Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Σοκ στην Αμερική και την Ευρώπη προκάλεσε η απόφαση της Τουρκίας να αποκτήσει πυραύλους μακρού βεληνεκούς από την… Κίνα. Η Άγκυρα απέρριψε τις προτάσεις αμερικανικών, ρωσικών και ευρωπαϊκών εταιρειών για να πέσει στην αγκαλιά της κινεζικής CPMIEC, η οποία σημειωτέον έχει πολλάκις υποστεί κυρώσεις από την Ουάσινγκτον καθώς έχει κατά καιρούς εξοπλίσει το Ιράν, τη Συρία ή παλαιότερα το Πακιστάν, χώρες δηλαδή στις οποίες υπήρχε εμπάργκο! Η παραγγελία του αμυντικού συστήματος μάλιστα είναι συνολικού κόστους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Οι Αμερικάνοι θα θυμούνται για πάντα που βρίσκονταν όταν έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι. Πιθανώς και οι υπόλοιποι λαοί το ίδιο, καθώς επρόκειτο για ένα συγκλονιστικό και τραγικό συμβάν στην καρδιά της υπερδύναμης. Ωστόσο, κανείς δεν θα θυμάται την πραγματική μέρα που ο κόσμος άλλαξε, λίγους μήνες μετά την διαβόητη 11η Σεπτεμβρίου. Ήταν στην… 11η Δεκεμβρίου του 2001 όταν η Κίνα γινόταν δεκτή μετά από 15 χρόνια διαπραγματεύσεων στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, ανοίγοντας διάπλατα όλο τον κόσμο στις εξαγωγές του Πεκίνου, με την κατάργηση των δασμών επί των προϊόντων του Γίγαντα.
Με το γύρισμα της Τουρκίας προς Ανατολάς σηματοδοτείται μία περίοδος όπου το ίδιο ακριβώς μπορεί να γίνει και για την αμυντική βιομηχανία της Κίνας, δηλαδή η θεμελίωση ενός «χαμηλού κόστους» προμηθευτή οπλισμού υψηλής τεχνολογίας για όλο τον κόσμο. Ήδη, άλλωστε, η άνοδός της τα τελευταία χρόνια σε συμβατικό οπλισμό είναι τρομακτική. Από το 2008 στο 2012 έχει εκτιναχθεί κατά 162% από την περασμένη πενταετία, γινόμενη η πέμπτη μεγαλύτερη εξαγωγέας όπλων στον κόσμο (κάτω από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Γερμανία και τη Γαλλία), σύμφωνα με το SIRPI, τον παρατηρητή εξαγωγών όπλων με το ειρωνικό όνομα Ερευνητικό Ινστιτούτο Διεθνούς… Ειρήνης της Στοκχόλμης. Φανταστείτε τι θα γίνει αν αρχίσει να πουλάει και σε χώρες που ανήκουν στο ΝΑΤΟ!
Έξω οι… βάσεις του θανάτου;
Βεβαίως, πέραν της πιθανής εξόρμησης της Κίνας και στις πωλήσεις οπλισμού υψηλής τεχνολογίας τίθεται και το ζήτημα της γεωπολιτικής προσέγγισης Πεκίνου και Άγκυρας. Η κινεζική CPMIEC έστειλε… αδιάβαστες την ρωσική Rosoboronexport, την γαλλο-ιταλική Eurosam, αλλά και την αμερικανική Raytheon and Lockheed Martin. Οι Τούρκοι επέλεξαν τον πύραυλο Χονγκτσί (ή HQ-9 SAM), αντί των αμερικανικών Πάτριοτ, των ρωσικών S-300 και του ευρωπαϊκού SAMP/T Aster 30. Όπως είναι λογικό, πολλοί υψηλά ιστάμενοι αξιωματούχοι στο ΝΑΤΟ έπεσαν απ’ τα σύννεφα. Μία χώρα εντός της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας να απορρίπτει τους Πάτριοτ; Και μάλιστα, η Τουρκία που μέσα στη χρονιά είχε πάρει 6 Πάτριοτ ως ασπίδα προστασίας έναντι του πολέμου που σοβεί στη Συρία; Και μάλιστα, σε μία συμφωνία 3 δισεκατομμυρίων ευρώ;
Ακόμη περισσότερο, όμως, η απόφαση της Άγκυρας είχε μεγαλύτερο αντίκτυπο στην Αμερική για δύο λόγους. Πρώτον, οι ΗΠΑ έχουν επανειλημμένως επιβάλει κυρώσεις εναντίον της συγκεκριμένης κινεζικής εταιρίας, η οποία θεωρείται πως συνεργάζεται με χώρες όπως η Βόρεια Κορέα και το Ιράν, εξ ου και στην Αμερική δεν επιτρέπεται καμία, μα καμία δοσοληψία με την CPMEIC. Δεύτερον, ενισχύει την ήδη υπάρχουσα πιθανότητα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το πρωτοπαλίκαρό του, ο Αχμέτ Νταβούτογλου, να απομακρύνονται εσκεμμένα από τη Δύση, με στόχο μία δική τους ανεξάρτητη εσωτερική και κυρίως εξωτερική πολιτική. Ψήγματα αυτού έχουν ήδη ταρακουνήσει τις ΗΠΑ. Η σύγκρουση του Ερντογάν με τον Νετανιάχου και το Ισραήλ με απαρχή το Μάβι Μαρμάρα, η στήριξη της Τουρκίας στον Μοχάμεντ Μόρσι και οι δηλώσεις για «ισραηλινό πραξικόπημα» όταν τον έριξε ο στρατός, είναι μόνο κάποια από τα επεισόδια. Συνολικά, θα λέγαμε πως ο Ερντογάν βλέποντας την «αραβική άνοιξη» αποφάσισε να ακολουθήσει μία πιο ισλαμιστική γραμμή, προσεγγίζοντας τους Άραβες μέσω της σύγκρουσης με το Ισραήλ. Κοσμογονία πραγματική θα ήταν, αν τα δόντια Αμερικανών και Ισραηλινών δεν ήταν τόσο βαθιά μπιγμένα στη Μέση Ανατολή.
Ο Οργανισμός της Σαγκάης
Όπως και να χει, η ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική του Ερντογάν είναι πολύ πιθανό να γλυκοκοιτάζει ανατολικά παρά δυτικά. Τον περασμένο Ιανουάριο, σε ανύποπτο χρόνο, ο Τούρκος πρωθυπουργός είχε δηλώσει «αν μπούμε στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (όπου ανήκουν η Κίνα, η Ρωσία, το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν) θα πούμε αντίο στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Την ώρα λοιπόν που η Αμερική μεταφέρει τον άξονα των δυνάμεων της στον Ειρηνικό, ο κομβικός της σύμμαχος στη Μεσόγειο αναπτύσσει σοβαρούς δεσμούς με το Πεκίνο. Μάλιστα, οι Κινέζοι είναι διατεθειμένοι να μεταφέρουν την δική τους τεχνολογία για την κατασκευή οπλισμού υψηλών προδιαγραφών στους Τούρκους, κάτι που για χρόνια αρνείται να κάνει τόσο οι ΗΠΑ, όσο κι οι άλλες δυτικές εταιρίες.
