">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ολοκληρωτική, σαρωτική ήταν η νίκη του Ερντογάν στις τουρκικές κάλπες της Κυριακής. Γράφαμε πριν τις κάλπες πως «το Twitter και το YouTube δεν θα είναι αρκετά» για όσους θέλουν να ρίξουν τον Ερντογάν. Πράγματι. Το αποτέλεσμα της Κυριακής με σχεδόν 46% (!) επικράτηση επί των αντιπάλων του δείχνει την ισχύ του Τούρκου πρωθυπουργού, με τον ίδιο πλέον να υπόσχεται «ολική εκκαθάριση».
Ο Τούρκος αναλυτής Μουράτ Γιετκίν μας αποκαλύπτει τη «γυμνή αλήθεια». Γράφει στο κύριο άρθρο της χθεσινής Χουριέτ: «Οι μισές κατηγορίες διαφθοράς θα είχαν ρίξει την κυβέρνηση σε οποιοδήποτε άλλο δημοκρατικό κράτος . Στην Τουρκία κόστισαν στον Ερντογάν μονάχα ένα 5%». Για την ακρίβεια, θα συμπληρώσουμε εμείς, ούτε καν! Στις προηγούμενες τοπικές εκλογές του 2009, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Τούρκου πρωθυπουργού, είχε συγκεντρώσει το 39%. Την Κυριακή το ποσοστό αυτό αυξήθηκε (!) στο 45,6%. Βεβαίως, ο Μ. Γιετκίν αναφέρεται στις βουλευτικές εκλογές του 2011, όταν το ΑΚΡ είχε σαρώσει με 50%.
Ο Ερντογάν είχε δώσει χαρακτήρα δημοψηφίσματος στις εκλογές, την ώρα που η αλληλουχία των γεγονότων φαινόταν να μην τον ευνοεί: τα αιματηρά επεισόδια στο πάρκο Γκεζί, οι κατηγορίες για τα σκάνδαλα, η υποκλοπή συνομιλίας για δημιουργία θερμού επεισοδίου με τη Συρία. Βεβαίως, ο Τούρκος πρωθυπουργός έκανε λόγο για προσπάθεια πραξικοπήματος, από τη «συμμαχία του κακού», όπως έχει χαρακτηρίσει τους αντιπάλους του. Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών, ο Ερντογάν από ένα μπαλκόνι στην Άγκυρα κήρυττε πόλεμο. «Θα μπούμε στη φωλιά τους», έλεγε και συνέχιζε: «Θα τους φέρουμε σε λογαριασμό. Πώς τολμούν να απειλούν την εθνική μας ασφάλεια;».
Μάχη με Γκιουλέν
«Από αύριο, μπορεί κάποιοι να αρχίσουν να φεύγουν», είπε με νόημα ο Τούρκος πρωθυπουργός. Εδώ και καιρό κατηγορεί ανοικτά το κίνημα του αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ Φετουλάχ Γκιουλέν για προσπάθεια ανατροπής του. Τα «πλοκάμια» του κινήματος σε αστυνομία και δικαστικό σώμα κατά τα πρώτα χρόνια εξουσίας του ΑΚΡ έδρασαν βοηθητικά, καρατομώντας το κεμαλικό καθεστώς. Μετά τις βουλευτικές του 2011 όμως η κατάσταση άλλαξε, με τον Ερντογάν να αποκαλεί το κίνημα «παρακράτος» και τον Γκιουλέν από την πλευρά του να ταυτίζει την κυβέρνηση του ΑΚΡ με τα πραξικοπήματα και το κοσμικό κράτος.
Ο ίδιος ο Ερντογάν θεωρεί πως η αλλαγή στάσης του Γκιουλέν δεν έχει να κάνει ούτε με τα εσωτερικά της χώρας και τη συχνή (από το 2011 και μετά) καταπάτηση των δικαιωμάτων των Τούρκων πολιτών. Έχει κατηγορήσει ανοικτά το κίνημα πως δρα ως μακρύ χέρι των αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων, τα οποία έρχονται σε κόντρα με την εξωτερική πολιτική του Ερντογάν. Από την ώρα που συμμάχησε με τους Αδερφούς Μουσουλμάνους στην Αίγυπτο, έκοψε κάθε επαφή με το Νετανιάχου (με αφορμή το Μάβι Μαρμάρα) και ζήτησε ανοικτά επέμβαση στη Συρία, Ουάσινγκτον και Τελ Αβίβ δεν βλέπουν με καλό μάτι τον, μέχρι πρότινος, αγαπημένο τους ισλαμιστή, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Ο πρώτος Πρόεδρος;
«Ο Ερντογάν έχει ορκιστεί να ξεριζώσει τους Γκιουλενιστές και πλέον δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην εκπληρώσει την υπόσχεσή του, καθώς θα εκλάβει το αποτέλεσμα των εκλογών ως άδεια για να το κάνει», γράφει ο Μουράτ Γιετκίν για την επόμενη μέρα. Ευθέως μας λέει πως περιμένει από τον Ερντογάν να προχωρήσει σε νέο ξεδόντιασμα του δικαστικού και αστυνομικού σώματος. Όλα με απώτερο στόχο τις προεδρικές εκλογές του Αυγούστου. Εκεί ο Ερντογάν θα προσπαθήσει να γίνει ο πρώτος εκλεγμένος Πρόεδρος της Τουρκίας και μετά από οκτώ επιτυχημένες κάλπες θα πρέπει να κερδίσει περισσότερες από το 50% των ψήφων. Την ώρα που οι αγορές, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, ανακουφίστηκαν από τη μεγάλη νίκη του ΑΚΡ, τίποτε δεν δείχνει πως η Τουρκία έχει ξεπεράσει την κρίση. Όπως το θέτει ο Μ. Γιετκίν «ο Ερντογάν μπορεί μέχρι και να επινοήσει ένα επόμενο ζήτημα», με στόχο τις προεδρικές.
