">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Περίεργα πράγματα συμβαίνουν εκεί ανάμεσα στην Μεσόγειο και τον Ιορδάνη ποταμό. Εκεί που για δεκαετίες τώρα ο παλαιστινιακός λαός βρίσκεται υπό την στρατιωτική κατοχή των Ισραηλινών. Μετά από εκτοπίσεις, παράνομους εποικισμούς και διαρκή πόλεμο τα εδάφη των Παλαιστινίων είναι κομμάτι της Δυτικής Όχθης και μία μικρή λωρίδα γης, η Γάζα. Ο εδαφικός διαχωρισμός είναι και πολιτικός. Στη Δυτική Όχθη κυβερνά η Παλαιστινιακή Αρχή του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς. Στη Γάζα κυβερνά η Χαμάς, η κηρυγμένη παράνομη νικήτρια δημοκρατικών εκλογών ή «τρομοκρατική οργάνωση» κατά τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την ΕΕ. Έτσι, προωθείται η ταύτιση Παλαιστίνης και Δυτικής Όχθης, δίχως τη Γάζα, ακόμη και από υποτιθέμενες καλές ειδήσεις για τον παλαιστινιακό λαό.
Έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας υπολογίζει πως το κόστος της ισραηλινής κατοχής της λεγόμενης Περιοχής Γ (Area C) για την παλαιστινιακή οικονομία ανέρχεται σε 3,4 δισ. δολάρια ή 35% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ). «Η Περιοχή Γ και το μέλλον της παλαιστινιακής οικονομίας» ονομάζεται η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας που δημοσιεύτηκε χθες, ως η πρώτη μελέτη των επιπτώσεων των εδαφικών περιορισμών. Η Δυτική Όχθη είναι χωρισμένη στα τρία: η περιοχή Α, υπό τον έλεγχο (υποτιθέμενα) των Παλαιστινίων, η περιοχή Β, με κοινό έλεγχο Παλαιστινίων και Ισραηλινών και η Περιοχή Γ, υπό την στρατιωτική κατοχή του Ισραήλ.
«Απελευθερώνοντας τις δυνατότητες της απαγορευμένης γης και επιτρέποντας στους Παλαιστινίους να εκμεταλλευτούν τους πόρους της θα παραχθούν νέοι τομείς οικονομικής δραστηριότητας και τεθούν οι βάσεις για βιώσιμη ανάπτυξη», δηλώνει η Μάριαμ Σέρμαν της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Με ποιους τρόπους;
Τι μας λέει λοιπόν η έκθεση; Πως αν αρθούν οι εδαφικοί περιορισμοί η παλαιστινιακή οικονομία θα βρει νέες διεξόδους. Η Νεκρή Θάλασσα θα προσφέρει τη δυνατότητα εξορύξεις μετάλλων, όπως βρώμιο. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα η εξόρυξη θα αναλογούσε σε 9% του ΑΕΠ του 2011, δηλαδή περίπου 1 δισ. δολάρια. Επίσης, αν η Παλαιστίνη ακολουθούσε τα πρότυπα της Ιορδανίας και του Ισραήλ, φτιάχνοντας ξενοδοχειακές μονάδες, θα υπήρχε άνοδος του τουρισμού. Ωφελημένη θα έβγαινε και η αγροτική παραγωγή, καθώς θα εξασφαλιζόταν πρόσβαση σε νερό. Συνολικά, μιλάμε για τριών ειδών βιομηχανίες τις οποίες αναφέρει η έκθεση: 1) λατομεία και εξόρυξη, 2) κατασκευή 3) αλλά και τηλεπικοινωνίες.
Γιατί τώρα;
Η Παγκόσμια Τράπεζα επιχειρεί έναν προκλητικό εξωραϊσμό των συνθηκών κατοχής και εκτόπισης των Παλαιστινίων. Ισχυρίζεται πως η παλαιστινιακή οικονομία μπορεί να δημιουργήσει ξενοδοχειακές μονάδες (!) στην Περιοχή Γ, όπου υπάρχουν οι περισσότεροι παράνομοι ισραηλινοί εποικισμοί. Όπου υπάρχει το διαβόητο «τοίχος της ντροπής», μήκους 800 χιλιομέτρων και ύψους 8 μέτρων, δημιουργώντας και ένα φυσικό εμπόδιο στην μετακίνηση των Παλαιστινίων. Ακόμη περισσότερο, διαχωρίζει πλήρως την Λωρίδα της Γάζας λες και εκεί δεν κατοικούν Παλαιστίνοι (αυτοί δεν βρίσκονται εντός της παλαιστινιακής οικονομίας;). Από την αναβάθμιση της Παλαιστίνης σε καθεστώς κράτους παρατηρητή του ΟΗΕ μέχρι την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο Μαχμούντ Αμπάς βγαίνει ενδυναμωμένος. Δεν ισχύει το ίδιο για τις δίκαιες παλαιστινιακές διεκδικήσεις, τις οποίες η ίδια η Παλαιστινιακή Αρχή έχει απεμπολήσει, πολλές φορές φλερτάροντας με ιδέες που μοιάζουν με της Παγκόσμιας Τράπεζας.
