Απορρίπτουν τη λιτότητα στις κάλπες οι Ιταλοί – Τρέμουλο στο Βερολίνο η ισχυρή παρουσία Μπερλουσκόνι – Φάσμα ακυβερνησίας στη Ρώμη
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Κι όμως είναι ακόμη εδώ ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Πολλοί έκαναν το λάθος να τον θεωρήσουν ξεγραμμένο μετά την παραίτησή του από το πρωθυπουργικό αξίωμα το 2011. Έμεινε για καιρό είναι η αλήθεια στα ρηχά νερά. Σκόρπιες εμφανίσεις έκαναν τους πολιτικούς αναλυτές να τον θεωρήσουν απομεινάρι της περασμένης 20ετίας της Ιταλίας, όπου η γείτονα χώρα αναπτυσσόταν με την ιταλική δεξιά των μεγάλων επιχειρηματιών να λατρεύει τον ασύδοτο Καβαλιέρε. Η πολιτική επιβίωση του φοίνικα που αναδύεται απ’ τη στάχτη του είναι ένα μπερλουσκονικό παιχνίδι που ο Σίλβιο το ξέρει καλύτερα απ’ τον καθένα. Για το καλό της Ιταλίας πάντα.
«Η επιστροφή της μούμιας» είχε γράψει η γαλλική Λιμπερασιόν όταν ο Μπερλουσκόνι ανακοίνωνε την υποψηφιότητά του, καθώς λίγες μέρες πριν ο Μάριο Μόντι είχε απορρίψει την (προσχηματική) έκκληση του Καβαλιέρε να ηγηθεί της δεξιάς στις επερχόμενες τότε εκλογές. Εκείνη την περίοδο το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα του Μπερσάνι φαινόταν ο σίγουρος νικητής. Η μπερλουσκονική δεξιά ήταν τρίτη πίσω απ’ τον Μπέμπε Γκρίλο και οδηγούταν σε εκλογικό Βατερλό.
Κι όμως, μέσα από μία τηλεοπτική εκστρατεία περασμένων δεκαετιών, με κρεσέντο… ανθρώπινης πλευράς (από σκύλο μέχρι… αρραβωνιαστικιά ανακοίνωσε ο Σίλβιο για να συγκινήσει τους Ιταλούς), με την πάντοτε εύκαιρη ενεργοποίηση της Μίλαν («μηχανή… ψήφων» και όχι γκολ είναι για τους Ιταλούς αναλυτές ο Μπαλοτέλι), αλλά και υποσχέσεις φοροεπιστροφής του ιταλικού χαρατσιού (κόστους 4 δισ.), ο Καβαλιέρε επιβεβαίωσε τη φήμη του μεγάλου επιζώντα, ανέτρεψε τα δεδομένα, αλλά κυρίως τρόμαξε τη Γερμανία.
Ο λόγος ήταν πολύ απλός. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι είναι ο μόνος ηγέτης ευρωπαϊκού κράτους που δήλωσε ρητά πως αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν στηρίξει την Ιταλία, τότε η χώρα του θα βγει από το ευρώ. Δεν είναι απλά πράγματα αυτά. Ο Μπερλουσκόνι εκπροσωπεί, όπως προείπαμε, ένα πολύ μεγάλο και ισχυρό κομμάτι της επιχειρηματικής δεξιάς της Ιταλίας. Ένα πολύ δυσαρεστημένο κομμάτι, που τα χει βάλει με τη Γερμανία. Εξ ου και η Άνγκελα Μέρκελ δεν θέλει να βλέπει ούτε ζωγραφιστό τον Μπερλουσκόνι, ούτε καν σε εθιμοτυπικές συναντήσεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Ο αρχικός ενθουσιασμός έγινε τρέμουλο
Το μεσημέρι της Δευτέρας βρήκε την κεντροαριστερά του Μπερσάνι να πανηγυρίζει. «Τελείωσε η εποχή της δεξιάς» ήταν το σχόλιο του Δημοκρατικού Κόμματος (Pd), με τα exit poll να δείχνουν απόλυτη επικράτηση. 32-34% στη Γερουσία και 31-33% στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Τότε, προαλειφόταν μεγάλη νίκη επί της μπερλουσκονικής δεξιάς καθώς ο Λαός της Ελευθερίας (Pdl), εμφανιζόταν να έχει ποσοστό 22-24% στη Γερουσία και 21-23% στη Βουλή.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε όταν έκλεισαν οι κάλπες στις 15.00 (τοπική ώρα). Αμέσως μετά ξεκίνησε η καταμέτρηση των ψήφων, που έπαιξε άσχημο παιχνίδι στο Δημοκρατικό Κόμμα. Αρχικά, οι προβολές έδειχναν επικράτηση τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία, όμως, όσο περνούσε η ώρα ο Μπερλουσκόνι έκανε ξανά την ανατροπή.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα χθες το βράδυ, στη Γερουσία, η συμμαχία Μπερσάνι λάμβανε 32,1% και 104 έδρες, ο συνασπισμός της μπερλουσκονικής δεξιάς 30,1% και 123 έδρες, το Κίνημα 5 Αστέρων 23,19 και 57 έδρες και το κέντρο του Μόντι 9,2% και 17 έδρες. Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, η συμμαχία Μπερσάνι συγκεντρώνει 31,3%, ο συνασπισμός της δεξιάς 27,3%, το Κίνημα 5 Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο 25,6%, ο κεντρώος πόλος Μόντι 10,4%.
Έτσι, καμία πολιτική δύναμη δεν δύναται να εξασφαλίσει την πλειοψηφία, αφού ένα κόμμα-ή συνασπισμός- θα πρέπει να κερδίσει τουλάχιστον 158 από τις 315 έδρες της Γερουσίας για να μπορεί να περνά νόμους. Βεβαίως, ο εκλογικός νόμος που προκαλεί το χάος δεν είναι τυχαίος, καθώς το αποκαλούμενο Porcellum (Γουρούνι) σε αντίθεση με τη Βουλή, στη Γερουσία δίνει μπόνους πλειοψηφίας όχι σε εθνικό, αλλά περιφερειακό επίπεδο. Εφόσον, τα αποτελέσματα παραμείνουν δίχως μεγάλες αλλαγές η Ιταλία βρίσκεται αντιμέτωπη με το φάσμα της ακυβερνησίας.
Τρέμουλο και στα χρηματιστήρια
Η εκλογική ισχυροποίηση του Μπερλουσκόνι οδηγεί στην κρίση κυβερνησιμότητας και προκαλεί νευρικότητα στα χρηματιστήρια, αλλά και αμηχανία στο Βερολίνο.
Οι αρχικές προβλέψεις που δημοσιοποιήθηκαν μόλις έκλεισαν οι κάλπες και κατέτειναν σε επικράτηση του κεντροαριστερού συνασπισμού, προκάλεσαν άνοδο στο Χρηματιστήριο του Μιλάνου καθώς και σε άλλα ευρωπαϊκά, τάση που γρήγορα εξανεμίστηκε όσο τα νέα και πιο σταθμισμένα δημοσκοπικά ευρήματα έρχονταν στο φως.
«Αυτό που ούτε κατά διάνοια θέλουμε να ακούσουμε είναι μια ανανέωση των φόβων διάσπασης της ευρωζώνης», σημειώνει στο Reuters o επικεφαλής της Lazard Capital Markets στη Νέα Υόρκη, ενώ την ίδια στιγμή το ΒΒC διακρίνει κίνδυνο αδιεξόδου στην Ιταλία και η Wall Street Journal σχολιάζει με το πρωτοσέλιδο ηλεκτρονικό της δημοσίευμα ότι: «Οι Ιταλοί απορρίπτουν στην κάλπη τη λιτότητα».
Αν και άνοιξε ανοδικά, η Wall Street άρχισε να χάνει τα κέρδη μετά το κλείσιμο των ευρωαγορών και στις 8.00 το απόγευμα της Δευτέρας ο δείκτης Dow Jones υποχωρούσε 0,4%, ο S&P κινείτο 0,37% χαμηλότερα στις 1.510 μονάδες και ο Nasdaq υποχωρούσε κατά 0,15% στις 3.170 μονάδες. Οι αγορές στο Μιλάνο αλλά και την Φρανκφούρτη εκτινάχθηκαν αρχικά πάνω από 2% προεξοφλώντας ότι η ιταλική κάλπη θα έχει το αποτέλεσμα των προ 15νθημέρου δημοσκοπήσεων, διασφαλίζοντας τη συνέχιση της πολιτικής των μεταρρυθμίσεων.
Η ανατροπή στις προβλέψεις για την ιταλική Γερουσία περιόρισε αισθητά τα κέρδη τους και τελικά ο δείκτης FTSE έκλεισε 0,3% υψηλότερα στις 6.355 μονάδες, ο DAX με άνοδο 1,45% στις 7.773 μονάδες, ενώ ο CAC με κέρδη 0,4% στις 3.721 μονάδες. Στο Μιλάνο ο δείκτης MIB που εκτινάχθηκε ενδοσυνεδριακά έως 4% υψηλότερα, έκλεισε με άνοδο 0,73% στις 16.352 μονάδες.
Το εκπληκτικό αστέρι!
Ο Γενοβέζος κωμικός Μπέπε Γκρίλο με το αντισυστημικό μπλογκο-Κίνημα των 5 Αστέρων ήταν η μεγάλη έκπληξη των εκλογών, καθώς ήταν ο άνθρωπος που κέρδισε τις ψήφους των δυσαρεστημένων από ένα σάπιο πολιτικό σύστημα πολιτών. Οι επιδόσεις του ξεπερνούν τα προγνωστικά και έφτανε μέχρι και την πρωτιά στη Γερουσία, δίχως τους συνασπισμούς κεντροαριστεράς και δεξιάς. Αντιθέτως, ο Μόντι δεν έπεισε τους Ιταλούς. Η Επιλογή Πολιτών του Προφεσόρε κινήθηκε χαμηλότερα των προσδοκιών, με τους κεντρώους εταίρους του να καταβαραθρώνονται στην κάλπη -Τζανφράνκο Φίνι του κόμματος Μέλλον και Ελευθερία (Fli) και Πιερ Φερντινάντο Καζίνι της Ένωσης Κέντρου (Udc).
