η μεθοδικότητα του Ryan μπορούν να τους στείλουν στον τελικό. Όπως και να έχει, πάντως, είναι το απόλυτο αουτσάιντερ του Final Four.
Kentucky Wildcats
Ο δρόμος μέχρι εδώ: Το Kentucky του John Calipari πλήρωσε τις μέτριες εμφανίσεις και την απειρία των παικτών του μέσα στη σεζόν μπαίνοντας στο τουρνουά από τη θέση 8 του πίνακα, σε μια πολύ δύσκολη μάλιστα περιφέρεια. Έτσι, έπρεπε να περάσει πάνω από «θηρία» για να φτάσει στο Final Four, και αυτό έκανε. Οι πιτσιρικάδες του Calipari (η μόνη ομάδα που ξεκινάει στην πεντάδα της πέντε πρωτοετείς!) απέκλεισαν αρχικά το Kansas State, ενώ μετά πέταξαν έξω τη μοναδική αήττητη ομάδα φέτος στην Αμερική, τo Wichita State 35 – 0, τους περσινούς πρωταθλητές του Louisville και τους περσινούς φιναλίστ του Michigan!
Ο σταρ: Σε μια ομάδα που βρίθει ταλέντου, ο Julius Randle είναι ο ξεκάθαρος σταρ. Ο αριστερόχειρας φόργουρντ που δεν έχει κλείσει ακόμα τα 19 του χρόνια έχει νταμπλ νταμπλ μέσο όρο (15,1 πόντους, 10,7 ριμπάουντ), είναι πραγματικό «κτήνος» κοντά στο καλάθι και αγωνίζεται με μια πρωτοφανή δίψα, όπως άλλωστε και οι υπόλοιποι παίκτες που τον πλαισιώνουν στην πεντάδα του Kentucky, όλοι αξιόλογα NBA prospects.
Πρόβλεψη: Χωρίς αμφιβολία η ομάδα με το περισσότερο ταλέντο, όμως και η νεαρότερη όλων. Θυμίζει έντονα τους Fab Five του Michigan, κι αν οι πιτσιρικάδες αντέξουν στο άγχος και την πίεση μπορούν να φτάσουν μέχρι τέλους. Έδειξαν τεράστια αποθέματα απέναντι στο Michigan όπου το καυτό χέρι του Aaron Harrison τους έδωσε το εισιτήριο για το Final Four και δείχνουν ικανοί για όλα. Μαζί τους είναι και οι οιωνοί, αφού η μοναδική άλλη φορά στην ιστορία που μια ομάδα ξεκίνησε από το νούμερο 8 του πίνακα και πήρε τον τίτλο ήταν το Villanova του 1985. Και προσέξτε ομοιότητες: και οι δύο ομάδες είχαν 10 ήττες μέσα στη σεζόν. Και οι δύο πέταξαν έξω το Michigan στην πορεία προς τον τίτλο. Και οι δύο είχαν προπονητές με ιταλικές ρίζες. Και τέλος, και οι δύο λέγονται Wildcats. Θέλετε κι άλλα;
