Στην Τζιτζιμιτζιχοτζιριά, έναν φανταστικό τόπο όπου οι τζίτζικες, τα μυρμήγκια και οι πεταλούδες μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά, όλα κινούνται στους ξέφρενους ρυθμούς της αδιάκοπης εργασίας, της συσσώρευσης αγαθών και της αυστηρής τήρησης μιας παράδοσης που δεν επιτρέπει παρεκκλίσεις.
Η ομορφιά θεωρείται άχρηστη, τα παραμύθια περιττά και υπάρχει έχθρα για το παιχνίδι. Σε αυτό το σύμπαν ζει και ο νεαρός Σταύρος που όσο μεγαλώνει τόσο περισσότερο διαφέρει από τα υπόλοιπα σκυθρωπά, στενόμυαλα μυρμήγκια.
Το αγαπημένο έργο της Στέλλας Μιχαηλίδου «Τζιτζιμιτζιχοτζιριά», παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2005, για την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης». Στις μέρες μας σίγουρα πολλά έχουν αλλάξει. Η σύγχρονη, ανανεωμένη και πολυεπίπεδη σκηνική εκδοχή που θα δούμε από την Παιδική Σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος στο Βασιλικό Θέατρο, απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους θεατές.
Μάλιστα η παραγωγή αποτελεί συμμετοχή του ΚΘΒΕ στα «61α Δημήτρια», στο πλαίσιο των οποίων θα δοθεί μια βραδινή παράσταση για το κοινό, την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, στις 20.00.
«Το κείμενο της παράστασης έχει υποστεί ορισμένες αλλαγές και έχει εμπλουτιστεί με νέες προσθήκες, με στόχο να συνομιλεί πιο άμεσα με το κοινό του σήμερα. Η νέα αυτή εκδοχή πλαισιώνεται από περισσότερη μουσική και χορό, animation, ένα θαυμάσιο σκηνικό και, πάνω απ’ όλα, έναν εξαιρετικό θίασο, με τρομερή ενέργεια, χιούμορ και ευαισθησία», ανέφερε η κυρία Μιχαηλίδου μιλώντας στο «ΤyposThes». Εστίασε στην σημασία του παιχνιδιού λέγοντας πως «Είναι ένας τρόπος να διατηρούμε ζωντανή τη χαρά μέσα μας». Παράλληλα μίλησε για την αγάπη της για τα παιδιά και για το πώς το έργο μπορεί να αγγίζει και τους μεγάλους θεατές.
-Η «Τζιτζιμιτζιχοτζιριά» επιστρέφει στη σκηνή. Τι έχει αλλάξει σε αυτό το ανέβασμα; Πόσο διαφορετική είναι η εποχή μας σε σχέση με εκείνη της πρώτης παρουσίασης του έργου;
-Σίγουρα, η εποχή μας είναι διαφορετική. Η βία, η ανησυχία, η κατάθλιψη, η ανυπομονησία και η μοναξιά μοιάζουν να έχουν ενταθεί. Από τη μία πλευρά, υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία στην έκφραση της διαφορετικότητας, από την άλλη, οι προκαταλήψεις και ο συντηρητισμός εξακολουθούν να είναι βαθιά ριζωμένα. Και, βέβαια, υπάρχει και η πολιτική ορθότητα, η οποία, στην υπερβολή της, μπορεί να μας οδηγήσει σε άλλου είδους ακρότητες.
Το κείμενο της παράστασης έχει υποστεί ορισμένες αλλαγές και έχει εμπλουτιστεί με νέες προσθήκες, με στόχο να συνομιλεί πιο άμεσα με το κοινό του σήμερα. Η νέα αυτή εκδοχή πλαισιώνεται από περισσότερη μουσική και χορό, animation, ένα θαυμάσιο σκηνικό και, πάνω απ’ όλα, έναν εξαιρετικό θίασο, με τρομερή ενέργεια, χιούμορ και ευαισθησία. Όλα αυτά συνθέτουν μια παράσταση που αναδεικνύει τις αρετές του κειμένου, φωτίζει τις διαφορετικές πτυχές του και φιλοδοξεί να αγγίξει με φρέσκια ματιά το σημερινό κοινό.
-Στις μέρες μας, τα παιδιά φορτώνονται με πολλές δραστηριότητες και μαθήματα. Υπάρχει χρόνος για παιχνίδι; Και ποια είναι η σημασία του;
-«Ο άνθρωπος παίζει μόνο όταν είναι άνθρωπος με την πλήρη σημασία της λέξης, και είναι ολοκληρωτικά άνθρωπος μόνο όταν παίζει», γράφει ο Φρίντριχ Σίλλερ. Κι όμως, δυστυχώς, ο χρόνος που αφιερώνουν τα παιδιά στο παιχνίδι μειώνεται διαρκώς. Το ελεύθερο, αυθόρμητο παιχνίδι περιορίζεται, ενώ ο χρόνος που περνούν μπροστά στις οθόνες αυξάνεται, με τις γνωστές συνέπειες.
Ο Γιόχαν Χουίζινγκα (Johan Huizinga), ο σπουδαίος Ολλανδός ιστορικός και φιλόσοφος, υποστήριξε ότι το παιχνίδι αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο του πολιτισμού και της ανθρώπινης δημιουργίας. Άλλωστε, η σημασία του παιχνιδιού για την ανάπτυξη του παιδιού έχει αναδειχθεί μέσα από πολυάριθμες μελέτες. Το παιχνίδι δεν είναι απλώς μια ευχάριστη απασχόληση ή ένας τρόπος να περνάει η ώρα. Είναι καθοριστικό για την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού, καθώς ενισχύει τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του, καλλιεργεί τις κοινωνικές του δεξιότητες και συμβάλλει στην ανάπτυξη της ψυχικής του ανθεκτικότητας.
Για μένα το παιχνίδι είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά για τον άνθρωπο σε κάθε ηλικία. Είναι ένας τρόπος να διατηρούμε ζωντανή τη χαρά μέσα μας.
-Το έργο μιλάει και για την αξία της συνύπαρξης. Πώς την μεταφέρει στους μικρούς θεατές;
-Η αξία της συνύπαρξης αναδεικνύεται μέσα από τις διαφορετικές σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στους ήρωες του έργου. Κάποιες σχέσεις οδηγούν στην απομόνωση και τον μαρασμό, ενώ άλλες ανθίζουν, αντέχουν στις δυσκολίες και αποκαλύπτουν τη δύναμη και την ομορφιά της φιλίας και της αγάπης. Μέσα από αυτές τις αντιθέσεις, ανακαλύπτουμε πόσο σημαντικό είναι να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα, να επικοινωνούμε, να μοιραζόμαστε και να αφήνουμε χώρο ο ένας για τον άλλον.
-Πού εστιάσατε την ματιά σας;
-Σε δύο πράγματα: στην ειλικρίνεια απέναντι στους μικρούς θεατές και στην «αθωότητα» των ηθοποιών που ενσαρκώνουν τους ήρωες του έργου. Με τον όρο «αθωότητα» δεν εννοώ, φυσικά, παιδιάστικα τερτίπια ή επιτηδευμένη παιδικότητα, αλλά την ικανότητα των ηθοποιών να συνδέονται με εκείνο το ζωντανό, αυθόρμητο κομμάτι του εαυτού τους που τους επιτρέπει να απορούν, να εκπλήσσονται, να μην τα ξέρουν όλα, αλλά να τα ανακαλύπτουν πάλι και πάλι από την αρχή.
-Πώς το έργο μιλάει σε κάθε ηλικία (μικρούς και μεγάλους);
-Τα θέματα που πραγματεύεται το έργο αφορούν εξίσου μικρούς και μεγάλους, καθώς αγγίζουν διαχρονικές ανάγκες και αναζητήσεις του ανθρώπου. Η παράσταση είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να απευθύνεται πρωτίστως στα παιδιά, με τρόπο άμεσο, ζωντανό και κατανοητό, αλλά χωρίς όμως να αποκλείει τους ενήλικες. Αντίθετα, πιστεύω πως μπορούν κι εκείνοι να την απολαύσουν, να συγκινηθούν και να ανακαλύψουν τις δικές τους αναγνώσεις. Ελπίζουμε πως στην παράσταση μας θα υπάρξει ένας κοινός τόπος συνάντησης, συγκίνησης και επικοινωνίας ανάμεσα σε μικρούς και μεγάλους θεατές.
-Ασχολείστε με τα παιδιά. Τι αγαπάτε περισσότερο σε αυτά;
-Αγαπώ τον αυθορμητισμό, την ειλικρίνεια την εκφραστικότητα, την αγάπη τους για το παιχνίδι, το φως που έχουν όταν χαμογελούν· αγαπώ το γέλιο τους, σέβομαι το κριτήριο τους, συγκινούμαι με την ευαισθησία τους, την καθαρότητα και την ευθραυστότητα τους.
-Τι σας εμπνέει για να γράψετε μια ιστορία;
-Όλα ξεκινούν από την ανάγκη μου για παιχνίδι, για συντροφιά, για δημιουργία, δηλαδή από την ανάγκη μου για επικοινωνία και για βαθύτερη σχέση με τον εαυτό μου και τον κόσμο. Η αφορμή είναι κάθε φορά διαφορετική, όμως τα θέματα που με απασχολούν και επανέρχονται στις ιστορίες μου παραμένουν, στον πυρήνα τους, τα ίδια.
Χρήσιμα
Καθημερινές παραστάσεις για σχολεία και κάθε Κυριακή στις 11 π.μ. για το ευρύ κοινό.
Κρατήσεις εισιτηρίων στο Τ. 2315 200 200 και στα εκδοτήρια του ΚΘΒΕ
Προπώληση εισιτηρίων: 2117700000, MORE.com, καταστήματα PUBLIC, καταστήματα NOVA.
Γενική είσοδος: 12 €, Σχολικό: 7€ (Ισχύει για ομαδική παρακολούθηση).
Για το ομαδικό εισιτήριο: Είναι απαραίτητη η κράτηση των εισιτηρίων, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας (Δευτέρα - Παρασκευή, πρωινές ώρες τηλ.: 2315200012).
Τις Κυριακές ισχύουν 20 θέσεις δωρεάν ανέργων ανά ημέρα παράστασης με δικαίωμα δωρεάν εισιτήριου και στο παιδί (μέχρι 3 παιδιά και μέχρι εξαντλήσεως των θέσεων).
