Ξεσάλωσαν Αμερικανοί και Τούρκοι! Θέλουν "λύση" εδώ και τώρα!
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Δραματικές είναι οι μέρες αυτές για την Κύπρο. Οι κάμερες όλων των μεγάλων δικτύων του κόσμου έχουν συρρεύσει στη Λευκωσία, καταγράφοντας την ιστορική ανατροπή του πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περί της κίνησης κεφαλαίων, στην πρώτη ντε φάκτο έξοδο χώρας από το ευρώ. Οι Κύπριοι, όμως, τους εξέπληξαν. Καμία έκρηξη ή εξέγερση δεν υπήρξε. Ίσως γιατί οι ίδιοι οι πολίτες του νησιού γνωρίζουν πως το δικό τους μνημόνιο δεν επιβάλει μονάχα μειώσεις μισθών, συντάξεων, ακόμη και συντριπτική πτώση του βιοτικού επιπέδου. Η οικονομική κατοχή σε συνδυασμό με την εγκληματική προεδρία του Νίκου Αναστασιάδη οδηγεί μαθηματικά σε νέα περίοδο όξυνσης του Κυπριακού.
Μέσα σε λιγότερες από τρεις εβδομάδες της προεδρίας του υποστηρικτή του σχεδίου Ανάν, Ν. Αναστασιάδη, η Κύπρος έχει «κλείσει» τα σύνορά της. Τόσο πρακτικά, όσον αφορά το ζήτημα των τραπεζών και των κεφαλαίων, όσο και γεωπολιτικά. Από τη μία πλευρά, η «συμμαχική» Ευρώπη έχει εγκαθιδρύσει ένα μοναδικό καθεστώς ανά την ευρωζώνη. Αυτό έχει το εξής αποτέλεσμα που έχει αποσιωπηθεί εντέχνως: Ασχέτως τι ακριβώς θέλει η ηγεσία της Κύπρου η Λευκωσία από χθες το πρωί δεν είναι μέλος ενός «κοινού νομίσματος». Έχει μετατραπεί σε μία οικονομία φάντασμα, για αγνώστου διαρκείας διάστημα, κάτι που θέτει εν αμφιβόλω ακόμη και την διατήρηση έστω και του «κυπριακού ευρώ».
Απολύτως παραδομένη στο Βερολίνο, τη Φρανκφούρτη και τις Βρυξέλλες είναι πλέον η κυπριακή οικονομία. Αυτή την οικονομική κατάρρευση βλέπουν Αμερικανοί και Τούρκοι και τρελαίνονται από βιασύνη για να υλοποιήσουν τα σχέδια τους! Βγάζει μάτι ο τίτλος των Τάιμς της Νέας Υόρκης για τις επιδιώξεις της Ουάσιγκτον στην περιοχή. «Για την Κύπρο, επείγουσα είναι η ανάγκη να είναι καλή με την Τουρκία», λέει αποκαλυπτικά και συνεχίζει πως «Με την οικονομία διαλυμένη, το ανατολικότερο άκρο της ΕΕ θα υποχρεωθεί να φρεσκάρει τις σχέσεις της με την Τουρκία ώστε να γίνουν πραγματικότητα οι δυνατότητες με το αέριο»!
Βέβαια, οι Τούρκοι είχαν ήδη προκαλέσει με τις ανοησίες του υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Μ. Μπαγίς, περί δανείου από τα κατεχόμενα, όμως, χθες ο Α. Νταβούτογλου το έκανε ακόμη πιο σαφές. Είτε θα εκμεταλλευτούμε από κοινού το φυσικό αέριο, είτε θα πάμε σε λύση δύο κρατών, είπε ο Τούρκος ΥΠΕΞ, για να εκθέσει πλήρως και τον νέο πρόεδρο της Κύπρου λέγοντας πως: «Η εκλογή Αναστασιάδη αναπτέρωσε τις ελπίδες»! Οι Τούρκοι εντείνουν την επιθετικότητά τους με τις πλάτες των ΗΠΑ, βεβαίως. Επανερχόμενοι στο άρθρο των Τάιμς, αρκεί να αναφέρουμε πως τρεις μέρες μετά το συγγνώμη του Νετανιάχου προς τον Ερντογάν, μία κίνηση ασυνήθιστη για ισραηλινή ηγεσία που έχει σωστά ερμηνευτεί ως τσιρότο – κι όχι κάτι παραπάνω όμως - στις σχέσεις Τελ Αβίβ-Άγκυρας μέσω της επίσκεψης Ομπάμα, οι Αμερικανοί είναι βέβαιοι πως το Ισραήλ θα συμφωνήσει με την νέα αναβάθμιση της Τουρκίας στην περιοχή. Εξ ου και άνετα γράφουν πως η μόνη λύση της Κύπρου είναι να μεταφέρει το αέριο μέσω Τουρκίας!
Για να τα πούμε συνοπτικά, η Κύπρος αυτή τη στιγμή δεν έχει να αντιμετωπίσει απλά και μόνο την οικονομική ασφυξία. Τουναντίον, η ασφυξία προκλήθηκε ώστε να προχωρήσουν τα εξής: 1) νέο σχέδιο Ανάν, όπως δείχνει η ευθυμία του Νταβούτογλου για την εκλογή Αναστασιάδη, αλλά αναφέρεται ρητά και στους Τάιμς: «οι εξελίξεις θα εξωθήσουν τους Ελληνοκύπριους προς κάποια επίλυση του Κυπριακού», 2) μεταφορά του φυσικού αερίου στην Τουρκία, με κάποια απ’ τις μεθόδους που προτείνει ο Α. Νταβούτογλου. Το εντυπωσιακό είναι πως ούτε τρεις μέρες δεν κρατήθηκαν για να βγάλουν στη φόρα τις επιδιώξεις τους!
Οι «θερμές θάλασσες» καίνε τη Ρωσία
Ίσως ο λόγος που δεν κρατιούνται να σχετίζεται με το Κρεμλίνο. Για να γυρίσουμε λίγο πίσω, να ξεκαθαρίσουμε πως διαφωνούμε με την επικρατούσα άποψη πως «ο Πούτιν γύρισε την πλάτη στους Κύπριους», μία άποψη που παρουσιάζει την γεωπολιτική στρατηγική ως μία συνάντηση δύο ανδρών, κι όχι ως μία διαρκή διαδικασία. Ας δούμε γιατί. Είναι δεδομένο πως η σημερινή ηγεσία της Κύπρου, απ’ την πρώτη μέρα είχε βάλει φραγμούς στις σχέσεις της με τη Ρωσία, όταν ο Ν. Αναστασιάδης έκανε λόγο για ένταξη της χώρας του στο ΝΑΤΟ, κάτι για το οποίο τον κατηγορούσαν όλοι του οι αντίπαλοι προεκλογικά στο νησί ως «απομόνωση απ’ τη φίλη Ρωσία».
Όντως, έτσι είναι. Έτσι, κανένα λόγο δεν είχε το Κρεμλίνο να στηρίξει τον Ν. Αναστασιάδη, την ώρα μάλιστα που η Λευκωσία ζητούσε… λεφτά για να μείνει στο άρμα της Ευρώπης και να προσδεθεί στο ΝΑΤΟ. Πάλι, η επικρατούσα άποψη μιλάει απλουστευτικά για τους οικονομικούς δεσμούς με τη Γερμανία. Όντως, υπάρχει βάση σ’ αυτό το επιχείρημα, όμως, την ίδια στιγμή η Ρωσία έχει στραμμένο το βλέμμα της στην τελική λύση για τη Συρία, τον σημαντικότερο γεωπολιτικό σύμμαχό της στην Μεσόγειο, με τη ρωσική ναυτική βάση στο λιμάνι Ταρτούς.
Ακόμη και με το κινορωσικό βέτο στο ΝΑΤΟ, η μοίρα του Μπασάρ Αλ Άσαντ δείχνει προδιαγεγραμμένη. Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, υπό την έγκριση των ΗΠΑ, έχουν αναθρέψει εδώ και δύο χρόνια την πολεμική αντίσταση κατά του Άσαντ, μία αντίσταση που εχθρεύεται ήδη Ρωσία και Κίνα για την στήριξή τους στο καθεστώς. Την ώρα, λοιπόν, που η Κύπρος βιώνει δραματικές ώρες, ο αραβικός σύνδεσμος νομιμοποιούσε πλήρως τον εξοπλισμό των ανταρτών της συριακής αντιπολίτευσης από αραβικές κυβερνήσεις προαλείφοντας την τελική μάχη για την καθαίρεση του Άσαντ. Όπως έχει ειπωθεί πολλάκις, αν η Συρία πέσει, το μέλλον της είναι πλήρως απρόβλεπτο, η διαίρεσή της βέβαιη, όσο βέβαιη όσο και η έξοδος των Ρώσων από την Ταρτούς.
Έτσι, Αμερικανοί και Τούρκοι απ’ τη μία ξέρουν πως πρέπει να κινηθούν ταχέως, ενώ απ’ την άλλη ποντάρουν τα πάντα στον νέο πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη. Για να το πούμε ανοικτά, αν οι Ρώσοι χάσουν την Ταρτούς, η Κύπρος θα μπορούσε να είναι ιδανική για ναυτική βάση. Γι’ αυτό καλύτερα να μετράμε τα λόγια μας όσον αφορά «τη ρωσική άρνηση να βοηθήσει την Κύπρο». Οι γεωπολιτικές αλλαγές στην περιοχή ούτως ή άλλως, με την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, θα αλλάξουν. Και η Κύπρος θα βρίσκεται εκών άκων στην καρδιά των αλλαγών. Η ηγεσία της, όμως, φαντάζει πλήρως ανίκανη ώστε να εκμεταλλευτεί αυτές τις αλλαγές.
