">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ουάσιγκτον και Βερολίνο εξυφαίνουν ένα νέο σχέδιο Ανάν για την Κύπρο, ένα σχέδιο το πλαίσιο του οποίου έχει ήδη αποδεχτεί ο Πρόεδρος της Κύπρου, ενθουσιώδης υποστηρικτής του Σχεδίου Ανάν στο παρελθόν, Ν. Αναστασιάδης. Από την πρώτη κιόλας στιγμή που «δέθηκε» το Νησί στο μνημόνιο, ετοίμαζαν Αμερικανοί και Γερμανοί τη «λύση του Κυπριακού».
Από την Ουάσιγκτον μέχρι το Βερολίνο ταξίδεψε ο Τουρκοκύπριος υπουργός Εξωτερικών Οζντίλ Ναμί, διατρανώνοντας τις τουρκικές απαιτήσεις, αλλά υποσχόμενος και ανταλλάγματα. Κι αν οι συναντήσεις έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες, η συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ είναι από μόνη της αρκετή για να αντιληφθούμε πως το Βερολίνο καλοβλέπει ένα νέο σχέδιο Ανάν. Ακόμη κι οι ερωτήσεις του γερμανικού μέσου είναι αποκαλυπτικές. «Πρόσφατα συμμετείχατε σε συζητήσεις στην Καγκελαρία σχετικά με το μέλλον της Κύπρου. Γιατί;», ρωτάει το Σπίγκελ, φανερώνοντας τις συναντήσεις της πλευράς Τουρκοκυπρίων με την Άνγκελα Μέρκελ. Ο Τουρκοκύπριος απαντά: «Έχουμε ζητήσει στήριξη από τη Γερμανία για τη διαδικασία της επανένωσης. Επιτέλους, τα δύο κομμάτια της Κύπρου –ο ελληνικός νότος και ο τουρκικός βορράς– είναι έτοιμα για αυτό το βήμα, μετά από 40 χρόνια. Δεν μπορεί να επιτραπεί να αποτύχει. Είναι μία ιστορική ευκαιρία». Ξέρει πολύ καλά τι λέει ο Ναμί. Όντως πρόκειται για ιστορική ευκαιρία για την τουρκική πλευρά! Η Κύπρος βρίσκεται στο ναδίρ του διεθνούς της κύρους και σε σχεδόν απόλυτη απομόνωση μέσω του μνημονίου που κατέστρεψε το τραπεζικό σύστημα της χώρας, «ληστεύοντας» Ρώσους ολιγάρχες κι όχι μόνο.
Συγκαταβατικό το Σπίγκελ ρωτά: «Πώς μπορεί η Γερμανία να βοηθήσει;». Δεν κρύβει λόγια ο Ναμί. «Οι Γερμανοί κινούν τα νήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι σπεσιαλίστες σε ό,τι έχει να κάνει με ζητήματα επανένωσης. Εμείς, οι Τουρκοκύπριοι συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τη φτωχότερη Ανατολική Γερμανία, καθώς δεν είμαστε μέλος της ΕΕ όπως είναι το νότιο κομμάτι του νησιού, ενώ είμαστε αναγνωρισμένοι μόνο από την Τουρκία». Στρώνει το έδαφος ο Τουρκοκύπριος υπουργός. «Χρειαζόμαστε ένα ειδικό πρόγραμμα ώστε να πετύχουμε τα στάνταρντ της ΕΕ», δηλώνει, δίχως να ξεκαθαρίζει αν αυτό το πρόγραμμα θα είναι κομμάτι της «επανένωσης» ή αν η τουρκοκυπριακή πλευρά ψάχνει «παραθυράκια» και χωρίς συμφωνία.
Το φυσικό αέριο
Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έχουν την παραμικρή σημασία για τους Γερμανούς. Μπορεί να κατέστρεψαν την Κύπρο εν μία νυκτί, αρπάζοντας τις καταθέσεις από τις κυπριακές τράπεζες, κάνοντας ουσιαστικά κομμάτια τον πυλώνα της οικονομίας της Λευκωσίας, όμως πλέον αλλού έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους. Η Κύπρος έπαψε να είναι «τραπεζικός παράδεισος», αλλά μπορεί να γίνει ενεργειακός. Στα όρια του μακιαβελισμού η ερώτηση του Σπίγκελ: «Τι θα αλλάξει για την Ευρώπη άπαξ και γίνει πραγματικότητα η επανένωση;». Πληρωμένη και άμεση η απάντηση του Ναμί: «Με τα μεγάλα ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα φυσικού αερίου στα ανοικτά των ακτών, θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε την Ευρώπη να μειώσει την εξάρτησή της από τη Ρωσία»! Φοβερό και τρομερό το θράσος του Τουρκοκύπριου υπουργού! Υπόσχεται στους Γερμανούς τα κοιτάσματα που ανήκουν στην ελληνική πλευρά.
Μετά απ’ αυτό, οι Γερμανοί… βιάζονται. Είναι προφανές πως η ουκρανική κρίση έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα στην περιοχή. Την ίδια ώρα που το ΝΑΤΟ προσπαθεί να χτίσει στρατιωτικούς δεσμούς με πρώην κράτη της ΕΣΣΔ, νότια της Ρωσίας, είναι σαφές πως η Γερμανία, η οποία εξαρτάται ενεργειακά από το Κρεμλίνο κατά περίπου 35%, τρέμει την πιθανότητα ο Πούτιν να κλείσει τη στρόφιγγα. Μετά την Κριμαία έρχεται η ώρα της Αρμενίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Μολδαβίας. Το ΝΑΤΟ θα προσπαθήσει να αυξήσει την στρατιωτική του παρουσία και όλα θα κριθούν από την απάντηση της Μόσχας. Σε αυτό το ασταθές περιβάλλον, η προοπτική της εξαγωγής του φυσικού αερίου της Κύπρου προς την ΕΕ φαντάζει ιδανική για το Βερολίνο. Το αστείο είναι πως το αβαντάζ αυτό του Νησιού το εκμεταλλεύονται οι Τουρκοκύπριοι και όχι η Λευκωσία!
Δεν κρατιούνται!
Το Σπίγκελ δεν… κρατιέται! «Πότε θα είναι έτοιμη για υπογραφές η συμφωνία της επανένωσης», ρώτα με πρόδηλη ανυπομονησία. «Χρειαζόμαστε μονάχα λίγους μήνες, όμως θα είναι απαραίτητο να κινηθεί γρήγορα η πλευρά των Ελληνοκυπρίων», απαντά με νόημα ο Ναμί. Βεβαίως, επειδή η σημειολογία παίζει κυρίαρχο ρόλο στη διπλωματία τα συμπεράσματα δεν εξάγονται μόνο απ’ αυτά που ειπώθηκαν. Είναι φανερό πως το γερμανικό Σπίγκελ υποδέχτηκε ως έναν ισότιμο υπουργό Εξωτερικών, τον Οζντίλ Ναμί. Το ίδιο έκαναν και οι Αμερικανοί αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Λευκού Οίκου. Αυτό είναι το κομβικότερο σημείο της παρουσίας του Ναμί σε Ουάσιγκτον και Βερολίνο: η προσπάθεια του ψευδοκράτους να κερδίσει μία ντε φάκτο αναγνώριση! Πώς αλλιώς να εκλάβουμε το γεγονός πως ο Ναμί συμπεριφέρεται ως… διαχειριστής του φυσικού αερίου της Κύπρου και εμφανίζει και τα σχέδιά του για τροφοδότηση της Ευρώπης. Σκοτεινό προδιαγράφεται το μέλλον της Κύπρου.
