Του Δημήτρη Κετικίδη | Από την έντυπη έκδοση «Τύπος Θεσσαλονίκης»
Κυριακή 4 Ιουλίου 2004. Μια ημερομηνία την οποία κανένας Έλληνας φίλαθλος δεν πρόκειται να ξεχάσει. Ένα έπος το οποίο σόκαρε κατά κάποιον τρόπο τον ποδοσφαιρικό πλανήτη. Η Ελλάδα, το απόλυτο αουτσάιντερ, στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στα γήπεδα της Πορτογαλίας, πετώντας έξω τεράστια φαβορί, όπως η Γαλλία και η Τσεχία.
Σαν σήμερα πριν από 22 χρόνια, γράφτηκε το απόλυτο ποδοσφαιρικό παραμύθι στην ιστορία των EURO που όμοιό του ίσως δεν θα γραφτεί ποτέ ξανά. Οι Έλληνες «στον έβδομο ουρανό» όπως είχε πει ο Κώστας Βερνίκος την ώρα που σήκωνε το τρόπαιο ο Θοδωρής Ζαγοράκης.
Με αφορμή τη σημερινή ιστορική επέτειο, ο «Τύπος Θεσσαλονίκης» επικοινώνησε με τον αρχηγό της εθνικής Ελλάδος στην ιστορική εκείνη διοργάνωση, ο οποίος μιλώντας για τη φάση του γκολ στον μεγάλο τελικό, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «εννοείται ότι ακόμη ανατριχιάζω».
Αρχικά ο Θοδωρής Ζαγοράκης μίλησε για το με τι ψυχολογία πήγαινε η ομάδα στο EURO λέγοντας ότι «ξέραμε ότι για να ηττηθούμε έπρεπε να προσπαθήσουμε πολύ».
«Αυτό που είναι σίγουρο και το ξέραμε και το γνωρίζαμε πολύ καλά, είναι ότι έχουμε μια ομάδα που για να μας κερδίσει κάποιος θα έπρεπε να προσπαθήσει πολύ και αυτό περνούσε σε εμάς σαν ψυχολογία. Το καλό κατά κάποιον τρόπο είναι ότι σε όλα τα ματς ήμασταν αουτσάιντερ. Υπήρχε ικανοποίηση ότι όσο περνούσαμε κάναμε κάτι καλό. Ξέραμε ότι για να ηττηθούμε θα έπρεπε να προσπαθήσουν πολύ».
Σύμφωνα με τον αρχηγό της ομάδας, μετά το παιχνίδι με τη Γαλλία, υπήρχε η αντίληψη στην ομάδα ότι μπορεί να γίνει κάτι πολύ καλό.
«Μετά τη Γαλλία αντιληφθήκαμε ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι πολύ καλό. Αυτό ήταν ένα καμπανάκι για όλους κατά κάποιον τρόπο, ότι εδώ γίνεται κάτι σοβαρό. Ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια παλιότερα και είχε πάρει το EURO, και είχαν αστέρια ποδοσφαιριστές. Τότε ίσως έγινε αντιληπτό για τα καλά ότι δεν ήμασταν εύκολος αντίπαλος. Εμείς ξέραμε ποιοι ήμασταν».
«Το ποδόσφαιρο είναι στιγμές»
Σε μια συζήτηση με τον Θοδωρή Ζαγοράκη, δεν γίνεται να μην αναφερθεί κανείς στην ιστορική ενέργειά του με τον Λιζαραζού, από την οποία προήλθε το γκολ κόντρα στη Γαλλία. «Ακόμα και κανένα άλλο παιχνίδι να μην παίζατε με την εθνική Ελλάδος, αυτή η ντρίπλα θα έμενε στην ιστορία» του είπαμε με τον ίδιο να απαντά φυσικά ότι «ισχύει».
Ο ίδιος κλήθηκε να σχολιάσει και την κίνηση του Κώστα Κατσουράνη και το κατά πόσο ήταν «μισό γκολ» λέγοντας:
«Σίγουρα ήταν η κίνηση που αποσυντόνισε όλη την άμυνα αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και ο Μπασινάς με τη μπαλιά που έβγαλε. Όλα αυτά είναι ένας συνδυασμός. Μέσα στη φάση ήταν όλο αυτό το κομμάτι. Το ποδόσφαιρο είναι στιγμές και οι στιγμές καθορίζουν διάφορες καταστάσεις».
Η 4η Ιουλίου, θα μείνει σίγουρα χαραγμένη στη μνήμη όλων των φιλάθλων, πόσο μάλλον των ποδοσφαιριστών που είχαν την τύχη να βρεθούν στα γήπεδα της Πορτογαλίας.
«Πήγαιναν όλα στον αυτόματο» περιέγραψε ο Θοδωρής Ζαγοράκης σχετικά με τα συναισθήματά του για εκείνη τη μέρα. «Σίγουρα ήταν για όλους μας μια μεγάλη μέρα. Η θετική ενέργεια των συμπατριωτών μας, περνούσε σε εμάς. Στον τελικό ξέραμε ότι το άγχος το είχαν οι Πορτογάλοι επειδή τους είχαμε ήδη κερδίσει μια φορά».
«Ήμασταν με ένα μόνιμο χαμόγελο»
Πώς είναι άραγε να παίρνει κανείς στα χέρια του το τρόπαιο του EURO και να είναι έτοιμος να το σηκώσει, όντας ο αρχηγός του απόλυτου αουτσάιντερ; «Δεν θυμάμαι τι ένιωθα εκείνη την ώρα» δήλωσε ο Θοδωρής Ζαγοράκης. «Αυτό που θυμόμαστε είναι ότι ήμασταν με ένα μόνιμο χαμόγελο, κάτι το οποίο ήταν φυσιολογικό. Το να πας στην Πορτογαλία, να κατακτάς το τρόπαιο σε ένα δύσκολο τουρνουά, και να αντιμετωπίζεις όλα σχεδόν τα φαβορί, από μόνο του δίνει λίγο παραπάνω μπουστάρισμα σε αυτό που κάναμε».
Για το πώς νιώθουν τώρα 22 χρόνια μετά οι ίδιοι για την κατάκτηση του τροπαίου είπε:
«Δεν θα αλλάξει αυτό, είναι η υπερηφάνεια που ένιωσαν όλοι οι Έλληνες. Αυτό νιώθαμε τότε, αυτό νιώθουμε και τώρα. Εμείς ήμασταν οι τυχεροί που εκπροσωπήσαμε την πατρίδα μας εκείνη τη στιγμή».
«Το να βρίσκεσαι στον ημιτελικό και μετά στον τελικό είναι κάτι που υπερπολλαπλασιάζει το ενδιαφέρον όλων. Ήμασταν περισσότερο με τα τηλέφωνα και με περισσότερη τριβή, το οποίο μπορεί να ήταν και καλό επειδή μας άδειαζε το μυαλό. Οι προπονήσεις γίνονταν πιο ευχάριστα αλλά και με νεύρα κάποιες φορές, επειδή ήμασταν οικογένεια. Πάντα βέβαια, υπήρχε η καλή διάθεση να σβήσουμε οτιδήποτε αρνητικό» υπογράμμισε περιγράφοντας τις μέρες πριν τον τελικό.
Ο ηλεκτρονικός πίνακας του τελικού έδειχνε το 57ο λεπτό. Ο Άγγελος Μπασινάς εκτέλεσε το κόρνερ από δεξιά, και ο Άγγελος Χαριστέας με κεφαλιά «κάρφωσε» τη μπάλα στα δίχτυα. «Ήταν το γκολ των Αγγέλων» είχε δηλώσει στην περιγραφή του ο Γιώργος Χελάκης.
Ποια ήταν όμως τα συναισθήματα των ποδοσφαιριστών εκείνη την ώρα; Συνειδητοποίησαν τι ακριβώς είχε συμβεί;
«Είπαμε ότι "κρατάμε τώρα, τελείωσε το ματς". Προσπαθούσαμε να βρούμε τρόπο να το κλειδώσουμε για να τελειώσει. Αυτό μας έδωσε το έναυσμα να είμαστε ακόμη πιο συγκεντρωμένοι επειδή ήμασταν πιο κοντά από ποτέ. Σε έναν αγώνα αν δεν είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος υπάρχει πρόβλημα. Καταλαβαίνεις σε τι κατάσταση βρισκόμασταν εμείς σε έναν τελικό EURO» σχολίασε ο Θοδωρής Ζαγοράκης.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι καταλυτικός παράγοντας για την κατάκτηση του EURO ήταν και η τύχη. Μιλώντας για το αν ήταν περισσότερο θέμα τύχης ή ικανότητας, ο αρχηγός ανέφερε:
«Όποιος θέλει μπορούμε να δούμε πολλά ματς μαζί για να καταλάβουν ότι δεν ήταν αυτό που προσπαθούσαν κάποιοι να περάσουν ότι παίξαμε αμυντικά ή οτιδήποτε άλλο. Στο παιχνίδι με την Ισπανία όντως ήταν δύσκολα τα πράγματα ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Η Τσεχία μπορεί να ήταν καλύτερη στα 90 λεπτά, αλλά στην παράταση ήμασταν καλύτεροι εμείς. Έλεγα χαριτολογώντας σε φίλους Πορτογάλους ότι όλοι μπορούν να μιλάνε εκτός από αυτούς επειδή είχαν και δεύτερη ευκαιρία. Παίζαμε στην χώρα τους, στο πρώτο ματς που ηττήθηκαν άκουσαν πολλά αλλά και στο δεύτερο παιχνίδι δεν υπήρχε ανταπόκριση» είπε.
Όσον αφορά το τι του δίδαξε του ίδιου ως αθλητή και ως άνθρωπο ο συγκεκριμένος άθλος, αλλά και για το αν κατάφερε να παραμείνει ταπεινός είπε:
«Αυτό μπορεί να σας το πει ο κόσμος. Πιστεύω ότι όλα τα παιδιά δεν καβαλήσαμε το καλάμι. Παραμένει η ταπεινότητα που υπήρχε στην ομάδα και φαινόταν. Δεν δείχναμε κάτι παραπάνω από αυτό που ήταν ο καθένας».
«Ήταν μια ομάδα που ήταν στημένη 3-4 χρόνια. Όταν πιστεύεις και προσπαθείς τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Αυτό λέω και στα παιδιά που έχουμε στις ακαδημίες και γενικά που ασχολούνται με τον αθλητισμό. Πλέον έχει κλείσει η ψαλίδα γενικά από άλλες ομάδες. Αν είσαι πιστός και ταπεινός και δουλέψεις μπορείς να πετύχεις πολλά» δήλωσε σχετικά με το αν ήταν εύκολο και για τον ίδιο να διαχειριστεί την ομάδα ως αρχηγός όποτε και αν χρειαζόταν.
«Εμείς 22 χρόνια μετά, βλέποντας το γκολ του τελικού ανατριχιάζουμε. Νιώθετε κι εσείς το ίδιο;» ρωτήσαμε τον Θοδωρή Ζαγοράκη. Η απάντηση θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν προφανής.
«Εννοείται ότι ακόμη ανατριχιάζω. Δεν σου κρύβω ότι και το 1987 στο μπάσκετ συνέβαιναν τα ίδια. Το εθνόσημο είναι πολύ βαρύ, και όταν κάνεις επιτυχίες με αυτό, είναι τεράστια η ικανοποίηση, η χαρά αλλά και η ευθύνη ταυτόχρονα. Μιλάμε για εθνική ομάδα οπότε καταλαβαίνεις ότι αυτά υπερπολλαπλασιάζονται».
Το κεφάλαιο Ότο Ρεχάγκελ
Ο Ότο Ρεχάγκελ, θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί ως ο «πρωτομάστορας» της επιτυχίας. Πώς κατάφερνε ο ίδιος να πείσει τους ποδοσφαιριστές του ότι μπορούν να κερδίσουν τα φαβορί όπως η Γαλλία; Υπήρχε άγχος στους ποδοσφαιριστές πριν από τέτοια παιχνίδια με τους σούπερ σταρ της εποχής;
«Δεν θα έλεγα ότι υπήρχε άγχος, θα έλεγα ότι αυτό που υπήρχε ήταν η ευθύνη και το ότι πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Ο Ρεχάγκελ ξεκλείδωνε κατά κάποιον τρόπο την πίεση που πήγε να μας καταβάλλει. Ο τρόπος που αντιμετώπιζε αυτός τα παιχνίδια και μας περνούσε κάποια πράγματα ήταν καταλυτικός».
Η κατάκτηση του EURO 2004 δεν ήταν το μοναδικό ποδοσφαιρικό «θαύμα» που είχε επιτελέσει ο Γερμανός τεχνικός. Λίγα χρόνια νωρίτερα, τη σεζόν 1997 – 1998 κατάφερε να γράψει ιστορία με την Καϊζερσλάουτερν, κατακτώντας το γερμανικό πρωτάθλημα, μόλις έναν χρόνο μετά την άνοδο της ομάδας στη «μεγάλη» κατηγορία.
Τι ήταν αυτό που είχε ο συγκεκριμένος προπονητής και κατάφερνε να γράψει ιστορία με ομάδες που θεωρούνταν αουτσάιντερ;
«Αυτό που ξέρουμε εμείς και έχουμε δει ήταν ότι περνούσε πολλά θετικά πράγματα στην ομάδα. Εμείς ξέραμε και βιώσαμε ότι ήταν ένας δίκαιος άνθρωπος με τα δικά του πιστεύω. Ένα από τα σημαντικά κομμάτια που είχε, ήταν ότι ξέραμε ότι έπαιρνε αυτός τις αποφάσεις. Δεν επηρεαζόταν από κάποιον δεν μπορούσε κάποιος να του επιβάλλει κάτι» τόνισε χαρακτηριστικά ο Θοδωρής Ζαγοράκης.
Περιγράφοντας μια ατάκα του Γερμανού τεχνικού η οποία του έμεινε στο μυαλό μέχρι σήμερα, ο Θοδωρής Ζαγοράκης αναφέρθηκε στην αναμέτρηση με τη Γαλλία.
«Πριν το ματς με τη Γαλλία στη θεωρία που κάναμε πριν πάμε στο γήπεδο, ο Ρεχάγκελ είπε ότι και να χάνουμε δεν ανοιγόμαστε πολύ. Εμείς κοιταζόμασταν, και αυτό μας έκανε εντύπωση. Μετά καταλάβαμε ότι ήξερε με τι είχε να κάνει, και είχε τον τρόπο να τονώσει τον εγωισμό μας. Ήταν κάτι που μας έκανε εντύπωση, αλλά προφανώς για να το έκανε είχε τον λόγο του» είπε.
Τέλος για το για ποιο λόγο το ελληνικό ποδόσφαιρο έχασε την ευκαιρία να αξιοποιήσει την κατάκτηση του EURO 2004 και τη «χρυσή» δεκαετία της εθνικής Ελλάδος, ο Θοδωρής Ζαγοράκης αρκέστηκε σε ένα λακωνικό σχόλιο.
«Ήταν μεγάλη ευκαιρία. Δεν πήραμε αυτά τα σωστά πράγματα που έπρεπε να πάρουμε, αλλά ποτέ δεν είναι αργά».
