Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Όταν ο πατέρας Μπους (κατά τη διάρκεια της δικής του προεδρίας) έστειλε τις αμερικανικές δυνάμεις εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν, εν έτει 1991, η εντολή ήταν σαφής: Τα στρατεύματα των ΗΠΑ δεν θα μπουν στη Βαγδάτη. Πράγματι, η επέμβαση του Ιράκ εναντίον του Κουβέιτ είχε προκαλέσει τρέμουλο στην Ουάσιγκτον. Ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος συνέκρινε τον Σαντάμ με τον Χίτλερ, χρησιμοποίησε μία δεκαετία νωρίτερα από το γιο του φράσεις όπως «το καλό εναντίον του κακού», όμως, στην κυριολεξία ήθελε «να μπει και να βγει» από τη χώρα.
Ακριβώς 100 ώρες είχε διαρκέσει η επί του εδάφους επιχείρηση των συμμαχικών δυνάμεων εναντίον του ιρακινού στρατού, με στόχο την εκδίωξή τους από το Κουβέιτ. Ούτε λεπτό παραπάνω. Αντιθέτως, ο γιος Μπους ήθελε να δείξει σε όλο τον κόσμο πως οι ΗΠΑ μπορούν να καταστρέψουν μία ολόκληρη χώρα σε ζωντανή μετάδοση. Το Σοκ και Δέος στη βραδιά του βομβαρδισμού της Βαγδάτης, στις 5 Απριλίου του 2003, είναι κάτι που δεν θα ξεχάσει ποτέ όποιος το είδε. Χρόνια μετά, η ύβρις του Μπους εξακολουθεί να τιμωρεί το ταραγμένο Ιράκ, εξακολουθεί να τιμωρεί ολόκληρη την περιοχή.
Μία ύβρις απ’ την οποία τίποτε δεν διδάχτηκε ο τότε διορατικός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το 2003, όντας μόλις λίγες μέρες πρωθυπουργός της Τουρκίας είχε τότε αντισταθεί στην επέμβαση των ΗΠΑ, απαγορεύοντας τη διέλευση των συμμαχικών στρατευμάτων από τα εδάφη της χώρας του. Η πρωτοφανής (τότε) για τα δεδομένα της Τουρκίας σύγκρουση με τις αμερικανικές επιθυμίες προκαλούνταν από το φόβο ενός διαμελισμού του Ιράκ, οδηγώντας την περιοχή σε πλήρη αποσταθεροποίηση, με πολλές και εύφλεκτες εστίες, πιθανότατα εχθρικές στα τουρκικά συμφέροντα. Ούτε 10 χρόνια μετά, ο Ερντογάν τυφλωμένος από το ίδιο μένος που καθοδηγεί την καταστολή Τούρκων διαδηλωτών, βρέθηκε να παίζει με τη φωτιά, σιγοντάροντας με κάθε δυνατό τρόπο (από εκπαίδευση, μέχρι διεθνή πίεση) τον εμφύλιο στη Συρία. Εκεί, δηλαδή, όπου θέριεψε η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας. Κι ο ίδιος ο Ομπάμα, αυτός που κριτίκαρε τον Μπους, αυτός που έχει πάρει Νόμπελ ειρήνης ήταν 1) συνεχιστής της πολιτικής Μπους στο Ιράκ (αφήνοντας τη χώρα σε ένα απόλυτο χάος και υπό μία ηγεσία που υποδαύλιζε το θρησκευτικό μίσος), 2) έτοιμος να κάνει επέμβαση στη Συρία… υπέρ των τότε αποκαλούμενων «ανταρτών», σήμερα γνωστών ως ISIS. Οι φρικιαστικές εικόνες, ο σεχταριστικός πόλεμος, το αίμα είναι στα χέρια των ηγετών (όπως ο ξεδιάντροπα ψεύτης Τόνι Μπλερ) και όχι κάποιων ανθρωπόμορφων τεράτων.