Κι έτσι ξαφνικά η κρίση της ευρωζώνης ξυπνά από τη χειμερία νάρκη της και ετοιμάζεται να κατασπαράξει πρώτα απ’ όλα την κυβέρνηση του Πάσους Κοέλιο στην Πορτογαλία. Το μήνυμα της γενικής απεργίας την περασμένη Παρασκευή ήταν σαφές: Να παραιτηθεί η κυβέρνηση Κοέλιο αμέσως. Έπειτα, ήρθε η παραίτηση του υπουργού Οικονομικών Βιτόρ Γκασπάρ- λόγω της ανοικτής ρήξης του με το συνταγματικό δικαστήριο της χώρας που είχε κατ’ επανάληψη μπλοκάρει κάποια από τα μέτρα λιτότητας που προωθούσε - και η τοποθέτηση στη θέση του, της Μαρία Λουΐς Αλμπουκέρκι. Η τέλεια καταιγίδα για τον Κοέλιο ήταν η παραίτηση και του υπουργού Εξωτερικών Πάουλου Πόρτας, επικεφαλής του μικρού συντηρητικού κόμματος CFS-PP, εταίρου του κυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος διαφώνησε με την επιλογή της Αλμπουκέρκι.
Έτσι, παρότι το βράδυ της Τρίτης ο Κοέλιο σε δηλώσεις του δεν έκανε δεκτή την παραίτηση Πόρτας, λέγοντας πως η κυβέρνησή του θα συνεχίσει την πορείας της, χθες το πρωί οι αγορές είχαν ήδη πανικοβληθεί. Άσχημα. Εν μέσω, λοιπόν, φιλολογίας για νέες παραιτήσεις υπουργών, τα επιτόκια των 10ετών πορτογαλικών ομολόγων έφτασαν στο 8%, ενώ οι μετοχές των πορτογαλικών τραπεζών στο χρηματιστήριο χτυπούσαν κόκκινο. Όπως μεταδίδει το Ρόιτερς, η Banco Espirito Santo κατέγραψε πτώση 12% και η Banco Comersian Portugues 16%!
Αυτά σε μία χώρα που έχει χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα προς μίμηση από τη Γερμανία, για την πιστή εφαρμογή του προγράμματος και την ανόρθωση της οικονομίας που έχει καταφέρει. «Η φήμη του καλού μαθητή θα είναι πλέον αδύνατον να διατηρηθεί, ενώ το ΔΝΤ είχε από τον περασμένο μήνα πει πως το χρέος της Λισαβόνας είναι… εύθραυστο», γράφει το Ρόιτερς, ενώ η κρίση που βιώνουν στην καθημερινότητά τους οι πολίτες του ευρωπαϊκού νότου (κυρίως) έβγαινε και πάλι απ’ την ντουλάπα και για τους ταγούς της Ευρώπης. «Δεν έχει τελειώσει ούτε κατά διάνοια. Μπορεί τον τελευταίο καιρό να μην ήταν εμφανές, όμως κάτω από την επιφάνεια υπάρχει ακόμη μία σειρά πραγμάτων που μπορεί να μας τραυματίσει», έλεγε Ευρωπαίος διπλωμάτης.
Όλα αυτά ενόψει και του Γιούρογκρουπ της Δευτέρας, όταν και οι 17 υπουργοί Οικονομικών θα προσπαθούσαν να διατηρήσουν την αισιοδοξία σε υψηλά επίπεδα. Μία αισιοδοξία πλήρως αβάσιμη όπως αποδεικνύεται μέσα σε λίγες ώρες της πολιτικής κρίσης της Πορτογαλίας.
Μάλιστα, η εξέλιξη αυτή έρχεται να συμπληρώσει την κατραπακιά των ανακοινώσεων των Κεντρικών Τραπεζών Αμερικής και Κίνας, οι οποίες τον περασμένο μήνα ανακοίνωσαν πως έρχεται η ώρα να απομακρυνθούν από την νομισματική χαλάρωση που εφαρμόζουν εδώ και μήνες. Θα έπρεπε να είναι μέχρι σήμερα σαφές πως όταν οι Κεντρικές Τράπεζες καθορίζουν την ευρωστία των αγορών και η κυβερνητική κρίση σε μία κατά τα άλλα μικρή ευρωπαϊκή χώρα μπορεί να οδηγήσει σε ανάφλεξη, οι αυταπάτες περί «αυτορυθμιζόμενων αγορών» ή «εξόδου από την κρίση» αποτελούν ένα ψέμα που δεν πείθει πλέον κανέναν.
Άμεσες θα είναι οι συνέπειες για τις δύο κολοσσιαίες οικονομίες (μπροστά στην Ελλάδας και της Πορτογαλίας) της Ισπανίας και της Ιταλίας, ενώ οι κίνδυνοι για τραπεζική κρίση στην Σλοβενία εντείνονται, η Κύπρος είναι πλέον και με το χαρτί των οίκων αξιολόγησης χρεοκοπημένη και η Ιρλανδία παραμένει στην εντατική.
Με το ζόρι παντρειά δεν γίνεται
Τίποτε μα τίποτε απολύτως δεν έχουν να φοβηθούν οι Έλληνες από αυτές τις εξελίξεις στην Πορτογαλία. Αυτό θα έπρεπε αν είναι απολύτως ξεκάθαρο σε όλους. Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση του Κοέλιο κρέμεται από μία κλωστή. Είναι εξαιρετικά πιθανό είτε να παρατηθεί, είτε να πέσει μέσω ψήφου εμπιστοσύνης ακόμη και σήμερα. Αυτό σημαίνει το εξής: Η Πορτογαλία τελικά (και όχι η Ελλάδα) θα βαδίσει σε εκλογές πριν τη Γερμανία και μάλιστα σε εκλογές όπου το ζήτημα της απόρριψης των μνημονίων και της λιτότητας θα είναι υπαρξιακό για όποιο κόμμα δεν θέλει να κατακρημνιστεί και να οδηγηθεί σε πολιτικό θάνατο! Ήδη, ο πορτογαλικός λαός έχει συνδέσει με την πτώση της δικτατορίας (!) την πτώση όχι μόνο του Κοέλιο, αλλά όποιας κυβέρνησης εφαρμόζει μέτρα λιτότητας. Αντιλαμβανόμαστε το κλίμα αντι-λιτότητας που θα επικρατεί στη χώρα της Ιβηρικής Χερσονήσου αν πέσει ο Κοέλιο μετά μάλιστα από την παραίτηση του πρωτο-παλίκαρου της λιτότητας Β. Γκασπάρ. Όμως, καμία εξέλιξη στην Πορτογαλία δεν θα σημάνει αυτομάτως εξελίξεις και στην Ελλάδα. Μονάχα ο ελληνικός λαός μπορεί να τις επιβάλει. Κανείς δεν θα μας τις χαρίσει.
