Την πρώτη του δήλωση μετά την επέκταση της συνεργασίας του με τον ΠΑΟΚ έκανε ο Γιάννης Κωνσταντέλιας.
Ο 22χρονος ποδοσφαιριστής ανέφερε μεταξύ άλλων για τις διαπραγματεύσεις ότι «ίσως κάποια στιγμή να δυσκολευτήκαμε λίγο στη συνεννόηση αλλά αυτά μπορούν να συμβούν σε μία οικογένεια» και συμπλήρωσε ότι «είμαι πολύ χαρούμενος γιατί ο κ. Ιβάν Σαββίδης το αντιλήφθηκε αυτό, κι όταν με κάλεσε να επιστρέψω, δεν το σκέφτηκα πολύ».
Αναλυτικά:
«Χθες Τρίτη, συναντηθήκαμε με τον κ. Ιβάν Σαββίδη στη βίλα του στο Πόρτο Καρράς και στο τέλος αυτής της συνάντησης δώσαμε τα χέρια.
Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος, που ανανεώθηκε η σχέση μου με τον ΠΑΟΚ και τον κ. Ιβάν Σαββίδη. Είναι κάτι που όλοι θέλαμε.
H αλήθεια είναι ότι, πάντα με σεβασμό στην ομάδα που για μένα δεν είναι απλά μια ομάδα, αλλά είναι το σπίτι μου, πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη για το επόμενο βήμα στην καριέρα μου.
Ίσως κάποια στιγμή να δυσκολευτήκαμε λίγο στη συνεννόηση αλλά αυτά μπορούν να συμβούν σε μία οικογένεια.
Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί ο κ. Ιβάν Σαββίδης το αντιλήφθηκε αυτό, κι όταν με κάλεσε να επιστρέψω, δεν το σκέφτηκα πολύ. Ο πρόεδρος με κάλεσε χθες και κάναμε μία πολύ ωραία και ειλικρινή συζήτηση από κοντά. Αναφερθήκαμε σε όλες τις λεπτομέρειες, άκουσα από τον κ. Ιβάν Σαββίδη μια πατρική καθοδήγηση και μια ενσυναίσθηση για τις προσωπικές μου επιθυμίες.
Μιλήσαμε για τον ΠΑΟΚ και γι΄ αυτά που έχουμε μπροστά μας, μιλήσαμε για τα όνειρά μου και είμαι χαρούμενος γιατί ένιωσα για άλλη μια φορά ότι μιλάω με έναν άνθρωπο, που μαζί με αγάπη, δείχνει πάντα κατανόηση.
Ξέρω πόσο μ΄ αγαπά και με εκτιμά και το ίδιο αισθάνομαι κι εγώ.
Όλοι ξέρετε τι είναι για μένα ο ΠΑΟΚ.
Είναι η ομάδα που με πίστεψε από παιδί, με βοήθησε να εξελιχτώ σαν άνθρωπος και σαν ποδοσφαιριστής και να αποκτήσω μια τόσο μεγάλη οικογένεια. Νιώθω την υπερβολική αγάπη όλου του οργανισμού προς το πρόσωπό μου, νιώθω αυτή τη σύνδεση με τον κόσμο.
Δε βλέπω την ώρα να βρεθούμε όλοι μαζί το βράδυ της Πέμπτης 7 Αυγούστου στην Τούμπα, στην φετινή μας πρεμιέρα.
Όλοι μαζί, ενωμένοι όπως πάντα, ξεκινάμε για να ζήσουμε όσα μας αξίζουν.»
