Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Στην Ουάσινγκτον θεωρείται ένας θρίαμβος με ανύπαρκτα μειονεκτήματα. Οι επιθέσεις των μη επανδρωμένων αεροπλάνων δεν κοστίζουν ζωές Αμερικάνων στρατιωτών. Γίνονται σε χώρες όπως το Πακιστάν και η Υεμένη, χωρίς καν να έχει υπάρξει μία επίσημη κήρυξη πολέμου. Οι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου μιλούν για «χειρουργικές» επιθέσεις. Επί του εδάφους, η αλήθεια είναι διαφορετική. Η Αμερική μοιάζει με οδηγό που χτυπάει και φεύγει, αφήνοντας πίσω της αβοήθητα θύματα. Μοιάζει με τον Άγγελο του Θανάτου που «μόνο αυτός γνωρίζει πότε θα έρθει» όπως αναφέρει στους Τάιμς της Νέας Υόρκης ένας Πακιστανός με την ατυχία να μένει στα σύνορα με το Αφγανιστάν. «Εγκλήματα πολέμου» μπορεί να είναι οι θριαμβολογίες τις Ουάσινγκτον, καταλήγουν δύο οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Πριν από περίπου ένα χρόνο, στις 24 Οκτωβρίου 2012, ένα αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος πραγματοποιούσε μία επίθεση στο βόρειο Ουαζιριστάν, στο Πακιστάν. Η αποστολή έγινε και ο κόσμος δεν έμαθε ποτέ τίποτα γιατί δεν σκοτώθηκε κάποιος μαχητής της αλ Κάιντα ή των Ταλιμπάν, παρότι η περιοχή θεωρείται προπύργιό τους. Από την επίθεση όμως έπεσε νεκρή μία 68χρονη γυναίκα, ονόματι Μαμάνα Μπίμπι. Εκείνη την ώρα μάζευε λαχανικά στο χωράφι της μαζί με τα δύο εγγόνια της.
Συνολικά, η Διεθνής Αμνηστία ερεύνησε εννέα από τις πολλές επιθέσεις των αμερικανικών αεροπλάνων τους τελευταίους 18 μήνες στο Πακιστάν. Η περίπτωση της 68χρονης γυναίκας εκθέτει το καύχημα του Λευκού Οίκου. Την «ακρίβεια» των επιθέσεων. «Η Αμερική φαίνεται να εκμεταλλεύεται την ανομία και τον απομακρυσμένο χαρακτήρα της περιοχής για να αποφύγει κάθε υπαιτιότητα για τις παραβάσεις της», λέει η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας. Ο Λευκός Οίκος έχει αρνηθεί να αναγνωρίσει ή να εξηγήσει τι ακριβώς συνέβη.
«Ξεκάθαρη παράβαση του διεθνούς δικαίου»
Στην Υεμένη ανάλογη έρευνα έκανε το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ξεχώρισε έξι περιπτώσεις «μη αναγνωρισμένων» αμερικανικών επιθέσεων, οι οποίες ήταν είτε σαφείς, είτε πιθανές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2012, χτυπήθηκε όχημα που ταξίδευε βόρεια από την πόλη της Ρανταά. Οι δώδεκα επιβαίνοντες σκοτώθηκαν. Ανάμεσα στα θύματα ήταν τρία παιδιά και μία έγκυος γυναίκα. Η παντελής έλλειψη διάκρισης ανάμεσα σε πολίτες και μαχητές «παραβιάζει το Δίκαιο του Πολέμου». Συνολικά, στις έξι αμερικανικές επιθέσεις έχουν σκοτωθεί 82 άνθρωποι, 57 εκ των οποίων ήταν πολίτες.
Η Αμερική δεν δέχεται τίποτα
Κατ’ ουσίαν η Αμερική δεν δέχεται τίποτα. Για χρόνια το πρόγραμμα των επιθέσεων με μη επανδρωμένα σε Υεμένη και Πακιστάν έμενε κρυφό. Όταν τελικά αποκαλύφθηκε οι ΗΠΑ δεν έδωσαν συγκεκριμένες απαντήσεις. Τι εννοούμε; Πώς αυτή τη στιγμή η πολυπλοκότητα της νομικής υποστήριξης της υπόθεσης έγκειται στο αφηρημένο στάτους των επιθέσεων που εσκεμμένα διατηρεί ο Λευκός Οίκος. Αν οι ΗΠΑ είχαν δηλώσει πως οι επιθέσεις είναι κομμάτι της ένοπλης μάχης σε Υεμένη και Πακιστάν εναντίον της αλ Κάιντα, τότε οι πράξεις της Ουάσινγκτον θα υπόκειντο στο Δίκαιο του Πολέμου. Όμως, οι ΗΠΑ διαλέγουν να δηλώνουν πως «προστατεύουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ», προβαίνοντας ουσιαστικά σε ad hoc επιθέσεις. Πάντως οι ΗΠΑ παραβαίνουν και τα λόγια του Προέδρου Ομπάμα, ο οποίος πέρυσι είχε βρεθεί υπό πίεση να μιλήσει για τις επιθέσεις και όταν το έκανε τον περασμένο Μάιο είπε πως «ο στόχος πρέπει να απειλεί άμεσα τις ΗΠΑ» (όπως προβλέπεται από το αμερικανικό Σύνταγμα), «δεν μπορεί να συλληφθεί» και «η επίθεση δεν θα έχει παράπλευρες απώλειες». Οι υποτιθέμενοι αυτοί κανόνες έχουν γίνει λάστιχο.
Το Δόγμα Παγκοσμίου Πολέμου
«Το να αποδεχτούμε την πολιτική των ΗΠΑ θα ήταν σαν να εγκρίνουμε κρατικές πρακτικές που υπονομεύουν κομβικά ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία έχουν διαμορφωθεί με πόνο και αίμα τον τελευταίο αιώνα», γράφει η Διεθνής Αμνηστία για το Δόγμα Παγκοσμίου Πολέμου που επιτρέπει στις ΗΠΑ να επιτίθεται στην αλ Κάιντα και να σκοτώνει οπουδήποτε ανά τον κόσμο, αλλά και να μεταφέρει κρατουμένους με την ανοχή και τη βοήθεια άλλων κρατών. Κρατουμένους που ποτέ δεν θα καταλήξουν στην αίθουσα ενός δικαστηρίου.
