Είναι σαφές πως πολιτικά ο Φραγκίσκος ήταν αντίθετος και με την Κ. Κίρχνερ και με τον άνδρα της Νέστορ Κίρχνερ, ενώ το παρελθόν του στην Αργεντινή του «Βρώμικου Πολέμου» είναι όσο σκοτεινό ταιριάζει σ’ έναν Πάπα
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Είναι φανερό πως η επιλογή του Αργεντινού Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο έχει αφήσει πολύ ικανοποιημένη την Αμερική. Ο ίδιος ο καρδινάλιος της Νέας Υόρκης, ονόματι Τίμοθι Ντόλαν, ήταν τόσο πανευτυχής που δεν δίστασε να αποκαλύψει τι ακριβώς ειπώθηκε εντός του Κονκλαβίου όταν ο Μπεργκόλιο γινόταν Φραγκίσκος ο Α’. «Έκανε πρόποση λέγοντας «μακάρι ο θεός να σας συγχωρήσει γι’ αυτό που κάνατε», δήλωση η οποία στη Ελλάδα έχει λανθασμένα αποδοθεί δήθεν στον εκπρόσωπο του Βατικανού, όταν ακόμη κι απ’ τη φύση της είναι φανερό πως δεν θα έβγαινε παρά έξω αν δεν ήταν τόσο ενθουσιώδης με την επιλογή Μπεργκόλιο ο Τ. Ντόλαν! Οι ίδιοι οι κανόνες αιώνων του Κονκλαβίου δεν επιτρέπουν στους καρδινάλιους να μεταφέρουν τι ειπώθηκε μέσα στην κλειστή αίθουσα απ’ την στιγμή που ακούγεται η φράση «extra omnes» και μένουν μονάχα οι καρδινάλιοι που έχουν δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
Κι αν η Βόρεια Αμερική πέταξε τη σκούφια της, θετικά ήταν τα μηνύματα και από την Λατινική Αμερική. Είναι απολύτως λογικό αυτό σε επίπεδο πολιτικό, καθώς κανένας ηγέτης κράτους, ποτέ στην Ιστορία δεν πρόκειται να τα βάλει με τον Πάπα, όταν η πολιτική επιρροή του προκαθήμενου της καθολικής εκκλησίας είναι πολύ ισχυρότερη απ’ τους περισσότερους ηγέτες κρατών. Στην Λατινική Αμερική, λοιπόν, η Κριστίνα Κίρχνερ ήταν απ’ τους πρώτους ηγέτες κρατών που έδωσε τα συγχαρητήριά της στον Φραγκίσκο τον Α’ . Δεν είναι και λίγο πράγμα, ο Πάπας να έχει καταγωγή απ’ την Αργεντινή. Ωστόσο, είναι σαφές πως πολιτικά ο Φραγκίσκος ήταν αντίθετος και με την Κ. Κίρχνερ και με τον άνδρα της Νέστορ Κίρχνερ, ενώ το παρελθόν του στην Αργεντινή του «Βρώμικου Πολέμου» είναι όσο σκοτεινό ταιριάζει σ’ έναν Πάπα.
Χθες, λοιπόν, το Βατικανό διέψευσε σε έντονο ύφος τις επικρίσεις, που επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά την εκλογή του Πάπα, ότι ο Φραγκίσκος «παρέμεινε σιωπηλός» κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Χόρχε Βιντέλα στην Αργεντινή το διάστημα 1976-1983. «Αυτό πρέπει να διαψευσθεί με σαφή και κατηγορηματικό», τόνισε ο εκπρόσωπος της Αγίας Έδρας, πατέρας Φεντερίκο Λομπάρντι, ενώ προσέθεσε ότι οι κατηγορίες «αποκαλύπτουν αντικληρικά αριστερά στοιχεία που συνήθιζαν να βάλλουν κατά της Εκκλησίας».
Δεν είναι έτσι. Ο Μπεργκόλιο ήταν ο επικεφαλής των Ιησουιτών από το 1973-1979 και ως εκ τούτου είχε κληθεί σε δικαστήριο να καταθέσει για το ρόλο του κατά τη διάρκεια της άγριας δικτατορίας. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Ολόκληρη η καθολική εκκλησία στήριξε τη χούντα. Ο Μπεργκόλιο δύο φορές αρνήθηκε να καταθέσει. Όταν εμφανίστηκε στο δικαστήριο, οι δικηγόροι δεν μπόρεσαν να του καταλογίσουν τίποτε πέρα από «υποχωρητική στάση», κάτι πολύ φυσιολογικό για τον «βρώμικο πόλεμο», περίοδος σκοτεινή, με ντοκουμέντα και στοιχεία να καταστρέφονται, ανθρώπους να βασανίζονται, να χάνονται, να δολοφονούνται.
Η υπόθεση του ίδιου του Μπεργκόλιο έχει αναδειχθεί από το βιβλίο του δημοσιογράφου Οράσιο Βερμπίτσκι ονόματι «Η Σιωπή». Εκεί ο δημοσιογράφος καταγράφει τη μαρτυρία του κληρικού Φρανθίσκο Χαλίθ, ο οποίος απήχθη μαζί με τον επίσης κληρικό Ορλάντ Γιόριο τον Μάιο του 1976. Το Πολεμικό Ναυτικό της Αργεντινής κράτησε τους δύο άνδρες παράνομα για μήνες, ενώ όπως καταγγέλλει ο Φ. Χαλίθ, ο Μπεργκόλιο έδωσε το πράσινο φως για την απαγωγή τους. Λόγος ήταν η δουλειά των κληρικών στις φαβέλες της χώρας.
«Ποτέ δεν υπήρξαν σαφείς ή πειστικές κατηγορίες εναντίον του», συνέχισε ο Λομπάρντι, αναφέροντας ότι ο Μπεργκόλιο ανακρίθηκε, αλλά δεν κατηγορήθηκε για τίποτα. Όντως. Αυτό είναι αλήθεια.
