Κρατώντας το χάλκινο μετάλλιο σφιχτά στα χέρια του, ο Κώστας Παπανικολάου στάθηκε μπροστά στις κάμερες ως αρχηγός, αλλά πάνω απ’ όλα ως άνθρωπος που υπηρέτησε την Εθνική με ψυχή και σεβασμό.
Στη δήλωσή του, δεν μίλησε απλώς για ένα μετάλλιο, μίλησε για την τιμή να φοράς το εθνόσημο, για τη διαδρομή, και ίσως για το κλείσιμο ενός κύκλου που συνοδεύτηκε από δάκρυα χαράς και υπερηφάνειας.
Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι δεν έχει αλλάξει κάτι σχετικά με την σχέση του με την «Επίσημη Αγαπημένη», στην οποία όπως υπογράμμισε «Αν στο επόμενο παράθυρο κληθώ, θα είμαι εκεί με χαρά και με τιμή να υπηρετήσω την Εθνική Ομάδα».
Αναλυτικά: «Το κρατάω το μετάλλιο να μην μου το ματιάσετε. Δεν έχει αλλάξει τίποτα σε σχέση με αυτό που είχα πει στην αρχή του καλοκαιριού. Η Εθνική Ομάδα είναι τιμή, και εξακολουθεί να είναι τιμή. Αν στο επόμενο παράθυρο κληθώ, θα είμαι εκεί με χαρά και με τιμή να υπηρετήσω την Εθνική Ομάδα. Αν αυτή ήταν η τελευταία μου συμμετοχή γιατί πρέπει να γίνει ανανέωση και να έρθουν νέα παιδιά, κάτι για το οποίο είμαι υπέρ, τότε τελειώνει με έναν μαγικό τρόπο».
