">
Το κεντρικό πανό που είχε κρεμαστεί στην Θύρα 10, ανέφερε: «Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε, εκδίκηση».
Μια φράση που δεν βγαίνει από το μυαλό κανενός Ηρακληδέα, από το καλοκαίρι του 2011 και έπειτα. Ηταν το παιχνίδι που περίμεναν άπαντες, τρία χρόνια τώρα. Ένα ραντεβού με την ιστορία. Μία ιστορία «βρώμικη», που γράφτηκε στις αίθουσες των δικαστηρίων.
Οι χιλιάδες φίλοι των «κυανόλευκων» από νωρίς γέμιζαν τους χώρου πέριξ του γηπέδου και περίμεναν την έναρξη του αγώνα. Ο παλμός, το πάθος, η οργή έκδηλη σε όλο το γήπεδο. Ο κόσμος δεν σταμάτησε λεπτό να φωνάζει. Ακόμα και μετά το «κρύο» γκολ των φιλοξενούμενων, έβγαζε τα λαρύγγια του στις κερκίδες.
Το γκολ της ισοφάρισης ήταν η «σπίθα» που έβαλε «φωτιά» στο γήπεδο. Ολο το γήπεδο, από άκρη σε άκρη ήταν στο πόδι και ζητούσε την ανατροπή.
Αυτή δεν ήρθε, όμως ο κόσμος ανταπέδωσε με ένα χειροκρότημα το δικό του ευχαριστώ στους παίκτες.
Πριν την διάρκεια του αγώνα, σηκώθηκαν και ακόμα δύο πανό, κατά της ΕΠΟ, του Γιώργου Μποροβήλου και του Βαγγέλη Μαρινάκη, τα οποία ήταν η αιτία που καθυστέρησε η έναρξη των δύο ημιχρόνων.
