">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Καμία… υπόκλιση δεν είναι διατεθειμένη να κάνει η Γερμανία στους Ευρωπαίους εταίρους τους, σπρώχνοντας με σθένος τα συμφέροντά της και ουσιαστικά διαμορφώνοντας το μέλλον της Ένωσης.
«Ο Γερμανός Καγκελάριος καλά θα κάνει να υποκλίνεται δύο φορές στην γαλλική σημαία πριν υψώσει την γερμανική» είχε πει ο μακροβιότερος Καγκελάριος της χώρας Χέλμουτ Κολ, ακολουθώντας την πολιτική του Κόνραντ Αντενάουερ, όταν είχε υποδεχτεί τον Σαρλ ντε Γκωλ στην πόλη Ρεμς και είχε τοποθετήσει συμβολικά ψηλότερη καρέκλα για τον Γάλλο Πρόεδρο. Αυτά είναι πλέον παρελθόν. Η Γερμανία έχει θάψει την μεταπολεμική επιφυλακτικότητα και κανέναν ενδοιασμό δεν έχει να ηγείται της Ευρώπης. Ακόμη περισσότερο χωρίς δισταγμό χρησιμοποιεί την Ένωση ως εργαλείο της δικής της ατζέντας.
Αυτή η μετατόπιση της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής φανερώνεται στις ίδιες τις Βρυξέλλες. Όπως αναφέρει το Ρόιτερς, «η Άνγκελα Μέρκελ δεν έχει απλώς αυξήσει τον αριθμό των Γερμανών που κατέχουν τα ανώτερα αξιώματα των Βρυξελλών αλλά και το πόσο ελεγχόμενοι είναι αυτοί από το Βερολίνο». Για τον Χέρμπερτ Ρόιλ, επικεφαλής των Χριστιανοδημοκρατών στο Ευρωκοινοβούλιο, η επιρροή που ασκεί σήμερα η Γερμανία είναι το φυσικό επακόλουθο των ετών που η χώρα του έβαζε τον πλούτο της στην υπηρεσία μίας γαλλοκρατούμενης ΕΕ. «Τελειώσαμε με αυτά», λέει ρητά ο Χ. Ρόιλ.
Οι άγνωστοι καταλύτες
Για να… τελειώσουν αυτά ήταν απαραίτητος ένας συνδυασμός κινήσεων. Αν η πιο εμβληματική από αυτές είναι το κοινό νόμισμα που επέτρεψε στις γερμανικές εξαγωγές να καλπάσουν εντός της ίδιας της Ένωσης, σήμερα που το οικοδόμημα κλονίζεται είναι απαραίτητο για το Βερολίνο να έχει υπό τον έλεγχό του τις Βρυξέλλες. Για να το εξασφαλίσει αυτό, οι πιο σημαντικές «δουλειές» της ΕΕ είναι στα χέρια Γερμανών.
Όπως αναφέρει το Ρόιτερς, «μπορεί να είναι αθέατες θέσεις αλλά είναι κάποιες από τις πιο σημαντικές». Ο Ούβε Κορσέπιους, ο Γιόχαν Λάιτενμπεργκερ και ο Κλάους Βέλε μπορεί να μας είναι άγνωστοι, αλλά ανήκουν στην κλειστή ομάδα ανθρώπων της Μέρκελ που σχηματίζει την ευρωπαϊκή πολιτική. Ο πρώτος, Ούβε Κορσέπιους είναι Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (την ουσιαστική Άνω Βουλή της ΕΕ). Δηλαδή είναι ο άνθρωπος που κατευθύνει την ημερησία διάταξη στις συναντήσεις των κυβερνήσεων της ΕΕ.
Ο δεύτερος, Γιόχαν Λάιτενμπεργκερ, είναι ο επικεφαλής του συμβουλίου του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Κομμάτι της δουλειάς του είναι να επιβλέπει τον τομέα του εμπορίου στην ΕΕ. Ο τρίτος, Κλάους Βέλε είναι Γενικός Γραμματέας του ευρωκοινοβουλίου και είναι γνωστός ως «ο πρίγκιπας του σκότους», για την επιρροή που ασκεί στο νομοθετικό σώμα.
Προσθέστε στους Γερμανούς αξιωματούχους και τις φίλες χώρες, όπως η Ολλανδία για παράδειγμα. Δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς πως ο Γερούν Ντάισεμπλουμ, επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, δεν παίρνει γραμμή απευθείας από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. «Στόχος είναι η Γερμανία, ως το μεγαλύτερο κράτος της ΕΕ, να εκπροσωπείται με κατάλληλο τρόπο σε όλα τα επίπεδα των ευρωπαϊκών οργάνων», λέει Γερμανός αξιωματούχος δίχως να κατονομάζεται.
Η κρίση της Κίνας
Κι αν όλα αποτύχουν, υπάρχει πάντα η Μέρκελ! Σίγουρα είναι η πιο εμβληματική πολιτική φιγούρα της ευρωπαϊκής ηπείρου και συχνές είναι οι προσωπικές της παρεμβάσεις. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά την κρίση «εμπορικού πολέμου» μεταξύ της ΕΕ και της Κίνας. Στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού, ο Βέλγος επίτροπος Εμπορίου της ΕΕ Κάρελ ντε Χεχτ απείλησε την Κίνα με επιβολή δασμών για την πρακτική ντάμπινγκ (η πώληση ενός προϊόντος στην κοινοτική αγορά σε τιμή χαμηλότερη από την πραγματική του αξία) που ακολουθούσε στα φωτοβολταϊκά. Βεβαίως, μία τέτοια κίνηση δεν θα έμενε αναπάντητη από το Πεκίνο. Τότε, η Άνγκελα Μέρκελ παρακάμπτοντας κάθε ευρωπαϊκό όργανο, αξιωματούχο και θεσμό ανακοίνωσε σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον Κινέζο πρωθυπουργό Λι Κετσιάνγκ, πως η Γερμανία δεν αποδέχεται την απόφαση και έτσι η Κίνα δεν χρειάζεται να ανησυχεί!
Λογικό, αν σκεφτεί κανείς τα οικονομικά συμφέροντα της Γερμανίας. Η Κίνα είναι μεγάλος αγοραστής της γερμανικής βιομηχανίας από τα γερμανικά αυτοκίνητα μέχρι την γερμανική τεχνολογία. Χαρακτηριστικό είναι πως η Μπενβέ (BMW), η Ζίμενς και η Βασφ (BASF), πιθανώς η κυρίαρχη χημική βιομηχανία στον κόσμο, έχουν ως πρώτο αγοραστή την Κίνα. Συνολικά, οι γερμανικές εξαγωγές προς την Κίνα ανήλθαν πέρυσι σε 66,6 δισ. ευρώ. Με όλα αυτά καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει το γεγονός πως ο Ευρωπαίος πρέσβης στην Κίνα είναι ο Γερμανός Μάρκους Έντερερ.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ όταν υπήρξε το ζήτημα περί ντάμπινγκ, η ίδια η Μέρκελ πήρε τον Μπαρόζο τηλέφωνο και του τα 'ψαλε. Το μόνο βέβαιο πάντως, όπως το θέτει ο καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών στο LSE Σίμον Χιξ, είναι πως «Νιώθεις την βαριά σκιά του Βερολίνου πάνω από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο… Είναι απίθανο να συμβεί κάτι που είναι ενάντια στα συμφέροντα της γερμανικής βιομηχανίας».
