Έγινε η απώλεια συνήθεια μας, λέει ο καλλιτέχνης. Στο μικρό ιταλικό νησί Λαμπεντούζα, ο θάνατος στα νερά του δεν αποτελεί πρωτοτυπία. Εβρισκόμενο μία ανάσα μακριά από την Τυνησία, κατά χιλιάδες βλέπει να συρρέουν οι κυνηγημένοι μετανάστες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Χθες, ένα ακόμη πλοιάριο βυθίστηκε. Πάνω του 500 Αφρικανοί. Οι 94 πνίγηκαν. Οι 150 διασώθηκαν και οι υπόλοιποι εκατοντάδες ακόμη αγνοούνται. Στο νότο της Σικελίας έχουν χαθεί 6.200 ζωές τα τελευταία 20 χρόνια με ακριβώς τον ίδιο τρόπο. Άλλοι 4.790 αγνοούνται ακόμη και σήμερα. Η Υποσαχάρεια Αφρική, η Σομαλία, η Ερυθραία, η Συρία, η Αίγυπτος, η Λιβύη αποτελούν την ατελείωτη δεξαμενή βασανισμένων. Είναι αυτοί που αποκαλούμε λαθρομετανάστες. Διωγμένοι από τις χώρες τους, χώρες κουρελιασμένες, βιασμένες, οι άνθρωποι αυτοί είναι διατεθειμένοι να κάνουν αυτό το ταξίδι θανάτου είτε συνωστισμένοι σε ένα πλοιάριο είτε σε ένα κοντέινερ, μέσα στο οποίο δεν μπορούν καν να αναπνεύσουν. Η δήμαρχος της Λαμπεντούζα, Τζούζι Νικολίνι, είπε ότι δεν είναι σε θέση πλέον να αποφασίσει «πού πρέπει να μεταφερθούν οι νεκροί και πού οι διασωθέντες, αφού το νεκροταφείο και το κέντρο προσωρινής διαμονής μεταναστών είναι υπερπλήρη». Ανατριχίλα.
Πολύνεκρη τραγωδία στη Λαμπεντούζα
Πολύνεκρη τραγωδία στη Λαμπεντούζα