">
«Η πυροσβεστική έρχεται για να βοηθήσει ανθρώπους σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης. Είναι αντιφατικό να βοηθά τις τράπεζες που βάζουν τις ζωές των ανθρώπων σε κίνδυνο»
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ο κατασκευαστικός κλάδος ήταν κάποτε η ατμομηχανή της μεγαλύτερης χώρας της ιβηρικής χερσονήσου. Στην χρυσή δεκαετία της Ισπανίας, από το 1996 μέχρι το 2007, οι κατασκευαστικές έβγαζαν υπερκέρδη με… κοινωνικό προφίλ την πτώση της μόνιμης πληγής της Ισπανίας, της ανεργίας, ενώ οι τράπεζες τροφοδοτούσαν με φθηνό χρήμα την κατασκευή και αγορά ακινήτων. Η φούσκα, όμως, έσκασε. Ο κατασκευαστικός κλάδος αφανίστηκε. Οι τράπεζες στράφηκαν, όπως κάνουν πάντα σε ανάλογες περιστάσεις, στον «εχθρό των ιδιωτικών επενδύσεων» (όπως ακούμε κατά κόρον), το κράτος. Η μεγαλύτερη τράπεζα στεγαστικών δανείων, η Bankia, εθνικοποιήθηκε. Οι ζημιές της πέρασαν στο ισπανικό κράτος και στον ισπανικό λαό. Ένας λαός που στην κυριολεξία ξεσπιτώθηκε. Και ζήτησε πίσω το δικαίωμα του στην κατοικία, έχοντας πληρώσει εν τω μεταξύ ένα βαρύ φόρο αίματος.
Μέχρι την αυτοκτονία έφτασαν πολλοί Ισπανοί μετά το ειδοποιητήριο έξωσης. Δεν θα επιμείνουμε καθόλου στην πράξη αυτοχειρίας που οδηγήθηκαν αυτοί οι άνθρωποι. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που συναντάται και στη χώρα μας. Είναι διαχρονικό χρέος των κυβερνήσεων όλων των χωρών να προστατεύουν τους πολίτες τους από τέτοιες πράξεις. Το λεγόμενο κοινωνικό δίχτυ θα έπρεπε να αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητα για χώρες που πλήττονται από κρίσεις που οδηγούν στην ανέχεια, την απελπισία και την απόγνωση. Είναι η απόλυτη αποτυχία της ίδιας της δημοκρατίας όταν μία κυβέρνηση εισακούει τους πολίτες της μονάχα μετά από αυτόν τον άσκοπο, άδικο φόρο αίματος.
Τον περασμένο Νοέμβριο, εκατοντάδες χιλιάδες ήταν οι Ισπανοί που ένωσαν τις φωνές τους για να υπερασπιστούν αυτούς που δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους. Η Πλατφόρμα Θυμάτων των Εξώσεων συγκέντρωσε πάνω από 1,4 εκατ. υπογραφές, σχεδόν υπερτριπλάσιες από τις 500.000 που απαιτούνται στην Ισπανία για να κατατεθεί ένα νομοσχέδιο από πολίτες ενώπιον του κοινοβουλίου. Η κυβέρνηση, απρόθυμα, εφάρμοσε ένα σχέδιο «ανθρωπιστικής κρίσης», όπως δήλωνε η εκπρόσωπός της Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία. Οι εξώσεις σταμάτησαν «για τις πλέον ευπαθείς ομάδες» του πληθυσμού, στις οποίες περιλαμβάνονται οι πολύτεκνες οικογένειες, οι ΑΜΕΑ και οι μακροχρόνια άνεργοι, που δεν δύνανται πλέον να εξυπηρετούν τις δανειακές υποχρεώσεις τους».
Λίγες ώρες αργότερα, η Πλατφόρμα Θυμάτων των Εξώσεων χαρακτήριζε τα μέτρα «διακοσμητικά, ευκαιριακά, τμηματικά και ανεπαρκή», αφού ανακοινώθηκαν ύστερα από τουλάχιστον 1.000.000 (!) εξώσεις και ενώ περισσότεροι από 400.000 χιλιάδες είχαν μείνει στο δρόμο. Έκτοτε, χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν σχεδόν κάθε εβδομάδα σε όλη τη χώρα απαιτώντας να καταρτιστεί ένας νέος νόμος ο οποίος θα δώσει τέλος στις εξώσεις.
Πλέον, όμως, η συντηρητική κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι, ο οποίος ταλανίζεται προσωπικά από σκάνδαλο χρηματισμού με σπόνσορα… κατασκευαστικές εταιρίες, έχει και έναν νέο αντίπαλο. Ακολουθώντας ρητά την στρατηγική της απόρριψης των αιτημάτων και την καταστολή έναντι της ενσωμάτωσης των κοινωνικών τάξεων, η κυβέρνηση έχει στρέψει εναντίον της και τους ίδιους τους Ισπανούς πολίτες που πραγματοποιούν τις εξώσεις!
Η ανυπακοή ξεκίνησε από τους κλειδαράδες που αρνούνται να βοηθήσουν τους δικαστικούς κλητήρες ανοίγοντας τις πόρτες των σπιτιών ώστε να εκτελεστεί η τραπεζική εντολή εξώσεως. Έτσι, η κυβέρνηση στράφηκε στην πυροσβεστική. Έλα όμως που και οι πυροσβέστες είχαν την ίδια άποψη! Πλέον κλειδαράδες και πυροσβέστες αρνούνται να πετάξουν τον κόσμο στο δρόμο. Πρόκειται για σημαντική ενέργεια τεράστιου συμβολικού χαρακτήρα, η οποία μπορεί να αναδείξει την αδυναμία των κρατών να προχωρούν άνευ αντιστάσεως στα μέτρα ολέθρου που συλλήβδην εφαρμόζονται ανά την Ευρώπη.
«Οι ζωές ολόκληρων οικογενειών καταστρέφονται κι εμείς λειτουργούσαμε ως εκτελεστές» δηλώνει στο AFP, ο πρόεδρος της Ένωσης Κλειδαράδων, David Ormaechea. Κι όταν κλήθηκαν οι πυροσβέστες να ανοίγουν τις πόρτες όσων ιδιοκτητών αντιστέκονταν στην έξωση, η αντίδραση τους ήταν ίδια.
Την περασμένη Τρίτη στην πόλη Λα Κορούνια, η πυροσβεστική κλήθηκε να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού μιας 86χρονης.
Ένα πλήθος διαδηλωτών συγκεντρώθηκαν έξω από το σπίτι προκειμένου να εμποδίσουν την έξωση. Οι πυροσβέστες όταν έφτασαν στο σημείο και έμαθαν τι έπρεπε να κάνουν αρνήθηκαν να ανοίξουν την πόρτα. Μάλιστα, μερικοί εξ αυτών προσχώρησαν στους διαδηλωτές προκειμένου να διαμαρτυρηθούν.
Πυροσβέστες και σε άλλες περιοχές όπως η Καταλονία και η Μαδρίτης έχουν ακολουθήσει αυτό το δρόμο.
«Η πυροσβεστική έρχεται για να βοηθήσει ανθρώπους σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης. Είναι αντιφατικό να βοηθά τις τράπεζες που βάζουν τις ζωές των ανθρώπων σε κίνδυνο» σημειώνει ο συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των πυροσβεστών της Καταλονίας, Antonio del Rio. «Το μόνο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να βοηθούμε τους πολίτες» τονίζει άλλος πυροσβέστης. «Ανοίγουμε τα σπίτια όταν υπάρχει κίνδυνος. Το να βγάλεις μια 86χρονη από το σπίτι της δεν είναι κατάσταση κινδύνου», λέει αφοπλιστικά.
