">
Σε πρώτο επίπεδο, είναι το γόητρο, κακά τα ψέματα. Η εθνική Ελλάδας δεν είχε κερδίσει ποτέ στην ιστορία τη Γερμανία (πρώην Δυτική και νυν ενωμένη) σε επίσημο ή φιλικό παιχνίδι, και αυτή η δυσμενής παράδοση έμελλε να αποτελέσει παρελθόν το βράδυ της Κυριακής στο Άουγκσμπουργκ.
Άλλες τρεις φορές η Ελλάδα είχε μέχρι κατορθώσει να αποσπάσει ισοπαλία από τους Γερμανούς. Αρχικά, στους δύο αγώνες των προκριματικών για το Euro του 1976, όπου η εξαιρετική τότε φουρνιά της εθνικής έχασε την πρόκριση εξαιτίας μιας καταστροφικής και αναπάντεχης εκτός έδρας ήττας από τη Μάλτα. Έπειτα, στην τελική του Euro 1980, όπου η Ελλάδα κράτησε με άνεση τη Δυτική Γερμανία στο 0-0. Φυσικά, η πιο σημαντική μεταξύ μας αναμέτρηση υπήρξε ο προημιτελικός αγώνας στο Euro 2012, όπου η Γερμανία επικράτησε με 4-2.
Πρακτικά και αγωνιστικά οφέλη
Το ιστορικό διπλό επί της Γερμανίας, σε συνδυασμό με την εντυπωσιακή νίκη στο Βελιγράδι, επιφέρουν πολλαπλές ευεργετικές συνέπειες για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, ορισμένες εκ των οποίων έχουν πολύτιμο πρακτικό αντίκρισμα. Πιο συγκεκριμένα, τώρα πλέον που είναι εξαιρετικά απίθανο έως και αδύνατον να τερματίσει η εθνική στην τελευταία θέση και να υποβιβαστεί από το πρώτο γκρουπ του Nations League, ο δρόμος για το Euro 2028 είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, μιας που η Ελλάδα βρεθεί στο πρώτο pool δυναμικότητας στην κλήρωση των προκριματικών.
Από εκεί και έπειτα, στο πλαίσιο του Nations League, η Ελλάδα έχει επί της ουσίας εξασφαλίσει ότι θα αγωνιστεί για μία ακόμα χρονιά στο ανώτατο επίπεδο, ενώ είναι πλέον σε θέση να κάνει όνειρα μέχρι και για πρόκριση στην επόμενη φάση. Η παραμονή στα σαλόνια του Nations League μόνο ωφέλιμη μπορεί να χαρακτηριστεί για μια ομάδα που προσπαθεί να εξοικειωθεί με το υψηλό επίπεδο και τις μεγάλες απαιτήσεις.
Όσον αφορά το αμιγώς αγωνιστικό σκέλος, και πέρα από το πρεστίζ μιας εκτός έδρας νίκης στη Γερμανία, που έρχεται να προστεθεί στον αντίστοιχο άθλο επί αγγλικού εδάφους πριν σχεδόν δύο χρόνια, η εθνική απέδειξε σε διάστημα λίγων ημερών πως μπορεί να προσαρμοστεί και να κερδίσει σε διαφορετικά είδη παιχνιδιού, με ολότελα διαφορετικές συνθήκες. Στο Βελιγράδι είδαμε μια εθνική να κυριαρχεί, να έχει την μπάλα στα πόδια, να ψάχνει διαδρόμους, να πιέζει ψηλά. Στη Γερμανία την είδαμε να αμύνεται σε χαμηλά μέτρα, να βρίσκει τρόπο να απορροφήσει μια έντονη πίεση, να βρίσκει σταδιακά τα πατήματά της και να κυνηγά το γκολ, να διαχειρίζεται με εντυπωσιακή άνεση το υπέρ της σκορ απέναντι σε έναν υπέρτερο (αλλά επ’ ουδενί απρόσιτο) αντίπαλο.
Και το κυριότερο ίσως: την Πέμπτη ανυπομονούμε να δούμε ξανά την εθνική, απέναντι σε μια ομάδα από το πάνω ράφι, στα οικεία εδάφη της Τούμπας.
