Πόσο ακόμη θα αντέξει η «φούσκα» των δήθεν σταθερών κυβερνήσεων των κρατών του ευρωπαϊκού νότου της ευρωζώνης; Αυτό το ερώτημα θα έπρεπε να πλανιέται πάνω από τα κεφάλια των ελληνικών ταγών της πολιτικής μας ζωής, καθώς και των Ευρωπαίων ηγετών που διαρκώς παρεμβαίνουν για τη διάσωση των υπό ασφυκτική πίεση κυβερνήσεων. Για την πιθανή απάντηση του ερωτήματος θα έπρεπε να προετοιμαζόμαστε, όμως αντιθέτως τα δίνουμε όλα για να πάρουμε μία δόση παρωδία, κομμένη στα τρία και με λιγότερα λεφτά απ’ όσα είχαμε αρχικά συμφωνήσει.
Ας δούμε τι γίνεται στον ευρωπαϊκό νότο ξεκινώντας απ’ τις πιο πρόσφατες εξελίξεις. Χθες, ο Πρόεδρος της Πορτογαλίας, Καβάκου Σίλβα, εξέπληξε τους πάντες. Όλοι ήταν προετοιμασμένοι για μία συνέντευξη τύπου όπου απλά θα έπαιζε τον διεκπεραιωτικό ρόλο του και θα επισημοποιούσε τη συμφωνία ανασχηματισμού για τη σωτηρία της κυβέρνησης των δεξιών με τους ακροδεξιούς, υπό τον Πάσος Κοέλιο. Ωστόσο, ο Σίλβα ζήτησε διακομματική συμφωνία μεταξύ του κυβερνώντος σχηματισμού και των αντιπολιτευόμενων Σοσιαλιστών, με στόχο, όπως είπε, την ευρύτερη δυνατή υποστήριξη στα μέτρα λιτότητας μέχρι και το 2014, όταν και τελειώνει το δικό τους μνημόνιο. Όλα αυτά, όταν την περασμένη εβδομάδα η παραίτηση του Πάουλο Πόρτας από το υπουργείο Εξωτερικών είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο την κυβέρνηση Κοέλιο, καθώς ο Πόρτας είναι επικεφαλής του συγκυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος.
Τελικά, η συνθηκολόγηση μεταξύ των Σοσιαλδημοκρατών και του Λαϊκού Κόμματος δεν αρκούσε στον Πρόεδρο της χώρας. Η εφημερίδα Πούμπλικο ήταν ιδιαίτερα σκληρή με τον Σίλβα. «Ο πρόεδρος της δημοκρατίας αποφάσισε να υπερβεί το πολιτικό αδιέξοδο στα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού προσθέτοντας ένα ακόμη πρόβλημα σε αυτό που υπήρχε ήδη. Κοινώς, αποφάσισε να αναλάβει ο ίδιος την εξουσία». Όπως σχολιάζει το πρακτορείο Ρόιτερς «Τέτοιου είδους κατηγορίες δεν διατυπώνονται εύκολα στη χώρα όπου κυβέρνησε η μακροβιότερη δικτατορία της δυτικής Ευρώπης, υπό τον Αντόνιο Σαλαζάρ».
Ακόμη κι αν έχουμε έναν εκβιασμό τύπου Παπανδρέου, όταν η απειλή για δημοψήφισμα για το ευρώ είχε οδηγήσει τον Σαμαρά και τον Καρατζαφέρη στην συγκυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Παπαδήμο, οι δεξιοί του Κοέλιο τρώνε τα σωθικά τους ελέω των παλλαϊκών αντιδράσεων που έχει επιφέρει το πρόγραμμα λιτότητας που έχει εκτοξεύσει την ανεργία και τη φτώχεια των Πορτογάλων. Γι’ αυτό παραιτήθηκε και το πρωτοπαλίκαρο του Κοέλιο και της Μέρκελ, Βίκτορ Γκασπάρ, ο άνθρωπος που υπερασπίστηκε μέχρι τελευταίας ρανίδας το πρόγραμμα λιτότητας της χώρας, ως άλλος Στουρνάρας. Πολιτικοί βλάκες θα είναι οι Σοσιαλιστές για να συνεργαστούν με μαζί του, την ώρα που οι μέρες της κυβέρνησής του είναι μετρημένες.
Δεν είναι και πολύ καλύτερα τα πράγματα στην μεγαλύτερη χώρα της Ιβηρικής Χερσονήσου, την Ισπανία. Εκεί, σαν να μην έφταναν η καλπάζουσα – σε επίπεδα Ελλάδας – ανεργία, το κύμα των εξώσεων ή η τραπεζική φούσκα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός της λιτότητας, ο άνθρωπος που διαδέχτηκε τον εξίσου καταστροφικό Σοσιαλιστή Χοσέ Θαπατέρο, Μαριάνο Ραχόι, εμπλέκεται προσωπικά στο σκάνδαλο μιζών που συγκλονίζει τη χώρα. Μπορεί το συντηρητικό κόμμα να τα χει ρίξει όλα στο «σάπιο μήλο», τον λογιστή του κόμματος Λουίς Μπαρθένας, όμως αυτός άρχισε να αλλάζει ρότα και σαν άλλος Τσοχατζόπουλος απειλεί τώρα να τους πάρει όλους μαζί του. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε το «παίρναμε μίζες εδώ και 20 χρόνια», δήλωση που έκανε στην εφημερίδα Ελ Μούντο; Ο Ραχόι, βέβαια, έχει την… τύχη να έχει το πλέον καθημαγμένο Σοσιαλιστικό κόμμα της Ευρώπης ως αντίπαλό του. Δεν είναι μόνο το γεγονός πως επί πρωθυπουργίας Θαπατέρο η χώρα βίωσε τα πρώτα χρόνια της κρίσης, αλλά είναι έκδηλη η πολιτική τους αδυναμία να εκμεταλλευτούν έστω και στο ελάχιστο τις λαϊκές αντιδράσεις. Ένα συμβολικό σημάδι της σταδιακής απώλειας της εξουσίας του Ραχόι ήταν και η προχθεσινή απόφαση δικαστηρίου, με την οποία η κυβέρνηση είναι αναγκασμένη να «παγώσει» την ιδιωτικοποίηση έξι νοσοκομείων. Περίπου ίδια ήταν η κατάσταση στην Πορτογαλία προ τριών μηνών, όταν ο το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας απέρριψε ως αντισυνταγματικά μέτρα του Γκασπάρ που είχαν ψηφιστεί στη βουλή. Έκτοτε, ο Γκασπάρ είχε λάβει το μήνυμα, ένα μήνυμα που τώρα φτάνει μέχρι τον Ραχόι.
Την Τρίτη το βράδυ ο οίκος αξιολόγησης Στάνταρντ εντ Πουρς υποβάθμισε το αξιόχρεο της Ιταλίας από ΒΒΒ+ σε ΒΒΒ, με αρνητική προοπτική, ενώ η κυβέρνηση του Ενρίκο Λέτα κλονίζεται από την απόφαση του Αρείου Πάγου να εξετάσει την προσφυγή του Σίλβιο Μπερλουσκόνι για την καταδίκη του στην υπόθεση αγοραπωλησίας της «Μέντιασετ», όχι τον Νοέμβριο όπως ήταν αποφασισμένο, αλλά την 30η του Ιουλίου. Ο ιταλικός τύπος εδώ και μέρες προσπαθεί να αντιληφθεί πως θα μπορούσε να εξελιχθεί ο πολιτικός χάρτης, σε περίπτωση που επικυρωθεί η καταδίκη του Καβαλιέρε, κάτι που θα σημάνει αυτόματα την τετραετή του φυλάκιση, αλλά και την πενταετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.
Ο Σαμαράς βλέπει μόνο… ΕΔΤ
Κι ενώ, λοιπόν, ο ευρωπαϊκός νότος συνταράζεται, στην Ελλάδα τα έχουμε δώσει όλα για να ικανοποιήσουμε τους Ευρωπαίους. Οι μνημονιακοί Ταλιμπάν έχουν στρατοπεδεύσει από το Υγείας μέχρι το Διοικητικής Μεταρρύθμισης και – εδώ και καιρό – το Οικονομικών. Δεν θα σταματήσουν πουθενά αυτοί. Τι δημοτικοί αστυνομικοί, τι σχολικοί φύλακες, τι δάσκαλοι, τι τοπική αυτοδιοίκηση και εκπαίδευση εν συνόλω. Είναι διατεθειμένοι να «κάψουν» όλη την Ελλάδα για να μείνουν στην εξουσία και αυτή την όξυνση της διακυβέρνησής τους τη νιώθουν ήδη στο πετσί τους οι Έλληνες.
