">
Ο «πληροφοριοδότης». Ο άνθρωπος που ξεγύμνωσε όσο κανένας τον αμερικανικό στρατό. Που ξεγύμνωσε τον αμερικανό Πρόεδρο και το Λευκό Οίκο. Δεν πιστεύουμε σε μοναχικούς καουμπόι, όμως και μόνο ένα βλέμμα στον Μπράντλεϊ Μάνινγκ αρκεί για να καταλάβεις την ευαίσθητη ψυχή και τα κίνητρα της διαρροής των εγγράφων των πολέμων σε Αφγανιστάν και Ιράκ, καθώς και ενός βίντεο που δείχνει Αμερικανούς στρατιώτες πάνω σ’ ένα ελικόπτερο Απάτσι να σκοτώνουν Ιρακινούς πολίτες για την ψυχαγωγία τους.
Αυτά είναι τα πραγματικά ντοκουμέντα της επέμβασης των Αμερικανών σε Αφγανιστάν και Ιράκ. «Έδειχναν να μη δίνουν καμία αξία στην ανθρώπινη ζωή», έλεγε ο Μάνινγκ σε κατάθεσή του για το βίντεο που έδωσε στο youtube, προκαλώντας παγκόσμιο σάλο, καθώς στο ίδιο βίντεο φαίνεται ξεκάθαρα πως οι Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώνουν έναν δημοσιογράφο του Ρόιτερς και τον οδηγό του. Ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα δεν έχει τοποθετηθεί ποτέ γι’ αυτό. Το μόνο που κάνει είναι να ζητά την παραδειγματική τιμωρία ενός πραγματικού στρατιώτη, στρατιώτη της ελευθερίας.
Έτσι, ομάδα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μετά την καταδίκη του Μάνινγκ από το αμερικανικό στρατοδικείο κατέθεσε αίτηση για να του απονεμηθεί το Νόμπελ Ειρήνης.
«Κανείς δεν έχει κάνει περισσότερα για την καταπολέμηση αυτού που ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ χαρακτήριζε παραφροσύνη του μιλιταρισμού από τον Μπράντλεϊ Μάνινγκ», γράφει το κείμενο της αίτησης, η οποία φέρει περισσότερες από 103.000 υπογραφές. «Και σήμερα καθώς εξακολουθεί να βρίσκεται στην φυλακή και να αντιμετωπίζει τις ακατάπαυστες δικαστικές διώξεις της αμερικανικής κυβέρνησης, κανένας δεν έχει τόση ανάγκη το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης».
«Αν δεν μπορεί κανείς να πει την αλήθεια, η επίτευξη της ειρήνης γίνεται μια επιφανειακή ρητορεία παρά μια πραγματικότητα», δήλωσε ο Αμερικανός δημοσιογράφος Νόρμαν Σόλομον (και συγγραφέας του συγκλονιστικού βιβλίου War Made Easy) σε συνέντευξη τύπου που παραχωρήθηκε μετά την κατάθεση της αίτησης των 5.000 σελίδων.
Το Νόμπελ του Προέδρου
Θα ήταν τουλάχιστον οξύμωρο το βραβείο Νόμπελ που πήγε στον ίδιο τον «διώκτη» του Μάνινγκ, τον Μπάρακ Ομπάμα, να πάει τώρα στο «θύμα». Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν παίρνει στα σοβαρά τα Νόμπελ Ειρήνης και δεν αναγνωρίζει τις εκάστοτε σκοπιμότητες που αυτά εξυπηρετούν. Άλλωστε, ας μην ξεχνούμε πως κάτοχος του βραβείου είναι από πέρυσι και η… Ευρωπαϊκή Ένωση της λιτότητας, της κατάρρευσης του κοινωνικού κράτους, της ανεργίας και της ανόδου της ακροδεξιάς.
Εκεί «πατάνε και οι υποστηρικτές του Μάνινγκ, πικάροντας ουσιαστικά την επιτροπή. «Το Νόμπελ Ειρήνης έχει σε αυτό το στάδιο περισσότερο ανάγκη τον Μάνινγκ, απ’ ό,τι ο Μάνινγκ το Νόμπελ Ειρήνης, διότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία όσον αφορά την δέσμευση του Μπράντλεϊ Μάνινγκ υπέρ των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της ειρήνης», λέει ο Ν. Σόλομον. Όμως «υπάρχουν όλο και περισσότερα ερωτήματα όσον αφορά την Επιτροπή των Νόμπελ και την αμερόληπτη και ανεξάρτητη δέσμευσή της υπέρ των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της ειρήνης», κατέληξε.
Η επιτροπή είναι σαφές πως δεν καταλαβαίνει απ’ αυτά. Όμως μονάχα ελπίδες προκαλεί η συσπείρωση ανθρώπων για την υπεράσπιση του Μάνινγκ. Όχι μόνο για την κληρονομιά που μας αφήνει ο ίδιος, αλλά και για την αναχαίτιση των στόχων ενός «διαρκούς πολέμου». Πολέμου κατά της ιδιωτικής ελευθερίας, της ελευθερίας του λόγου, της αλήθειας και της διαφάνειας. Ο κόσμος μας μπορεί να μην έγινε αυτόματα καλύτερος μετά τις διαρροές του Μάνινγκ. Μπορεί να είναι ακόμη πιο ανυπόφορος για ανθρώπους σαν τον ίδιο. Όμως, οι αποκαλύψεις μιας κτηνωδίας για την οποία δεν θέλουμε να γνωρίζουμε τίποτε είναι το καύσιμο της αντίστασης. Το ζήτημα τώρα είναι αν θα το αξιοποιήσουμε.
