Οι αποκαλύψεις για τις παρακολουθήσεις των τηλεπικοινωνιών λοιπόν συνεχίζονται. Μετά τη βρετανική Guardian που αποκάλυψε πως τα στοιχεία τηλεφωνικών επικοινωνιών των πελατών της Verizon συλλέγονται και παραδίδονται από την εταιρεία κολοσσό, «σε καθημερινή βάση», στην αμερικανική Yπηρεσία Eθνικής Aσφάλειας (NSA), χθες ήταν η σειρά της Washington Post να προκαλέσει διατλαντικό σάλο, φέρνοντας στο φως το πρόγραμμα PRISM που υποστηρίζει πως δίνει άμεση πρόσβαση στις αρχές των ΗΠΑ σε στοιχεία χρηστών των δημοφιλέστερων διαδικτυακών εταιρειών. Όπως αναφέρει η Washington Post, στις εταιρείες συμπεριλαμβάνονται η Microsoft, η Yahoo, η Google, η Facebook, η PalTalk, η AOL, το Skype, το YouTube και η Apple.
Σύμφωνα με τη Washington Post, λοιπόν, η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας και το FBI έχουν άμεση πρόσβαση στους διακομιστές των εννέα αυτών κολοσσών του διαδικτύου -και κατ' επέκταση στα στοιχεία των χρηστών τους. Με το πρόγραμμα, το οποίο περιγράφεται ως PRISM σε άκρως απόρρητο έγγραφο, γνώση του οποίου επικαλείται η Washington Post, υποστηρίζεται πως οι αμερικανικές αρχές έχουν πρόσβαση σε συνομιλίες ήχου και βίντεο, φωτογραφίες, e-mail, αρχεία και στοιχεία σύνδεσης που επιτρέπουν τον εντοπισμό ξένων στόχων.
Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζος Έρνεστ, επιβεβαίωσε εμμέσως τα αναφερόμενα στο δημοσίευμα λέγοντας ότι δεν θα συζητήσει απόρρητες πληροφορίες. Ο Διευθυντής Μυστικών Υπηρεσιών (χαρτοφυλάκιο στην αμερικανική κυβέρνηση) Τζέιμς Κλάπερ χαρακτήρισε «καταδικαστέα» τη δημοσίευση της υπόθεσης, λέγοντας πως αποχαρακτηρίζονται ορισμένες πλευρές του προγράμματος ώστε να γνωρίζουν οι Αμερικανοί τα όριά του. Λέγοντας πως τα δημοσιεύματα περιείχαν ανακρίβειες, ο Κλάπερ υπογράμμισε πως η πρόσβαση στα εξωτερικά στοιχεία επικοινωνιών δίνεται μόνο όταν υπάρχουν «βάσιμες υποψίες» που στηρίζονται από γεγονότα.
Αρνούνται οι εταιρείες πως δίνουν «άμεση πρόσβαση»
Οι μεγάλες εταιρείες που αναφέρονται στο δημοσίευμα της Washington Post για το PRISM έσπευσαν να διαψεύσουν πως παρέχουν «άμεση πρόσβαση» στους διακομιστές των συστημάτων τους. Η Google, η μεγαλύτερη διαδικτυακή μηχανή αναζήτησης, ανακοίνωσε ότι παρά τις προηγούμενες αναφορές ότι είχε αφήσει ένα «ανοιχτό παράθυρο» στις κυβερνητικές υπηρεσίες, ουδέποτε παρείχε τέτοιου είδους πρόσβαση στα δεδομένα των χρηστών της. Από την πλευρά της η Microsoft ανακοίνωσε ότι δεν συμμετέχει εθελοντικά σε οποιοδήποτε κυβερνητικό πρόγραμμα συλλογής δεδομένων και ότι συμμορφώνεται μόνο «με τις διαταγές για αιτήσεις ειδικών λογαριασμών».
Ο επικεφαλής του Facebook σε θέματα ασφαλείας, Τζο Σάλιβαν, δήλωσε: «Δεν παρέχουμε σε καμία κυβερνητική υπηρεσία άμεση πρόσβαση στους διακομιστές του Facebook. Όταν ζητείται από την εταιρεία να παράσχει δεδομένα ή πληροφορίες σχετικά με συγκεκριμένα άτομα, εμείς εξετάζουμε προσεκτικά κάθε τέτοιο αίτημα, συμβουλευόμαστε τους ισχύοντες νόμους και παρέχουμε τις πληροφορίες εφόσον αυτό απαιτείται από το δίκαιο». Παρομοίως, ο εκπρόσωπος της Apple, Στιβ Ντόουλινγκ, δήλωσε: «Δεν έχουμε ακουστά το PRISM. Δεν παρέχουμε σε καμία κυβερνητική υπηρεσία άμεση πρόσβαση στους σέρβερ μας και οποιαδήποτε κυβερνητική υπηρεσία ζητά πληροφορίες σχετικά με τους πελάτες μας, πρέπει να έχει δικαστική εντολή». Ερωτηθείς εάν η Apple έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα συλλογής δεδομένων της NSA και του FBI, η εταιρεία αρνήθηκε να απαντήσει.
Τι είναι το πρόγραμμα PRISM
Το PRISM φαίνεται να αποτελεί τον «κληρονόμο» της «παράδοσης» συνεργασίας των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών με 100 «έμπιστες» εταιρείες κατά τη δεκαετία του 1970. Η NSA χαρακτήριζε τον ευρύτερο τομέα ως Special Source Operations, και το PRISM φαίνεται να κατατάσσεται εκεί. Η ουσία του είναι ότι, μέσω του PRISM, παρέχεται στην υπηρεσία η δυνατότητα παρακολούθησης τηλεπικοινωνιών χωρίς πρώτα να απαιτείται δικαστική εντολή/ ένταλμα και σχετικό αίτημα προς την εκάστοτε εταιρεία. Φαίνεται πως στήθηκε έχοντας κατά νου το να «προσπεραστούν» τα μειονεκτήματα των ενταλμάτων της FISA (Foreign Intelligence Surveillance Act) όσον αφορά την παρακολούθηση ξένων πολιτών που είναι ύποπτοι για τρομοκρατία. Το FBI φαίνεται να λειτουργεί ως ενδιάμεσος μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών και των εταιρειών του χώρου της τεχνολογίας. Το όλο πρόγραμμα φαίνεται να διεξάγεται παράλληλα με ένα άλλο πρόγραμμα, υπό την κωδική ονομασία BLARNEY, που συλλέγει metadata- πληροφορίες τεχνικής φύσης σχετικά με το traffic και δικτυωμένες συσκευές.
