Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Παλαιστίνιοι πέφτουν νεκροί από ισραηλινές βόμβες. Άψυχα κορμιά γυναικών, παιδιών και άμαχων σ’ αυτή τη μικρή ταλαιπωρημένη λωρίδα γης. Η Γάζα είναι συνηθισμένη στη φρίκη. Θρηνεί άλλους 200 δικούς της ανθρώπους, ενώ οι Ισραηλινοί κρύβονται μέσα σε καταφύγια. Ο τρομακτικός ήχος των σειρήνων τους πανικοβάλει. Ναι, ο «Σιδηρούν Θόλος» όλα τα επιβλέπει και όλα τα σταματά, αλλά μία ρουκέτα αρκεί. Μπορεί να είναι από τη Γάζα, μπορεί να είναι από το Λίβανο. Τι σημασία έχει; Κι ο υπόλοιπος κόσμος προσποιητά συγκλονισμένος από τη νέα βία καλεί σε «αυτοσυγκράτηση». Οι λέξεις χάνουν την αξία τους, έχουν ειπωθεί τόσες φορές που μοιάζουν με ένα αδιάφορο κλισέ, μία φράση που οφείλεις να πεις όταν συμβεί ξανά αυτό που ξέρεις πως θα συμβεί.
Στην πραγματικότητα, όλοι υπολογίζουν. Ο Μπεντζαμίν Νετανιάχου υπολόγισε πως η απαγωγή και δολοφονία τριών Ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη του έδινε το απαραίτητο κοινωνικό έρεισμα να βομβαρδίσει ανελέητα την πυκνοκατοικημένη Λωρίδα. Δεν του χρειάστηκαν αποδείξεις ενοχής της Χαμάς. Οι αιτίες των επιδρομών, άλλωστε, ήταν άλλες: 1) η μετά από χρόνια αλληλοσπαραγμού των Παλαιστινίων συμφωνήθηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας ανάμεσα σε Φατάχ και Χαμάς και 2) το πραξικοπήματα εναντίον του Μοχάμεντ Μόρσι στην Χώρα του Νείλου με τον αιγυπτιακό στρατό να παίρνει την εξουσία. Έτσι, θεωρώντας πως ουδείς θα αντιδράσει ξεκίνησε έναν ακόμη πόλεμο στη Γάζα.
Κι οι συνήθεις «ανθρωπιστές» κάνουν εκκλήσεις. Η διεθνής κοινότητα κοιτάζει σχεδόν με απάθεια το σύγχρονο Γολιάθ να πολτοποιεί τον Δαβίδ. Είναι η ίδια κοινότητα που σάρωσε με κυρώσεις το Ιράν, απείλησε να μπει στη Σύρια παρά το φάσμα μίας ασύλληπτης αιματοχυσίας προς πάσα κατεύθυνση και στο παρελθόν ξεκίνησε οδυνηρούς πολέμους στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Σερβία, κ.ά. Τώρα ο Νετανιάχου σκέφτεται μία «περιορισμένη» χερσαία επιδρομή στη Γάζα, ενώ παιδάκια, νέοι και γέροι ουρλιάζουν «Ιντιφάντα» με δάκρυα οργής στα μάτια. Τώρα ο Νετανιάχου καλεί 100.000 Παλαιστινίους να φύγουν από τα σπίτια τους για να μην τους πετύχουν οι «χειρουργικές» επιδρομές. Να περάσουν τα σύνορα για να σώσουν τη ζωή τους, πηγαίνοντας που;
Το ζήτημα είναι κατά πόσο η απειλή του Νετανιάχου για χερσαία επιδρομή είναι υπαρκτή ή μία μπλόφα για να αναγκάσει την Χαμάς σε απόλυτη υποχώρηση. Θα τολμήσει ο Ισραηλινός πρωθυπουργός να δείξει σε όλο τον κόσμο μία βάναυση εικόνα μίας πολεμικής υπερδύναμης εναντίον ενός λαού που πολιορκείται εδώ και δεκαετίες; Θα τολμήσει να διαπράξει ένα τέτοιο έγκλημα; Ακόμη και με νωπό το αίμα των Παλαιστινίων, μας φαντάζει δύσκολο. Γιατί με αυτό τον τρόπο, έπειτα από τη σφοδρότητα των εποικισμών και τη βαρβαρότητα των βομβαρδισμών θα απειληθεί για πρώτη φορά η παγκόσμια συμπάθεια για τα ιστορικά τραύματα του ίδιου του λαού του Νετανιάχου.